Tales from Toulouse

Retour à Toulouse (et environs)

2008-08-09T12:31:00.025+02:00

Adieu Toulouse was de titel van het laatste berichtje, op 2 maart. Ondertussen klopt dat niet meer: het had au revoir moeten zijn :) Want sinds eind juli ben ik weer terug in Toulouse, voor een maandje dit keer. En aangezien de blogfrequentie wat laag is, dan maar in één keer groots uitpakken met véél foto's, verhalen en een filmpje! :) (Dus vergeef het me als het bericht wat lang is, maar ik heb alweer genoeg te vertellen!)

Streets of La Ville Rose

Hoe dit reisje/bijbaantje kwam: ik werd in mei gebeld door Human Resources van Airbus, of ik niet zin had om nog een maandje terug te komen in de zomer, ze vonden het wel mooi wat ik gedaan had en hadden nog wel een paar andere dingen waar ik bij zou kunnen helpen. Tuurlijk leek me dat wel een mooi plan!

Ondertussen zit ik dus al iets meer dan twee weken in het zuiden van Frankrijk. Dit keer een kamer in onderhuur gevonden echt midden in het centrum in de leukste wijk van de stad met een heleboel restaurantjes, kroegen en winkels en dat is wel echt heel iets anders dan in de buitenwijken wonen! Voor een mooi beeld waar ik zit, kun je terecht op deze site. Het is het roze huis op de hoek in het midden, 1e verdieping. (Op de hoek van de Rue Joutx Aigues en de Rue Filatiers, als je de straatnamen aanzet).

Hierboven het uitzicht vanuit mijn kamer, en wat je ziet als je het raam opent een naar rechts kijkt, richting de Marché des Carmes. 's Ochtends heel stil, 's avonds een levendig gebeuren en dat is best wel mooi om van zo dichtbij te kunnen zien. En het is weer echt supermooi om weer in Toulouse te zijn, ik vind het echt een geweldige stad. Het is niet groot, maar er hangt een hele leuke sfeer en het kan hier o zo mooi zijn.

Le Florida after midnight

Na de eerste paar dagen te zijn geinstalleerd in het huis en weer een beetje rondgekeken te hebben, ben ik met Debbie, die nog steeds in Toulouse is, naar Lourdes en Tarbes gegaan. Lourdes is in feite een dorpje van niks, dat 150 jaar geleden op de kaart werd gezet omdat Bernadette, een lokaal meisje, wel 18 keer de maagd Maria zag verschijnen in een grot. (Grot is er overigens wel een groot woord voor, maar goed.) Natuurlijk verscheen Maria niet voor niks: ze wilde dat er een kerk of een kathedraal gebouwd werd (dat vroeg ze overigens wel pas op de 13e verschijning). Zo geschiedde, alhoewel de Lourdenaren en alle pelgrims zich misschien wel een beetje overenthousiast toonden: ze hebben maar 3 kerken gebouwd bij de grot (een kerk, een basiliek en een kathedraal).

Omdat je natuurlijk wel zo dicht mogelijk bij die grot wil komen, is er inventief gebruik gemaakt van de ruimte: gewoon de ene kerk boven op de berg, en de andere net voor (en een beetje in) de berg bouwen, en het zit wel goed! ;) (Op de foto linksboven zie je het een beetje: de gouden kroon in het midden staat op de koepel van de basiliek die voor de een deel in de berg zit. De andere kerk staat er iets achter boven op de berg.)

Ongelooflijk genoeg weet dit dorpje dus 6 miljoen bezoekers per jaar te trekken - Lourdes heeft na Parijs de meeste hotels van alle steden in Frankrijk (270 of zo). Niet slecht voor een dorp van 15.000 inwoners; het ondernemerschap viert hier hoogtij! En heeft daarmee een onuitsprekelijk lelijk dorp gevormd, maar dat terzijde. Religie is big business hier: er wordt jaarlijks 700 ton aan kaarsen verstookt, waarbij je als bezoeker een kaars varierend van 20 cm tot 20 kilo en 2 meter lang kan kopen. (Ja, je ziet dus echt mensen lopen met dat soort gevallen, dan ben je toch wel stout geweest volgens mij.)

Het chateau van Lourdes (met 200.000 bezoekers per jaar dus duidelijk niet waar het om gaat in Lourdes) is daarentegen wél heel leuk en zeker het uitzicht (foto boven) was absoluut de moeite waard.

Na Lourdes zijn we teruggegaan richting Toulouse, met nog een (geplande) tussenstop in Tarbes. Een goed ijsje gegeten op het dorpsplein, en de rest van de tijd doorgebracht in de botanische tuin van Tarbes. Dat was echt super relaxt, want er speelde een jazzbandje, er was schaduw (en het was echt goed heet die dag) en er vielen redelijk wat bijzondere bomen te zien. En niet te vergeten liepen er een behoorlijk aantal pauwen rond, die hun best deden vooral niet op de maat van de muziek hun stem te laten horen.

Na het weekend was het toch echt tijd om weer te beginnen bij Airbus. Dat werk gaat lekker, best wel relaxed en ik krijg nog wat voor elkaar ook. Maar goed, dat is niet het voornaamste van deze blog - zo spannend is het nou ook weer niet, en ik kan er ook niks van laten zien, dus daar kan ik terug in Nederland ook wel weer over vertellen. Laat ik het erbij houden dat het natuurlijk ge-ni-aal is om tussen al die vliegtuigen rond te kunnen lopen bij Airbus.

Rooftops of Toulouse

De eerste week was er nog het "Toulouse d'été" festival aan de gang. Samen met Debbie naar een concert geweest van een concert van twee jonge lokale musici, een op piano en de ander contrabas. Interessante combinatie, maar erg leuk om naar te luisteren, ze speelden erg knap.

Hierboven een videoclip van een van de nummers die ze speelden op het concert (niet mijn favoriete nummer maar er staat niet zoveel online van ze :) )

Het tweede weekend ben ik naar Perpignan en Narbonne gegaan. (Airbus had in principe net zo goed gewoon mijn salaris bij de SNCF kunnen storten ;) ) Mooie treinrit ernaar toe, leuk om ook eens wat van het landschap te kunnen zien, en na 2 uur en een kwartier aangekomen op het station van Perpignan. Salvador Dali noemde het ooit "het centrum van de wereld". Nou ja, als je smeltende horloges in je hoofd ziet dan kan je die uitspraak misschien verklaren, maar mij was het enigszins een raadsel ;)

Een paar uurtjes rondgelopen door dit stadje, dat op zich best aardig is. Hoewel ik het natuurlijk gelezen had, verbaasde me de hoeveelheid Catalaans op straat toch wel behoorlijk. Ik heb toch redelijk wat winkels en dergelijke gezien waar toch echt alles in alleen het Catalaans werd aangeprezen. Oke, hier in Toulouse zijn alle straten in het Frans en het Occitaans aangegeven, maar ze spreken tenminste Frans. Niet meer in Perpignan, daar kun je best volstaan met "Placa de Catalunya". (Oke, je moet wel extreem "linguistically challenged" zijn om daar een andere betekenis in te zien maar toch.)

Rond het middaguur weer de trein gepakt, richting Narbonne ditmaal. Nog langs een meer vol flamingos gekomen - het was dat ik de week ervoor foto's op internet had gezien van flamingos langs de Franse zuidkust, maar anders had ik me toch wel héél erg hard afgevraagd of de SNCF niet per stom toeval een wormgat had gevonden naar Kenia of zo :) (Iets waardoor ze natuurlijk weer de hegemonie van de Franse techniek zouden kunnen claimen.)

Maar goed, eenmaal goed aangekomen, bleek Narbonne toch wel van een andere orde dan Perpignan:

Narbonne from the Donjon

Het hoogtepunt van Narbonne (letterlijk en figuurlijk) is het oude paleis van de aartsbisschop, dat samen met de kathedraal St-Just één geheel vormt. Het zit vól met leuke hoekjes, een samenraapsel van architectonische stijlen en er is zelfs een archeologisch museum met heel veel Romeinse zaken (frescos, mozaieken, beelden, etc). Narbonne was vroeger een Romeinse vestiging (Narbo Martius), en daarom hebben ze hier heel veel uit die tijd gevonden.

De kathedraal is ook best bijzonder, vooral door de proporties: hij is echt belachelijk hoog (het koor is 41 meter hoog, er zijn er maar 2 in Frankrijk die groter zijn, in Amiens en Beauvais). Handig, zo'n Guide Vert voor dat soort trivia :)

Na een paar uur slenteren vond ik het toch wel écht tijd worden voor een biertje, en die dus maar gepakt op een terrasje met uitzicht op de Pont des Marchands, een andere bezienswaardigheid van Narbonne.

Pont des Marchands

Deze pont zou het broertje kunnen zijn van de Ponte del Vecchio in Florence, met al die gebouwen erop. Sterker nog, als je over de straat over de brug loopt, zie je het water uberhaupt niet (en ik nog denken, waar is die brug nou?). Pas als je afslaat en langs de kade komt te lopen, zie je dat je allang het water ben overgestoken :)

Het is dus geen stilzitten hier, maar eerder volop genieten! Voor morgen staat Castres op het programma. Veel tijd voor blogs verwacht ik dus niet meer... maar dat moet dan maar goedgemaakt worden met hoogstpersoonlijk vertelde verhalen :)

Amitiés de Toulouse!

Adieu Toulouse!

2008-03-02T15:15:00.003+01:00

Met nog ongeveer 15 minuten voor vertrek, het aller, allerlaatste berichtje uit Toulouse. Het was echt een toptijd, natuurlijk veel te snel voorbij gegaan, heel veel mooie nieuwe herinneringen erbij en er een redelijk setje nieuwe internationale vrienden aan overgehouden.

Bedankt voor alle berichten uit Nederland of andere landen.

In een poging om nog een laatste onuitwisbare indruk achter te laten, wist Toulouse gisteren met de volgende zonsondergang op de proppen te komen. Alsof het nog niet mooi genoeg was hier. Merci, Toulouse, et au revoir.

Mais attend... presque fini !?

2008-02-20T21:29:00.025+01:00

Time flies when you're having fun, zeggen ze. En ze hebben gelijk - met bijna op de dag af een maand geleden de laatste update is er ongeveer 30% van mijn totale tijd in Frankrijk verstreken tussen 2 berichtjes...

Daar zijn natuurlijk verscheidene redenen voor. Ten eerste hield ik in Canada net iets meer tijd voor mezelf over naast het project - en kon ik op zich ook bij echt een moment van totale mentale uitputting (haha) ook nog gewoon mijn email checken, beetje internetten en af en toe eens een stuk blog schrijven.

Bij Airbus is dat niet het geval - internet is iets dat je in zeer gerantsoeneerde vormt kunt gebruiken, en er is ook echt genoeg te doen: aangezien mijn oorspronkelijke project een stuk sneller klaar bleek dan verwacht, heb ik allerlei andere klusjes gedaan met fijne Excel kunsten, op alle drie de assemblage lijnen hier in Toulouse. De A380 heb ik dus ook van heel dichtbij (= van binnen) mogen bekijken, en dat is natuurlijk geniaal.

Foto copyright Airliners.net

[[ Waarschuwing : één alinea vliegtuig-nerderij! ]] Ook geniaal is natuurlijk dat je hier de eerste A340-500 voor Kingfisher ziet opstijgen vanuit je kantoor, en 's avonds op Flight global het heuglijke nieuws nog eens mag bekijken. Ook vet : de A330 MRTT, de militaire tanker variant, die 5 starts and landingen maakt recht voor je neus, of de laatste A330 voor KLM. En niet te vergeten de A320 in formule 1 beschildering, en de nieuwste A380 voor Singapore die vandaag de eerste testvluchten maakte, en recht over ons gebouw kwam bulderen... ik kan nog wel even doorgaan maar het punt is wel duidelijk denk ik. [[ einde vliegtuig-nerderij ]]

Maar de 2e en veel belangrijkere reden waarom er niet zoveel op de blog is verschenen: de agenda was gewoon redelijk plein. Waarover hier dan natuurlijk wat informatie!

Om het maar in chronologische volgorde aan te pakken: eerst nog maar eens een fijn dagje skien begin februari, in Gavarnie ditmaal.

Om te zeggen dat het mooi was is het understatement van de eeuw... de sneeuw was vers, het gebied was klein maar fijn en weinig mensen - topcondities dus!!

Hier links met Philip op de foto, waarop we hard ons best doen om vooral niet te blij te lijken ;) En rechts en boven het uitzicht van de plek waar ik een hapje gegeten heb.

Niet dat dat bepaald een plek was met uitgebreide restauratie faciliteiten maar het had wel een exclusief uitzicht zoals blijkt. Het feit dat ik er helemaal alleen was had ook wel wat.

Het was namelijk bovenaan een zwarte piste, met een lift die verboden was voor snowboarders. Aangezien we met 2 beginnende skiers en een goede snowboarder waren, hield dat in dat ik de enige was die die lift opging... bijna letterlijk, want de uitgebreide waarschuwings bordjes maakten dat er echt vrijwel niemand opging. En zo eindig je dus boven op een bergtop met een fabelachtig uitzicht, waar je compleet alleen van kan genieten. (Overigens was het echt een prima piste, helemaal niet zo moeilijk.)

En dan het tweede weekend van februari: een uitstapje naar....

Madrid

Ja, het werd maar weer eens tijd voor een uitstapje zogezegd, en Easyjet kon me daarbij faciliteren, met behulp van - hoe kan het ook anders - een Airbus A319.

Ook hier was ik echter niet alleen: mijn reismakker van de vele tripjes in Canada, Maciej, leek het ook wel wat en dus hebben we vrijdagavond t/m maandagavond Madrid onveilig gemaakt.

Ons hostel (wat in feite gewoon een stel onlangs verbouwde appartementen bleek te zijn, met een kamer voor ons tweeen met een enorme badkamer) lag echt op 100 meter van twee van de bekendste pleinen van Madrid: plaza Mayor end Plaza del Sol. Uitermate prima dus.

Madrid is echt een prima te belopen stad - of in ieder geval het centrum dan. Het is allemaal erg scenic en de sfeer is er prima. Het weer ook, zoals natuurlijk wel blijkt uit de foto's : drie dagen geen wolk gezien.

Natuurlijk vrij veel tapas gegeten (dankjewel Wouter voor de tip van het Muséo del Jamon, toptent!), ook redelijk wat bier gedronken, maar vooral veel, héél veel gelopen en stadsgezichten opgenomen.

En tenslotte het derde weekend van februari: nog een uitstapje. En dit keer naar....

Parijs

In een fijn geval van strakke planning gebeurde het dus dat ik op maandagavond terugvloog vanuit Madrid, en dezelfde week op vrijdagochtend in het vliegtuig naar Parijs. (Dit keer met Air France, maar wederom met een Airbus A320 vanaf diens ultieme home base.)

Dit keer was ik was eerder dan mijn reisgenoot in de stad van bestemming: Johan kwam vrijdagavond aan. Ook afgelopen weekend was het dus weer een geloop van, nou ja, de Eiffeltoren tot St. Sulpice en vice versa ;) Natuurlijk afgewisseld met bezoeken aan musea en kroegen (inclusief een Canadese), en af en toe moet er ook een hapje gegeten worden natuurlijk :)

Parijs lag er even mooi bij als ik me kon herinneren, en daar hielp het weer dan ook ontzettend goed bij: hoewel vrijdag grijs, was het van zaterdag tot en met maandag compleet wolkenloos. Wel koud, maar wat wil je dan ook - het is wel februari.

(Dat leek niet de letterlijk hordes Amerikaanse toeristen tegen te houden... mijn hemel, wat waren dat er veel!! Het is alsof ze met een invasie van Frankrijk bezig zijn zonder de wereld daarvan op de hoogte te brengen...)

Hoewel beide tripjes een stuk langer verslag waard zijn, moet dat er maar een andere keer van komen: de wekker gaat weer vroeg morgen en er moeten nog veel foto's uitgezocht worden (een combinatie die niet echt goed samengaat ;) )

... En dan breekt snel het einde van mijn tijd in Toulouse aan: volgende week zondag is het alweer tijd om terug te vliegen naar Nederland. Ik kan nu al zeggen dat het weer een hele ervaring was!

Groeten uit Toulouse!

Montauban, la montagne et la vie en général

2008-01-21T20:23:00.001+01:00

18 dagen verder kan ik de tijd sinds het laatste berichtje als volgt samenvatten (en een foto zegt 1000 woorden!) :

Vista de Peyragudes / Montauban / Hanging out

Dit geeft een enigszins verschoven beeld qua hoeveelheid blauwe lucht maar feit is dat de afgelopen twee weekenden echt supermooi waren. Om maar met het eerste van de twee te beginnen:

Montauban

Het leek me wel weer eens aardig om wat in de omgeving van Toulouse te verkennen en na een kleine vingeroefening van een cirkel trekken om Toulouse in Google Maps naar dorpjes van enige betekenis kwam al snel de keuze op Montauban te liggen. 50 km ten noorden van hier is het 25 minuten met de trein - en jawel, met de TGV! Ja, die was net zo duur als de gewone trein dus doet u die maar.

Ik was niet alleen op dit tochtje: Kristina, een Duitse stagaire bij Airbus, leek het ook wel wat, dus met z'n tweeen op pad gegaan. (En we spreken Frans want dat moeten we tenminste allebei leren - en dat klinkt tenminste goed, ook al brouw je de meest afschuwelijke zinnen ;) ).

Dus, Montauban. Een klein stadje (dorp) aan de Tarn, met verbazingwekkend genoeg 51.855 inwoners (b'vo Wiki!). Ik had het veel kleiner geschat, maar dat komt natuurlijk omdat we alleen het centrum hebben bekeken. Dat is klein maar fijn, zogezegd. Om maar even de hoofdpunten af te gaan:

Brug - Over de Tarn spant zich de Pont Vieux uit, stammend van begin 14e eeuw. En hoewel hij dus 700 jaar oud is, voldoet ie nog prima en ziet hij er zelfs goed uit. Hij was bedoeld om zelfs de ergste vloed te weerstaan en dat is tot nu toe gelukt; ook twee monsterachtige overstromingen heeft deze brug weerstaan (die van 1441 en 1930).

Plein - Het place nationale is een aardig pleintje, waar duidelijk wordt, met mooie overdekte gangen eromheen (daar is vast een beter woord voor maar kom er even niet op.)

Museum - Eén van de twee prominente items in de skyline van Montauban (rechts) is het kasteel. Na met de bouw te zijn begonnen in de 13e eeuw was het achtereenvolgens een kasteel, een bisschoppelijk paleis, het gemeentehuis en een museum. Dat laatste is het nog steeds : het Musée Ingres.

Blijkbaar een bekende schilder, vond ik zijn schilderijen niet zo spannend, maar het gebouw was erg aardig en sommige andere werken ook. Het mooiste waren echter zonder twijfel de kelders, met de Salle du Prince Noir, waar allerlei objecten stonden, inclusief Romeinse mozaieken.

Salle du Prince Noir

Al met al dus een leuk klein dorpje om een paar uurtjes rond te wandelen.

___________________________________________________________

Intermezzo : Algemene observaties na 2 maanden in la douce France

Stiekem houden Duitsers ook van wijn (bij de lunch). ("Das hast du nicht gesehen, doch?" Zal ik onthouden voor de volgende keer dat ik moed in moet drinken voor de middag ;)

Dit hiernaast is niet het idee van een Franse lunch. Dit is alleen het idee van het dessert van een Franse lunch.

Franse lunches zijn wel redelijk geniaal trouwens. En nee, bij Airbus duren ze géén 2 uur maar 54 minuten.

Behalve bij speciale gelegenheden natuurlijk, want geen normaaldenkend (of gastro-intestinaal correct werkend) mens wil een glas champagne, een plak foie gras, een goed gedimensioneerde kreeftenpoot, een enorm (en lekker) stuk vlees met aardappels en een toetje met veel chocola erin verwerkt in 54 minuten verwerken.

Had ik al verteld dat de wijn in de prijs van 4 euro was inbegrepen?

Duitsers kunnen ook Frans praten.

Fransen willen geen Duits praten. Als de wereld dan toch tegen ze is en niet le français adopteert, gebruiken ze nog liever l'anglais.

Gerechten klinken natuurlijk ook beter in het Frans, die moet je gewoon helemaal niet vertalen ;). Zeg nou eerlijk: foie gras klinkt toch een stuk beter dan "vette lever" of, nog erger "Stopfleber". Maar ook iets als een pet de nonne (een soort kleine donut) klinkt toch smakelijker dan "nonnenscheet" (ja echt!).

_________________________________________________

Op naar het tweede weekend (19/20 januari):

La montagne

De voorspellingen waren goed, dus had ik vrijdag in de speciale aangelegde Airbus stagaiares ski-email-Verteiler (ugh, Outlook in het Duits...) een mailtje gestopt of er mensen nog van plan waren richting Pyreneen koers te zetten. Er waren wat plannen, dus e.e.a. opgezet en zaterdag in alle vroegte weer eens naar de Pyreneen gereden. Aldaar troffen we een redelijk adembenemend schouwspel aan:

In het dal hingen tot zover we konden zien wolken, wat alles wel een heel apart perspectief gaf. Niet vaak zoiets gezien; bergtoppen die al eilanden boven de wolken uitsteken. Geeft je wel een gevoel alsof je echt bij de top of the world bent.

Zondag (gisteren) nog wat rondgelopen, beetje in de zon gezeten, biertje gedronken op een terrasje. Niet slecht, een dag na het skien met bijna 20 graden in de zon kunnen zitten. En een beetje bijkomen voor de werkweek!

Tijdens de week gebeurt er ook nog wel een en ander (meestal naar de kroeg op maandagavond, want dan is er goedkoop bier ;) ), laatst naar een lezing, vrijdag uit eten met Debbie en vrienden. Al met al genoeg te doen hier in Toulouse dus - iets wat redelijk weerspiegeld wordt in de nogal lage update frequentie hier. Maar goed, lengte mag ook voor iets tellen :)

Groeten en à la prochaine!

Goodbye 2007, Bienvenue 2008

2008-01-03T21:27:00.000+01:00

Na een lange pauze weer een update. Drie weken radiostilte betekent echter niet stilzitten - eerder het tegenovergestelde! Om het dan maar heel even over werk te hebben:

Werk
Het werken bij Airbus gaat wel prima. In een soort vergelijkbare manier als wat ik in Canada heb gedaan, zit ik de afgelopen weken ook hier een soort stukje gereedschap te klussen, maar dan nu zodat de stagaire na mijn fijn statistiekjes kan produceren over vliegtuigproductie.

Hoewel dat niet als het meest inspirerende klinkt, is het wél nuttig en omdat mijn baas me ook meeneemt naar veel meetings en videoconferenties zie je ook waarvoor die statistieken dienen. Dat maakt het interessant en simpelweg het feit hoe ingewikkeld alle systemen hier in elkaar zitten maakt zelfs een relatief simpele automatiserings- oefening tot een behoorlijke breinbrekende puzzel.

Het feit dat je dan natuurlijk de meest idiote dingen met Visual Basic wil doen maakt het dan helemaal een feest :)

Met dergelijke bezigheden kom je vrij snel je dagen door en dan komen we aan bij :

De feestdagen
Zoals de foto helemaal aan het begin bewijst is er zelfs in Toulouse een poging gedaan tot Kerstversiering. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de Kerstbeleving hier toch anders is dan in Nederland. Ten eerste heb ik vrijwel geen kerstliedjes gehoord (een niet geheel onwelkome ervaring, maar één of twee om in de stemming te komen is misschien wel aardig). Misschien heeft dat ermee te maken dat de buschauffeurs allemaal "Radio Nostalgie" draaien maar misschien ook niet.

Ten tweede is er bij mij thuis geen enkele poging tot kerstversieringen gedaan. (Dat betekent dus volgend jaar wél een kerstboom mam :) )

Aan de andere kant, er was wel een Kerstmarkt, vrij prominent op het Place du Capitole (zie foto). En de straatversieringen mochten er zeker zijn. Dat maakte het dan wel weer leuk.

Maar ik denk dat het probleem er ook een beetje aan lag dat het veel te mooi weer was. Zeg nou eerlijk : met dergelijke zonsondergangen bedenk je je toch niet dat het drie dagen later Kerst is?

Kort gezegd, ik had een sterk gevoel van: "It's Christmas?" - "Yes, didn't you get the memo?"

Het weekend voor Kerst kwamen mam en pap aan in Toulouse. We hebben een gezellige tijd samen gehad, en met zijn drieen de Kerstdagen in Frankrijk doorgebracht, wat toch wel heel fijn was en voor ons allemaal een ervaring.

De rode variant van de verlichting van de Pont Neuf

Niet in het minst omdat je toch wat wilt eten. Want hier is dus alles maar dan ook echt alles dicht op 25 december, inclusief alle restaurants. Nou goed, dan geen Kerstmaal in een restaurant. Maar we willen toch iets leuks eten rond Kerst dus dan op zoek naar iets voor op Kerstavond. Uiteindelijk op zondag (de 23e) de zoektocht gecombineerd met een intrigerende rit langs de verscheidene Airbus sites, recht de campagne in. Daar een leuk restaurant gevonden op een heuvel midden in een groot bos.

De volgende dag nog wat in Toulouse rondgekeken en erachter gekomen dat het musée des Augustins nog een interessante 2e verdieping heeft ook ;) Daar was ik met Aart nog niet achter gekomen - ondanks dat ze toch hun best hebben gedaan om er een imposant trappenhuis van te maken.

's Avonds dan weer richting het restaurant. Bleek het dus potdicht van de mist te zitten wat de rit enigszins avontuurlijk maakte (want ja probeer die afslag maar te vinden in het donker in een nog donkerder bos in dikke mist.) Maar goed, we hebben het gevonden, kwamen uiteindelijk precies op tijd aan en hebben een echt fijn kerstdiner gehad.

Verder hebben we nog een hele leuke rit gemaakt richting Pyreneen, een beetje cruisen over de Franse D-wegen, door kleine dorpjes en mooie landschappen - en een gigantische grot. Met mijn Michelin kaart geprobeerd de kleinste weggetjes te vinden - en dat is redelijk gelukt, op een gegeven moment hadden we toch echt weg gevonden waar net één auto op paste. En dat was toch echt een doorgaande route - totdat we natuurlijk een punt bereikten waar de weg afgesloten werd. Dus moest mijn volledig uitgedachte plan de campagne enigszins hierzien worden. In de herziene versie eindigden we in Foix, een aardig stadje, dat de eer heeft de kleinste departementale hoofdstad van Frankrijk te zijn (met 9.109 inwoners). Daar in een pub nog wat gedronken alvorens weer koers te zetten richting Toulouse. Hieronder nog wat impressies van deze mooie dag.

Uitzicht vanaf de Col des Marrous / Grot van Mas d'Azil / Downtown Foix

Na een week was het alweer tijd voor mam en pap te vertrekken. In de laatste dagen van 2007 nog wat rondgewandeld in Toulouse. Na een week lang iedere dag naar metrostation "Jolimont" te zijn gegaan (daar zaten pap en mam in hun hotel) wilde ik toch eens zien of er iets was te zien op die Mont. Er zijn namelijk nul uitkijktorens of iets dergelijks in Toulouse dus af en toe is het leuk om een ander uitkijkpunt te hebben.

Blijkt er bovenop die mont een observatorium te staan en ja, je hebt wel iets van uitzicht, maar dat wordt een beetje in de weg gezeten door een kerkhof en ik kon toch echt in de verte een hoop bergen zien. Dus ik de begraafplaats op, om te kijken of daar dan misschien een goed point de vue was. Ik zou tenslotte een foto maken van die bergen, ook al moest ik me een breuk lopen of verdwaald raken tussen de cryptes ;)

Want die begraafplaats is dus GROOT. Echt idioot gewoon. Maar op zich wel eens bijzonder om te zien. Hier dus niet zoals in Nederland een kleine steen maar meer het serieuzere crypte werk en alles erop en eraan. Maar goed: na enige tijd, victorie! - het bewijs dat je wel iets van de Pyreneen kunt zien vanuit Toulouse! (En die kleuren waren echt hoe het eruit zag.) Natuurlijk staan er wel twee suffen obelisken voor maar je kunt niet alles hebben ;)

En met een laatste wandeling aan het einde van middag, kon ik nog even 2007 overdenken. Het was me wel het jaar! Zo kwam er voor mij een einde aan 2007.

Of nou ja, bijna. Want 2008 werd wel ingeluid met een feestje! Het gaat er hier anders aan toe dan in Nederland (geen vuurwerk) maar goed, we waren met een hoop mensen uit een hoop landen en - hoe kan het ook anders - de enige andere Nederlander bleek natuurlijk een Delftenaar te zijn. Dus zo kan het opeens dat je op één avond Engels (toch wel de universele taal), Frans, Duits en Nederlands spreekt met mensen. Best mooi - en als dat de toon zet voor 2008 vind ik het prima! Al met al een topavond.

Iedereen het allerbeste voor 2008 - peace, prosperity, health and happiness to you all!

Les Pyrenées

2007-12-16T21:46:00.000+01:00

Ik hou maar op met zeggen dat het volgende berichtje sneller komt want op de een of andere manier gebeurt dat toch niet. Houdt wel in dat er een flinke backlog aan verhalen is maar dat is maar goed ook voor de terugkomst in Nederland. (Iets waar ik nog maar even niet aan probeer te denken.)

Alors, het werken bij Airbus gaat wel prima. Ik zal daar binnenkort wel iets meer over proberen te vertellen. Laat ik voor het moment volstaan met dat ik steeds interessantere en uitdagendere werkzaamheden heb (en mezelf toebedeel) dus dat is fijn. Het contact met de daadwerkelijke vliegtuigen neemt ook toe en het is mooi om eens het grote geheel van het proces te zien, maar tegelijkertijd ook de minieme details van het vliegtuigen in elkaar zetten van heel dichtbij te mogen meemaken. Het is werk is redelijk hands-on en hoewel niet per se academisch wél heel leerzaam (niet in het minst omdat je vliegtuigtermen in drie talen leert).

Place du Capitole

Hier in Toulouse bevalt het leven wel prima. Het Frans gaat gestaag beter, ik wordt ook steeds beter in het binnen één zin van taal wisselen (alhoewel dat buiten Airbus niet echt nodig is) . Langzamerhand begin ik de stad wel redelijk te kennen en ik heb ook wel een groot deel van de musea gehad.

Afgelopen week belde Debbie me of ik mee wilde skien dit weekend in de Pyreneen. Natuurlijk wilde ik dat, dus mezelf maar snel voorzien van een skibroek.

En dus zaterdag om 5:15 opstaan (aargh, dat is dus 6 dagen per week vóór 6:30 opstaan) en naar de metro gestrompeld, Debbie en vrienden ontmoet en met twee auto's koers gezet richting bergen. Na ongeveer 2,5 uur kwamen we in Peyresourde aan. De drie dames gingen voor een wandeltocht op sneeuwschoenen en een middag in de thermische baden, de vijf heren voor een volle dag skien.

Dus ski's gehuurd en hup de piste op. Zoals uit de foto's blijkt was het echt i-de-aal skiweer, en er de sneeuw was ook nog eens gewoon verse poeder voor een redelijk gedeelte (bepaalde andere gedeelten waren iets minder maar je hoort me niet klagen).

Natuurlijk kreeg ik het voor mekaar om als eerste (op letterlijk de eerste serieuze afdaling) een goeie chute te maken. Het was er eentje van de Categorie A, en ik geloof dat de 4-koppige jury erin unaniem was dat hij zeer geslaagd was. Het was vooral spectaculair omdat ik een stukje diepe sneeuw uitkoos om het echte afremwerk te doen (lees : 3 keer rollen en tot stilstand komen) en dat had tot effect dat ik op de vreemdste plaatsen sneeuw terugvond.

Tot de conclusie gekomen dat sneeuw in de Pyreneen net zo smaakt als die in de Alpen, heb ik het de rest van de dag zonder rariteiten uitgehouden. De rest heeft ook zo'n beetje allemaal één mooie val gemaakt (eentje zelfs nog beter dan ik) en toen konden we allemaal zo'n beetje hetzelfde tempo aanhouden (i.e. behoorlijk hard).

Al met al dus zowel een gezellige als een machtig mooie dag. Tegen het einde van de skidag om 16:30 was ik wel redelijk kapot, maar wel op een aangename manier. Vervolgens werden we nog even getrakteerd op een mooie schemering en niet lang daarna viel de duisternis toch echt in. (De maan staat al hoog aan de hemel in de foto hiernaast, links boven in de hoek)

Na weer 2,5 uur terugrit aangekomen in Toulouse, alwaar we met z'n allen gegeten hebben : raclette. Ik dacht dat dat iets Zwitsers was, maar hier in Frankrijk kennen ze het dus ook. Het is nogal simpel: je neemt een berg gekookte aardappels, neemt er een, deponeert er wat vers gesmolten kaas overheen en eet dat lekker op. Het is een stuk appetijtelijker dan het zo klinkt ;)

Maar goed, waar de Zwitsers echt een aparte machine gebruiken om de kaas te smelten, ge(mis?)bruiken ze hier in Frankrijk een gourmetstel. Ofwel, je gooit het stuk kaas van je keuze (we hadden 4 soorten) in je pannetje en smelten maar met die hap.

Na een dergelijke zeer vullende en gezellige maaltijd ben ik weer naar huis teruggekeerd, waar ik ongeveer binnen 2 seconden na het vallen op mijn bed in slaap viel. 'Tis maar vermoeiend dat wonen in het buitenland :)

Om af te sluiten nog even een panorama van een de Val Louron.

À la prochaine et alvast voor alle lezers hele fijne Kerstdagen en het allerbeste voor 2008 !! (En bedankt voor alle reacties en mails tot nu toe, het wordt gewaardeerd!)

Albi, Airbus en Aart

2007-12-05T21:21:00.000+01:00

Het is weer hoog tijd voor een update, en volgens mij is het niet beter samen te vatten dan 3 woorden beginnend met de letter "A". Gezien mijn ervaringen in Canada had ik natuurlijk kunnen weten dat er genoeg te doen is om niet veel tijd over te houden voor het schrijven van blogverhalen, maar goed dit is natuurlijk wel een significante update : 2 weekenden en de eerste ervaringen bij Airbus!

Albi
Het laatste weekend van November ben ik met Laura van de taalcursus naar Albi gegaan, in het kader van zoveel mogelijk proberen te zien in korte tijd. Het feit dat de Franse spoorwegmedewerkers hun favoriete sport (faire grève : staken!) weer even voor gezien hielden, vergemakkelijkte dit tripje wel behoorlijk. Alhoewel de Franse automaten voor treinkaartjes roet in het eten dreigden te gooien door alle mogelijke Europese betaalkaarten te weigeren (en we hebben er toch 4 geprobeerd), waardoor het dus achteraan sluiten in de rij was. Dus maar goed dat we er een half uur vantevoren waren, want dat gaat dus niet zo snel op zaterdagochtend.

Enfin, de treinrit zelf was prima en Albi lag er rustig bij onder een strakgrijze hemel. Albi is een klein dorpje met een enorme kathedraal, nog minstens 3 andere kerken, 3 bruggen en het Toulouse-Lautrec museum. Dat somt het ongeveer op, het is echt vrij klein maar wel pittoresk. Hiernaast de Pont Neuf (alhoewel die niet echt nieuw is) met daarachter de kathedraal die boven de stad uit torent.

We kwamen rond een uur of 12 aan, toen echt alles gesloten was en het volkomen uitgestorven was, maar gelukkig, na de lunch kwam er wat leven in de brouwerij en bleken er tot wel 10 toeristen te zijn. Volgens mij heeft de horeca en retail in Albi meer gehad aan de bewoners zelf, want vanaf een uur of 4 's middags werd het gewoon redelijk druk in de kleine winkelstraatjes.

Verdacht persoon op brug / Interieur kathedraal / Gezicht vanaf Pont 1944

Let op het plaatje van de kerk hierboven even op die mensen, dan krijg je een idee van de schaal. Gelukkig klaarde het later op de dag wat op, maar we kunnen niet klagen want het was wel de hele dag droog en niet al te frijo. Bovendien hebben we het een hele dag met alleen het Frans kunnen redden dus dat was wel mooi - toch profijt van die twee weken taalcursus :) En om Albi maar even samen te vatten :

Oftewel, het was een prima dag, grappig om wat van de omgeving te zien en het museum van Toulouse-Lautrec was ook best interessant. Niet helemaal mijn stijl, maar goed toch mooi om eens gezien te hebben en de posters waren wel erg leuk. Hij heeft ook heel veel poster voor Moulin Rouge gemaakt en het is toch wel apart om de schetsen, eerste versies en de uiteindelijke versie allemaal bij elkaar te zien.

Airbus
Na het weekend brak de eerste werkweek bij Airbus aan. Maandagochtend dus héél vroeg uit de veren, want ik had begrepen dat ik als ware het een militaire operatie om 0900 uur op de stoep bij Human Resources moest staan. Dus met 2 metro's en een bus naar Airbus alwaar ik inderdaad zoals aanbevolen om 0800 bij de hoofdingang stond. Gelukkig stond ik op de guest list en na een telefoontje werd me een tijdelijke badge uitgereikt en me verteld dat ik opgehaald zou worden. Inderdaad kwam er 15 minuten later een meneer aan voor Monsieur Koning. Deze meneer bleek een Fransman die werkt voor "Les Allemands". Verder had hij ook wel door dat ik te druk uit het raam aan het kijken was want ik zag 2 Concordes langskomen (de eerste en de laatst geproduceerde), alsmede een Caravelle en een hele zooi militaire vliegtuigen - Airbus' versie van een museum is gewoon vliegtuigen naast de weg plaatsen.

Niet te vergeten kwam ik ook langs de A340 die ik eerder langs liet komen. Ondertussen hebben ze die verplaatst en in mootjes gehakt want die is echt afgeschreven.

Bij Human Resources heel veel papieren getekend, waarna ik toch naar mijn afdeling moest gaan. Dus belt de HR mevrouw even op of iemand van mijn afdeling me kan ophalen (want HR zit bij de A330/A340 fabriek en ik bij de A320 en dat ligt helemaal aan de andere kant van het terrein.). Nee dus, en ze geeft me de telefoon waar iemand me uitlegt hoe ik bij de afdeling moet komen. In vloeiend Duits... en na 2 weken alleen maar Frans gaat dát dus niet zo soepeltjes. Engels zat er ook niet in bij hem, Frans wel en dus een 2e keer in het Frans uitleg gekregen. Nou goed, hopen dat ik het begrepen heb.

Dus eerst kwartier wachten op de shuttle (ondertussen keihard nadenken en herhalen wat ie nou in vredesnaam zei over de telefoon). Met de shuttle naar gebouw M15, langs gebouw M15 lopen, M91 in, proberen niet te lang naar vliegtuigen te staren, klein deurtje rechts, lange gang door en ja, nog gevonden ook!

Mijn afdeling is een onderdeel van Airbus Deutschland en dientengevolge zijn ook de meeste mensen in mijn omgeving Duits. Dat spreken ze dus ook, maar in feite is ieder gesprek een vrolijke melange van Duits, Frans, een beetje Engels en vooral vliegtuigtaal. Ik ben nu 1,5 week verder en ik begin het door te krijgen. Duits is wel enigszins problematisch, ik kan het prima lezen, verstaan gaat steeds beter maar spreken valt erg tegen. (Dat ik het tegen wil en dank gewoon een ontzettend lelijke taal vind helpt daar misschien niet bij.) Maar goed, ondertussen heb ik er steeds minder problemen mee om gewoon keihard in het Frans of Engels te beginnen. Tenslotte spreken de Fransen ook Frans tegen ze en als de Duitsers het niet meer weten in het Frans beginnen ze in het Engels tegen de Fransen. Topbedrijf ;)

Het is natuurlijk supermooi om zo een kijkje te mogen nemen bij Airbus. Als ik namelijk uit het raam links kijk bij mijn kantoor, zie ik minstens 2 A320's staan die voor de ground test wachten, er komen redelijk vaak halve vliegtuigen (A320's en ATR's) voorbij karren, en ja ik kan ook de Concorde zien. Naar rechts over drie bureaus kijk ik recht naar de A320 assemblage lijn met stations 4 en 5. Als ik die hal inloop, kan ik dus bekijken hoe de rompdelen tegen elkaar worden gezet, vervolgens de vleugels eraan en om het af te maken een paar staartvlakken. Ze produceren hier 17 of 18 A320's per maand, in Hamburg nog eens 20 of zo. Dus het gaat toch vrij snel.

Gisteren met een paar andere stagiaires afgesproken, die werken op de A330/A340 assemblage lijn. Na de lunch hebben ze me een hele rondleiding gegeven en dat was echt geniaal. Behalve de nieuwste A330 voor KLM te hebben gespot (mist nog wel de motoren) zijn we daar echt de vliegtuigen in geweest, zodat je alle kabels en systemen kunt zien lopen (inclusief in de cockpit). Maar ook de buitenkant mag niet vergeten worden. Zo hebben we een A340-500 voor Kingfisher van héél dichtbij bekeken, bij de motoren "onder de motorkap" kijken, zo ongeveer de main landing gear bay inkruipen etc. Ja, vliegtuigen zijn mooi :)

Aart
Om het verhaal af te maken : afgelopen donderdag belde Aart me compleet onverwacht. Hij zat in Barcelona (of eigenlijk, Girona), en ach, dat had ie toch al gezien dus of ie niet langs kon komen voor een paar dagen?

Zo gezegd, zo gedaan: slaapplek gecreeerd voor hem hier bij mij in de kamer en vrijdagmiddag hem opgehaald van het station. Vervolgens hebben we drie dagen in Toulouse doorgebracht, lekker rondgeslenterd, nog een aantal dingen gezien die ik nog niet gezien of gedaan had. Hartstikke mooi allemaal. Zondag was het de eerste zondag van de maand en dus zijn dan alle musea in Frankrijk gratis. Typische studenten dat we zijn (Hollanders is zo cliché) betekende dat dat we alle musea voor zondag hadden bewaard. Het Musée St. Raymond heeft een onverwacht mooie collectie Romeinse beelden (Toulouse blijkt ook een Romeinse stad geweest te zijn, Tolosa, en dus liggen er onder zo'n beetje de hele stad Romeinse resten.)

Verder is er sinds het begin van deze maand "Toulouse illuminé" of zoiets, wat inhoudt dat alle historische gebouwen in de stad 's avonds mooi zijn verlicht. Zo ook de Pont Neuf, die ondanks zijn leeftijd, zich ontpopt tot een ware disco brug : ik heb blauw, rood, geel en een soort groen licht kunnen ontwaren. Hieronder de blauwe variant :

Het was dus een erg leuk weekend, we hebben ons allebei prima vermaakt en maandag zijn we allebei vroeg van huis gegaan, ik om naar Airbus te gaan en Aart om zich weer naar Girona te begeven met de trein.

Alles bij elkaar dus een hoop om te vertellen de laatste 10 dagen! Hopelijk het volgende berichtje wat sneller, want ik heb nog wat verhalen in reserve :)

Carcassonne en omgeving (Updated 23-11-2007)

2007-11-20T17:52:00.000+01:00

Zoals gezegd, was het afgelopen weekend tijd voor een uitstapje naar Carcassonne. Dat blijkt een uitermate pittoresk dorpje te zijn, en afgezien daarvan was het gewoon een hartstikke leuke dag.

Het gezegde gaat dat een foto meer zegt dan 1000 woorden, dus om mezelf een zwaar geval van RSI te besparen (vanwege de vele foto's zouden dat ook véél woorden zijn :) ) en toch iets van nachtrust te garanderen, hieronder dan maar wat impressies van zondag. (Oke, ik zal binnenkort wel weer wat meer schrijven maar dit wilde ik er toch maar alvast even op zetten.)

Ook moet ik nog even vermelden dat zoals je kunt zien rechts, er een uberhippe nieuwe functie is op Blogger met een slideshow van de foto's. Het enige probleem is dat ik niks aan de volgorde lijk te kunnen veranderen maar dat komt dan later wel.

Verder gaan er steeds meer mensen weg en neemt de blogpopulatie toe, dus sinds vandaag 2 links erbij naar vrienden in het buitenland.

___________________

Update 23-11-2007

___________________

Zoals eerder aangekondigd, dan hieronder wat meer info over wat Carcassonne nou precies is (behalve een bordspel waarin je steden kunt bouwen). Het is een stad (zelfs een redelijk grote), en de hoofdstad van het departement Aude. Het is echter allemaal meer dan 2.500 jaar geleden begonnen. Het eerste dorpje, geplaatst bot bovenop een heuvel, werd door de Romeinen gepromoveerd tot een fort (geen gekke jongens, die Romeinen) in ongeveer 100 voor Christus.

Binnenplaats van het kasteel / Doorkijkje naar Place Marcou / Begraafplaats

Na slechts 550 jaar kwam er verandering in de Romeinse heerschappij (alhoewel ik vermoed dat dat meer te maken had met de teloorgang van het Romeinse rijk dan iets anders, kijkend naar de tijd), en werd de stad ingenomen door de Visigothen. Er volgde zo'n 700 jaar gedoe, erin culminerend dat de Catharen de stad in handen hielden. Dat vond de paus blijkbaar weer niet zo tof, want die kondigde in 1208 een kruistocht aan tegen de vlegels.

Na ongeveer een jaar hielden de Catharen het voor gezien en werden ze met zachte doch dwingende hand verzocht het pand te verlaten. (Als je tenminste het plaatje moet geloven.)

Daarna bedacht iemand dat het toch maar tijd was om maar weer wat muren erbij te klussen en voilà, je hebt een burcht en Unesco werelderfgoed. (Oke, dat laatste kwam later.)

Altaar in het kasteel / Toegangspoort / Terrasjes op Place Marcou

Tot zover de historie die ik begrepen heb. Wat natuurlijk veel belangrijker is, is dat het dus gewoon een vestingsstadje is met onwaarschijnlijk grote muren en een werkelijk geniale locatie heeft. Je kijkt zo over de hele vallei uit, en ze hebben nog een gemoedelijk bemuurde weg aangelegd ook om ongewenste bezoekers van voldoende pijlen te voorzien om ze tot andere gedachten te brengen voordat ze binnenkwamen.

Het fijne is dat de Franse regering eerlijk genoeg is om toe te geven dat in de Middeleeuwen "oorlog" tot de dagelijkse bezigheden behoorde. (Plaatje komt van deze site van het Franse Ministerie van cultuur, waar "War" net na "Preaching" komt. Of dat een verband moet aangeven laat ik maar in het midden.)

Place Marcou / De stadsmuur voor de Basilique

Tegenwoordig kan je er prima cassoulet eten (nee, niet op de muren maar op het gezellige pleintje in het dorpje binnen de muren). Cassoulet is een soort Franse versie van chili : witte bonen, een poeier van een worst en een stuk eend in een ovenschotel. Op zich best een geniaal concept voor een koude najaarsmiddag.

Cosmopolitan Labastide-d'Anjou / Muren van Carcassonne / Tripgenoten

Zoals te zien is op de 2e foto staan alle bomen er op het moment in te mooie herfstkleuren bij en dat levert mooie plaatjes op. De 3e foto toont een klein beetje de schaal (en nee, de Brazilaanse en Spaanse dames zijn niet overmatig klein.)

Na een enerverende dag, zijn we rond een uur of 16:30 teruggekeerd. Onderweg zijn we nog in een paar kleine dorpjes gestopt, gewoon om even te kijken of er misschien nog meer mooie dingen te zien waren. Vooral Labastide-d'Anjou was buitengewoon cosmopolitan met een dorpsplein met daaraan gelegen : een speeltuin, de kerk, een beeld van Victor Hugo en natuurlijk het palais de justice. (Dat laatste was echter dicht dus blijkbaar geen justice op zondag.)

Het volgende dorpje (Avignonet-Lauragais, ze houden hier niet van korte namen kennelijk) was iets beter en we werden er getracteerd op een van de mooiste zonsondergangen die ik ooit heb gezien. Niet veel later waren we alweer in Toulouse, na een hele leuke dag.

Après la première semaine

2007-11-17T22:41:00.000+01:00

Bonsoir! Goed, na een week is het tijd voor een hoognodige update van de gebeurtenissen hier in Toulouse.

Maar eerst : ik heb nog maar een beetje uitleg gemaakt bij de foto's van de vorige keer, dus scroll even naar beneden en dan zie je ook wat er op de foto's staat.

En dan : afgelopen donderdag is er een ongeluk gebeurd bij Airbus, hier op het vliegveld van Toulouse-Blagnac. Het gaat om een Airbus A340-600, die volgende week aan Etihad Airways afgeleverd zou worden. Bij een motor test op de grond (waarbij het vliegtuig op zijn plaats wordt gehouden door grote blokken - chocks - voor en achter de wielen), zijn de chocks op de een of andere manier weggeschoven en met de motoren op 70% vermogen is het vliegtuig weggeschoten en over (en door) een betonnen geluidswal gereden. Hieronder het resultaat.

(Foto copyright airliners.net)

Tien mensen zijn gewond geraakt, waarvan drie ernstig. Als door een wonder zijn er geen doden gevallen, als je ziet hoe de neus van het vliegtuig erbij hangt. Een nogal bizar ongeluk. Ik vraag me af hoeveel ik daarvan ga merken als ik begin bij Airbus.

Dan maar over op de rest van de week. Maandag de introductie van de taalcursus, met alle mensen die op dat moment zouden beginnen met de cursus. Daarna een testje om te kijken op welk niveau je thuishoort, en om af te sluiten een lunch gevolgd door een rondleiding door de binnenstad van Toulouse. Erg leuk allemaal (en gewoon alles in het Frans om beginners en mensen die drie jaar lang geen Frans hebben gesproken te faciliteren).

Op de foto, met de klok mee vanaf rechts tegen de muur : Norbert uit Duitsland, Carla uit Brazilie, Laura, Reyes en Rocio uit Spanje, Emilie van de taalcursus en Owen en Patty uit de good old US of A. (Met bijbehorend accent.) En als je goed zoekt, kun je mij ook tot wel 4 keer toe zien op de foto.

Maar goed, dat was dus de groep nieuwe mensen, we werden allemaal ingedeeld per taalniveau. Bij mij was dat B1, samen met Laura en Rocio. We kwamen dus vanaf dinsdag terecht in een groep met andere mensen, waarvan 1 Chinese, 1 Braziliaan, 2 Duitse dames en een student uit Boston, die allemaal al eerder met de cursus begonnen waren.

Sindsdien trek ik een beetje op met de Spaanse dames (dus ik krijg er ook een prima cursus Spaans bij gratis en voor niets ;) ).

Boulevard d'Arcole / Rue du Taur (met St. Sernin in de verte) / Capitole

Mijn huis is op zich wel enigszins ver lopen naar het centrum, dus op dinsdag naar het Capitole gegaan, alwaar zich een fiets verhuur zaak bevindt. Het is een soort OV-fiets idee, dus voor een tijdje ben ik de trotse "eigenaar" van een fiets in de kekke Tisséo-kleuren: blauw en geel. (Tisséo, voor de ingewijden, is de naam van het OV bedrijf in Toulouse). Ik weet niet precies hoe het komt, maar je voelt je toch meteen een stuk meer heer en meester over de stad met een fiets onder je kont. (Misschien komt het doordat je opeens gezellig mee kan doen met de auto's en keihard kunt doorcrossen over zebrapaden en voetgangers dus het leven zuurmaken.)

Er bestaan zelfs fietspaden in deze stad en de Fransen zijn wat meer gewend aan fietsers op straat dan in Ottawa (het zijn er hier ook véél meer), dus het is allemaal prima te doen. Beetje recht van de sterkste maar dat is op zich wel mooi.

Anyways, Toulouse is prima behappen met een fiets (zo groot is het allemaal niet, ondanks dat het toch de 4e stad van Frankrijk is). Het OV is ook nog eens prima, met behoorlijk hippe metro's: compleet automatisch, zonder chauffeur, en met relaxte jazzmuziekjes spelend in alle stations.

Voor een idee van de grootte van Toulouse :

Hier staat het belangrijkste wel op ;)

Maar goed, verder met wat hoogtepunten uit de rondleiding van Toulouse. Het blijkt dus dat je gewoon het Capitole inkunt (geniaal concept natuurlijk, een gebouw waar je ook nog inkunt...) en dat is zelfs best de moeite waard. Compleet met hele galerijen met schilderijen over Toulouse in voornamelijk impressionistische stijl (ik zou gezworen hebben dat er één of twee van Monet tussen hadden gezeten maar blijkbaar waren er goeie copycats hier in Toulouse.)

Verder naar de Pont Neuf, de beroemdste brug van Toulouse. Natuurlijk sta ik er pertinent vóór op de foto maar dat maak ik dan een andere keer wel goed. Het is in ieder geval mooi weer en dat is ook leuk om daar een bewijs van te hebben. (Alhoewel het wel frijo is.)

Tenslotte nog een plaatje van Place Wilson, een pleintje waaromheen een aantal cafétjes zitten alsmede 2 bioscopen.

Andere excursies deze week waren het Beaujolais Nouveau feest (zo ongeveer alle jonge Toulousain(e)s elk met een fles wijn op straat, erg interessant om eens te zien), gisteren het museum van de medische historie hier in Toulouse (erg blij om toch in de 21e eeuw te leven) en vandaag de Cité de l'Espace, een soortement ruimtevaartpark. En nee, niet eens op mijn instigatie, maar op die van Laura en Reyes en dan ben ik natuurlijk niet te verkeerd ben om een beetje als gids te willen spelen. (Of als cosmonaut, maar goed dit soort vreselijk foute foto's hoort er nou eenmaal bij geloof ik.)

Hoe dan ook, raketten blijven natuurlijk mooie dingen, en de IMAX film over het International Space Station ISS was behóórlijk gaaf.

Oke, ik moet toch wel even trouw blijven aan mijn vak, dus ik moet ook vermelden dat er natuurlijk wel een en ander te spotten valt in Toulouse, zoals hier rechts (Tobie, opgelet!) een Airbus Beluga.

Tenslotte nog een laatste foto. Na de taalcursus (die trouwens best wel oke gaat, of tenminste dat idee heb ik), gaan we regelmatig met een stel mensen wat lunchen en David kwam laatst na de lunch met de suggestie om een drankje te halen bij een tea-room in de buurt. Prima idee. Bleek dat een soort arabische tent te zijn waar de thee genoeg suiker bevatte om je lepel rechtop in te kunnen zetten. Maar hij was wel lekker en het was een prima uitje :) 'Tis maar om een idee te geven van de multiculti aspecten hier in Toulouse.

Dat was hem voor nu, morgen gaan we met een stel mensen naar Carcassonne, ik ben benieuwd en hopelijk komende week dus een update met foto's van dit Middeleeuwse dorpje.

À bientôt, salutations de Toulouse,

Justin

Eerste dagen in Toulouse

2007-11-11T23:38:00.000+01:00

Het is nog steeds een beetje onwerkelijk voor me, maar hier is dan het eerste berichtje uit Toulouse! De afgelopen weken waren toch wel vreemd, met emotionele dingen als begrafenissen afgewisseld met zo snel mogelijk dingen regelen voor een verblijf van drie maanden in Frankrijk – dingen afstemmen met Airbus, vlucht boeken, taalcursus regelen, en vooral woonruimte zoeken. Gelukkig lukte het op tijd een kamer te vinden.

En dus gisteren naar Schiphol, en in een mooie Fokker 70 stappen om naar Toulouse te gaan. (Zie hiernaast de line-up die KLM klaar had staan.) Na ongeveer 90 minuten in de lucht, braken we door het wolkendek boven Frankrijk en zag ik opeens het typische landschap van la douce France onder me doorschieten. En niet heel lang daarna, bij het landen, kon ik de eerste A380’s spotten. Hopelijk zie ik daarvan binnenkort nog wel meer :)

Mijn huisbazin / hospita Jeanne kwam me ophalen op het vliegveld (relaxed!) en zo vond ik mezelf rond 17:30 in het huis gelegen aan 78 Rue Chaussas te Toulouse. Het is zo’n typisch Frans huis, enigszins oud, lekker weinig onderhoud aan de buitenkant gepleegd en je moet ook niet teveel op de afwerking binnen letten maar voor de rest is het wel prima (en in ieder geval redelijk schoon). Ik heb een prima kamer, met tweepersoons bed, een héle grote inbouwkast en een miniem tafeltje voor de laptop. Net buiten mijn kamer bevindt zich echter de woonkamer met relaxte fauteuils en daar is het dus een stuk beter laptoppen.

De keuken is ook redelijk groot, van alle gemakken voorzien (ooh, een vaatwasser!) en afgezien dat het een tijdsmachine naar de jaren 60 zou kunnen zijn, toch wel schoon.

Aangezien een mens toch moet eten, maar de deur uitgegaan. Zowel de voordeur als het hek (dat de oprijlaan afsluit) gebruiken echt van die enorme joekels van sleutels, supermooi natuurlijk. Maar goed, dus op zoek naar boodschappen mijn weg gebaand door enkele kleine donkere straatjes en toen beland op de Avenue des Minimes.

Aanpassing nr. 1 : op deze straat zijn géén supermarchés à la Appie of Loblaws (mijn onvolprezen supermarkt in Canada) maar natuurlijk wél epiceries, charcuteries, boulangeries en een Petit Casino. Dus bij wijze van vuurdoop in het Frans moest ik niet één maar vier conversaties met winkeliers ondergaan, met gemengde afloop, alhoewel er een stijgende lijn van succes in zat. In ieder geval waren ze uitermate vriendelijk.

Eenmaal weer thuis wat gegeten en toen maar een filmpje gekeken.

En gelukkig komt ook (of misschien júíst) in Frankrijk de dimanche na de samedi. Mijn plan voor vandaag was om even te gaan scouten waar ik precies naar toe moet voor de taalcursus en daarna eigenlijk maar een beetje te gaan rondkijken waar het er leuk uitzag. Uit oogpunt van lengte en tijdstip, daarom nu maar een kleine selectie van een dagje Toulouse in volstrekt willekeurige volgorde (misschien een andere keer wat uitleg :) ).

________________________

Update 17-11-2007
________________________

Kijk, plaatjes zijn natuurlijk leuk maar een beetje uitleg is op zich wel handig. Dus, van linksboven met de klok mee:

Het Canal du Midi, die de Garonne verbindt met de Middellandse Zee
Zuil om affiches op te plakken (Affichage libre)
De Boulevard d'Arcole 's avonds laat, een van de vele mooie boulevards die aan beide kanten zijn voorzien van een gezonde dosis platanen
Basilique St. Sernin, de grootste kerk van Frankrijk (volgens Debbie, en ik geloof haar meteen :) )
Le Capitole, het stadhuis en het centrum van de stad.
Le Conseil Général, waar ze duidelijk proberen te maken dat ze het Power8-programma van Airbus toch niet zo'n best plan vinden (reorganisatie naar aanleiding van de problemen met de A380 en A350, maar daar waarschijnlijk later nog wel een keer meer over.)

Nog 6 dagen!

2007-11-04T22:05:00.000+01:00

Nog 6 dagen, en dan is het alweer tijd om koers te zetten richting Toulouse. Voor degenen die ook de Ottawa verhalen gezien hebben, hierbij een klein overzichtje van de verscheidene headers die geprijkt hebben bovenaan deze pagina :)

Maart

April

Mei

Juni

Juli

Maar goed, nu dus weer tijd voor wat nieuws! Na twee weken taalcursus in Toulouse mag het echte werk beginnen, bij de Airbus A320 final assembly line. Ik heb er al heel veel zin in - en om maar vast in de stemming te komen, hierbij een mooi plaatje van een exemplaar een A320 van British Airways, opstijgend van Gibraltar.

(Ja, nu kan ik tenminste écht onbeschaamd foto's van vliegtuigen erop zetten, aangezien deze wél al vliegen en niet nog alleen op de computer bestaan zoals de GeoSurv in Canada :) )

En dan maar om af te sluiten, een dergelijke mooie Fokker 100 zal me van Amsterdam naar Toulouse brengen.

Binnenkort hopelijk wat nieuws uit Frankrijk!

Nearly there

2007-07-04T05:27:00.000+02:00

Het begint eindelijk tot me door te dringen maar vrijdag is het dan zover : mijn ondertussen behoorlijk forse verslag deponeren op het bureau, sleutel van mijn kantoor inleveren en dan mijn ouders ophalen op het vliegveld. En dan zitten de 4 maanden project er alweer op!

Natuurlijk is het allemaal absurd snel gegaan, en toch lijkt het al weer héél lang geleden dat ik uit Nederland vertrok. Eigenlijk begin ik wel behoorlijk gewend te raken aan het leven in deze mooie stad. Het is misschien niet de grootste of levendigste stad van Canada maar het is mij ontzettend goed bevallen.

En ondanks dat ik de laatste tijd niet veel foto's van Ottawa heb gepost, wordt het er niet minder mooi op. Vorige week nog zag ik de maan opkomen langs de gebouwen van het parlement.

Zondag (1 juli) was het Canada Day, de dag van de Canadese onafhankelijkheid. Dus een groot feest. Eerst 's middags bij een vriend van me gebarbecued met een stel mensen en daarna Parliament Hill op en kijken naar het concert wat daar gegeven werd. Mooie setting ervoor en volgens mij was zo'n beetje de hele stad aanwezig.

En daarna een prima vuurwerkshow! Ik heb het maar beschouwd als een klein en beetje prematuur verjaardagscadeautje ;)

En omdat zondag alle Canadezen zich toch bezopen, hadden ze heel toepasselijk mijn verjaardag tot nationale vrije dag uitgeroepen. Beviel me prima :)

Maar goed, vandaag was het maar weer even werken want tenslotte is er dus vrijdag een deadline.

Dan vrijdag pap en mam ophalen en dan hebben we nog 4 dagen in Ottawa. Vervolgens vliegen we verder richting Vancouver en gaan we daar nog een paar weken rondrijden. Grappig genoeg de enige trip die geboekt was toen ik hier aankwam... ik had niet gedacht dat er dusdanig veel exotische uitstapjes zouden komen! Maar ik ben er des te blijer om. En ik heb echt ontzettend veel zin om weer een beetje te gaan rondrijden, nu in het westen van Canada.

Hiermee komt (denk ik) een einde aan de berichtgeving vanuit Ottawa (ik heb de banner bovenaan ook maar passend veranderd ;) ). Misschien begin volgende week nog ergens een berichtje en hopelijk dan ergens uit British Columbia nog wel eens wat.

Alvast iedereen bedankt voor de mailtjes en zo vanuit Nederland, ze werden altijd geapprecieerd!

Groeten vanuit Ottawa,

Justin

New York, New York

2007-06-28T02:56:00.000+02:00

Alsof ik niks anders te doen heb, komt na het uberblije bericht over woestijnen en ravijnen een bericht uit New York ;) En met de afnemende hoeveelheid berichten per maand probeer ik dat dan te compenseren met lengte.

Maar even de achtergrond : een paar maanden geleden mailde mijn vriend Aart dat hij een congres had in New York in juni, en of het me leuk leek om langs te komen. Tuurlijk leek me dat leuk, dus lekker aan het uitzoeken geweest en daarbij mijn professoren hopeloos in de war gebracht wat ik nou allemaal ging doen. ("Dus in juni ga je naar Toronto." "Nee, in mei." "O, en dan.. ga je naar New York." "Ja, maar eerst naar Las Vegas". Geheel begrijpelijk rollende ogen als respons.) De laatste tijd zit ik dus ook in het weekend wel te werken en bepaalde avonden om verloren tijd in te halen, maar dat is het meer dan waard.

Dus, maandag 18 juni om 20:00 de Greyhound naar Montreal gepakt en daar overgestapt op de bus naar New York. Om 7:15 was de grijze hond uitgerend en stapte ik uit op de Port Authority Bus Terminal. Aart en ik hadden afgesproken bij de Hudson News, waar er natuurlijk 5 van in het gebouw bleken te zitten maar gelukkig hadden we vrij duidelijk een plek afgesproken :)

Hoewel het slapen een beetje tegenviel in de bus had ik er geen last van en om 9:00 stonden we na inchecken en douchen in het hostel bij Union Square. Even ontbeten en meteen naar het Financial District gelopen over Broadway, waar ik onderweg geen passender introductie voor New York kon bedenken dan dit.

(Oke, vanuit de bus zag ik opeens Manhattan opdoemen en dat was ook niet verkeerd, maar toch.)

We kwamen onderweg ook nog door Little Italy wat toch duidelijk lekker kitschy is. Grappig genoeg vloeien Little Italy en Chinatown in elkaar over wat best apart is : als ik een foto de andere kant op gemaakt had, had je alleen maar Chinese tekens gezien hebben.

Na nog een stukje wandelen dan toch bij het Financial District aangekomen. Eerst Ground Zero even bekeken. Dat is echt een enorme bouwput en dat zal ook nog wel even zo blijven. Indrukwekkend om eens te zien. Ondanks dat het een weekdag was en rond lunchtijd viel het me eigenlijk wel mee met de drukte op straat. (Op zich vond ik dat wel in de hele stad, ik vond het relaxter dan ik het me had voorgesteld. Maar goed mijn mentale beeld was ook echt van een metropool met een astronomisch aantal mensen waar zelf Shanghai niet aan zou kunnen tippen qua drukte of zo... wees gerust, New York en vooral Manhattan is druk maar niet zó erg.)

Natuurlijk konden we de standaard foto's niet ontwijken maar er is een gegronde reden waarom het standaard foto's zijn. Die vlag is echt kolossaal. De naam Wall Street (waar de NY Stock Exchange op zich niet eens aan ligt) komt trouwens omdat daar vroeger dus gewoon de stadsmuur van Nieuw-Amsterdam lag. Om een en ander maar even te laten bezinken en weer wat vocht op te nemen (het was ongeveer 28 graden de hele tijd) maar een biertje gedronken in een pub op Wall Street en daarna een Subway gehaald en die in Battery Park opgegeten.

Battery Park is het park op het zuidelijkste puntje van Manhattan dus je hebt er een fantastisch uitzicht over de Hudson, Ellis Island en het Vrijheidsbeeld. We hebben daar geconcludeerd dat we echt een vreselijk slecht leven hebben ;)

Behalve dat bleek het ook wel een geliefde uithangplek voor de localo's en de kinderen vermaken zich er ook bij.

Om 3 uur hadden we afgesproken met Loes, een collega van Aart, die met haar PhD in Rotterdam bezig is (ze zijn allebei met hartkleppen bezig in de biomedische wereld maar gelukkig hebben ze zich ingehouden qua insider praat - bedankt daarvoor nog :) - want ik had echt geen idee waar ze het over hadden als ze bezig waren ;) ).

Toen het Empire State building opgeweest, wat na 9/11 weer het hoogste gebouw in New York, iets wat me al een tijdje intrigeert. Tenslotte dateert het al uit 1931, en was met zijn 381 m tot de hoogste etage het hoogste gebouw ter wereld tot 1972, toen de North Tower van het World Trade Center klaar was. En sinds 5,5 jaar is het dus wederom het hoogste gebouw in New York.

Het gebouw is pure Art Deco, waar alleen de lobby al van getuigt. Met de lift omhoog naar de 86e verdieping, waar je echt een fenomenaal uitzicht hebt over de stad en gewoon buiten kan staan. Je hebt er echt een bird's eye view over de stad en de drukke straten vol taxi's. Volgens mij hebben we er wel een uur rondgekeken naar een uitzicht waar we officieel niets van hadden mogen begrijpen. (Er stond beneden in de hal iemand audioguides te verkopen met de tekst dat als je die niet had, je werkelijk geen idee had waar je naar zat te kijken. En warempel, ik heb me bovenop nou werkelijk zitten afvragen of ik nou naar de pyramides in Cairo of de Grote Muur bij Beijing zat te kijken. Tenslotte weet je echt niet hoe diep die liften gaan ;) )

Om het rijtje Famous Places aan te vullen daarna na Times Square gewandeld en dat is toch mooi om te zien. Ik vond het ook redelijk hilarisch dat er uitgerekend daar, midden op het kleine pleintje (recht achter me op deze foto) een recruterings bureau voor het leger zit, en daarachter denk ik het enige politiebureau met "Police" in oplichtende neonverlichting.

We hebben bij de bar van het Marriot, toepasselijk genaamd The View (ja, met hoofdletters) op de 46e verdieping in het ronddraaiende gedeelte een biertje gedronken en zo de stad weer even kunnen bekijken. Supergaaf en de prijs meer dan waard.

Klein hapje gegeten bij Grand Central Station, wat een ontzagwekkend station is :

Daar kan de NS nog eens wat van leren!

Woensdag : harde regen 's ochtends dus het kwam goed uit dat we Museumdag gepland hadden voor die dag. Om half elf stonden we in het Metropolitan Museum of Art. Wat een gigantisch museum is dat! En het is niet alleen groot, het is ook nog eens afgeladen met echt ongelooflijk mooie stukken van over de hele wereld. We zijn met het Egypte begonnen. Alsof het niks is hebben ze maar gewoon een complete tempel hier neergezet (die hadden ze gekregen van Egypte vanwege ontwikkelingshulp bij het bouwen van de Aswan dam).

Daarna de Griekse en Romeinse afdeling, net in april geopend na renovaties en dat alleen al maakte het de moeite waard. Ziehier de opzet van de Roman Courtyard :

De rest van het museum was ongeveer van eenzelfde pracht en praal en we hebben uiteindelijk zo'n beetje alles gezien. Dat heeft ons bij mekaar wel 6 uur gekost of zo (en dan is het nog redelijk doorlopen) maar dan zie wel Middeleeuws, Renaissance, Islamitsch, Impressionisme, een hele boel Rembrandts en andere Hollandse Meesters, een expositie over de ontmoetingen tussen Venetie en de Arabische wereld (heel interessant) en het dakterras wat je een fantastisch uitzicht geeft over Central Park en de omringende stad.

We hebben ook een redelijk groot deel van Central Park gezien, en we hebben natuurlijk een federal offense begaan door tegen de richting in te lopen langs Central Park reservoir. (Waarvoor we waarschijnlijk zullen branden in de hel of, heel toepasselijk, spooklopers worden ;) ) Nog even een kijkje genomen in het Guggenheim, om daarna nog even terug te gaan naar de Met (de 2e helft zien).

We hadden voor het eten weer met Loes afgesproken en een heel gezellige avond gehad, lekker Mexicaans gegeten en daarna een biertje gedronken. Terug naar het hostel kwamen we nog langs deze prayers for peace, die ik een van de indrukwekkender getuigenissen vond van hoe de mensen zich hier toch voelen sinds 9/11.

We zijn ook bij St. Paul's Chapel geweest (niet deze avond natuurlijk), die pal naast Ground Zero staat en waar de reddingswerkers sliepen en aten. Daar hingen allerlei brieven en foto's van mensen die in die eerste dagen en weken na die dag vermist waren. Daar werd je stil van - dat maakte het persoonlijk.

Dag 3 : weer een hele lijst met dingen op de agenda. Punt 1 : het Vrijheidsbeeld zien, van dichtbij. Daartoe de Staten Island ferry genomen, die er behoorlijk dicht langsvaart en een schitterend mooi uitzicht gaf. Mooie trivia : de welbekende monsieur Eiffel (die van die toren in Las Vegas ;) ) heeft het interne skelet van het beeld ontworpen.

Eenmaal op Staten Island hebben we onze uiterste best gedaan om ergens bier te drinken maar we moesten onverrichter zake terugkeren naar Manhattan.

Vanaf Manhattan (na bier) de Brooklyn Bridge opgelopen. Zonder twijfel een van de meest bekende symbolen van de stad, is het ook nog een superleuk om ermee over te steken van Manhattan naar Brooklyn. We hebben een beetje rondgekeken in Brooklyn Heights, de westelijke kant van de wijk (die vernoemd is naar Breukelen) en dat is echt een hele leuke wijk. Lijkt me een prima woonwijk, het is véél stiller en groener dan Manhattan en er zijn allemaal grappige kleine straatjes met eettentjes en zo.

We hadden weer afgesproken voor het eten met Loes, en hebben nu in Chinatown gegeten. Het originele plan was om met zonsondergang nog een keertje naar de Brooklyn bridge te gaan, maar a) het eten was heel lekker en duurde wat langer en b) het ging weer poeierhard regenen. Als alternatief zijn we toch in het donker de Manhattan bridge opgegaan, waar we naar de Brooklyn bridge konden kijken. En bovendien een paar behoorlijke "urban" foto's gemaakt van onszelf ;)

En om de nachtelijke uitzichten helemaal compleet te maken, zijn we nóg een keer naar het Empire State gegaan. En daar was het uitzicht natuurlijk verpletterend nu :

Die bak met licht links, dát is dus Times Square met alle lichten, advertenties (en de plek waar ze met Oud-en-Nieuw die bol naar beneden laten zakken). Rechts dat mooie puntige gebouw is het befaamde Chrysler building. En recht naar voren, bij die ontzettende verlichte hoge joekel, ligt Rockefeller Plaza, waar ze ieder jaar de grote Kerstboom neerzetten en de ijsbaan hebben die veelvuldig in films langskomt. Of tenminste, dat denk ik allemaal, want het zou natuurlijk net zo goed de Taj Mahal kunnen zijn, en ja zonder audio guide kom je daar natuurlijk niet achter...

Precies de andere kant op zijn nog 2 iconen te ontwaren: het Flatiron building (links) op de hoek van Broadway en Fifth Avenue. En rechts nog maar een keer Miss Liberty, terwijl ze uitkijkt over de haven.

Het leuke was dat omdat het donderdagavond een "jazz-night" was, wat inhield dat er een saxofonist hele fijne deuntjes stond te blazen terwijl wij lekker aan het rondkijken waren. Mooier wordt het denk ik niet.

Vrijdag, alweer de laatste dag. We zijn met z'n drieen 's ochtends naar het Verenigde Naties gebouw geweest. En dat ligt dat dus niet in New York maar officieel op internationaal grondgebied.

Die sneaky Amerikanen hebben het natuurlijk wel voor mekaar gekregen om hun eigen vlag recht voor de deur te planten...

De rondleiding vond ik echt heel interessant (al was ie nogal snel), het is een belangrijke organisatie en het is mooi om het allemaal eens in het echt te zien en te horen hoe het een beetje werkt.

Aart is hierna naar het vliegveld vertrokken, Loes en ik zijn nog naar Greenwich Village geweest. Dat is de universiteitswijk en als zodanig zitten er allemaal leuke kroegjes en zo. Hebben we eigenlijk te laat ontdekt (dus voor de volgende keer ;) ). Het is ook een redelijk oude buurt en weer heel anders dan de rest van Manhattan, dus heel aardig om nog even mee te pakken. Om 5 uur ben ik dan toch ook maar richting vliegveld gegaan en ben vanaf daar met een dergelijk beestje weer naar Ottawa gevlogen. Uitermate comfortabel moet ik zeggen (en een puur Canadees product). Het waren met wel weer 4 dagen! Erg gezellig en echt ontzettend mooie dingen gezien wederom.

En nu de laatste dagen in Ottawa - volgende week vrijdag is mijn project echt klaar. Dan komen mijn ouders deze kant op, en 4 dagen later vertrekken we richting Vancouver - dat was zo ongeveer de enige geplande trip toen ik wegging! Er zijn er ondertussen nogal wat bijgekomen. Hopelijk heb ik jullie hiermee een beetje op de hoogte kunnen houden.

Hopelijk volgende week nog even een berichtje, in ieder geval voordat we naar Vancouver gaan!

Groeten aan alle mensen in Nederland, succes met tentamens en dergelijke en fijne vakantie alvast :)

Deserts, canyons and casinos

2007-06-15T04:21:00.000+02:00

Het heeft even geduurd om dit bericht voor te bereiden, maar hopelijk wordt het dan ook wat - in ieder geval genoeg te vertellen!

Afgelopen donderdag was het dan eindelijk zover - het spur-of-the-moment geboekte tripje naar de American Southwest kon beginnen! Natuurlijk weer enorm vroeg opgestaan, naar het vliegveld, eerst naar Montreal vliegen en overstappen naar het vliegtuig richting Las Vegas : een vlucht van 5 uur!

En ongeveer 4 uur daarvan hebben we over een grote witte wolkenmassa gevlogen; opeens trok die weg en daar vouwde de woestijn zich onder ons uit. We kregen een goed voorproefje van de landschappen die we veelvuldig te zien zouden krijgen de dagen erna.

Eenmaal goed geland zijn we met de bus naar ons het hotel gegaan, het Stratosphere. Dat is het casino op de strip met de hoge toren erbij, volgens mijn boek over de regio het hoogste gebouw in de VS westelijk van de Rocky Mountains.

Even gedoucht en toen de befaamde Las Vegas Boulevard - ofwel The Strip - op en langs alle casino's gewandeld. Wat een megalomaanheid verenigd met ontzagwekkende kitsch! Paris, met de Eiffeltoren op halve schaal. The Venetian met campanile, een nagemaakte Rialto brug en gondels door het hotel. Treasure Island met piratenshow voor de deur. The Mirage met een vulkaan. Luxor, de bronzen piramide met een sphinx ervoor en een lobby geheel in oud Egyptische stijl. New York, New York met vrijheidsbeeld, Chrysler Building en Empire State Building. En natuurlijk, niet te vergeten, The Bellagio met zijn fonteinen. Wat een gezicht!

Het is wel erg leuk om een keer al die casino's gezien te hebben (alhoewel we de meeste alleen maar van buiten hebben gezien.) De gokhallen lijken allemaal op elkaar - je ziet niet veel verschil tussen Caesar's palace en the Venetian. Wat we allebei wel apart vonden was Luxor, die had zeker wel wat.

Interessant genoeg staan we dus ergens iets af te rekenen en begint de dame achter de kassa een hele tirade hoe slecht ze allemaal worden behandeld en hoe schandalig slecht ze betaald worden. Blijkbaar heeft al dat uiterlijke vertoon van geld toch zijn keerzijde.

's Avonds zijn we de toren bij ons hotel opgegaan en nou ik hoef vrij weinig uitleg te geven over het uitzicht :

Wat je hierop heel mooi ziet is hoe de stad ophoudt als een kaarsrechte lijn en daarachter is gewoon niets.

De volgende ochtend hebben we ons door de gokhal naar buiten begeven, waar om 7:20 mensen met bloed doorlopen ogen nog steeds aan de arm van de spreekwoordelijke one-armed bandit trekken, en een jongedame aan de bar een margarita als ontbijt neemt. (Had ik al verteld dat er een tent op de Strip zit waar ze groots adverteren voor "Breakfast & Margaritas"?)

Auto opgehaald bij het vliegveld en koers gezet richting Grand Canyon! Eerst echter over de Hoover Dam, een gigantische dam erg leuk te zien op de satellietfoto's. Deze dam, gebouwd tussen 1931 en 1935 vormt de grens tussen de staten Nevada en Arizona en voorziet beide staten van stroom. Als leuke bijkomstigheid heeft het Lake Mead gevormd, wat een favoriete plek is voor mensen die net de jackpot hebben gewonnen een bootje neer te laten. (En om lijken te dumpen, als je CSI moet geloven.)

Verder gereden door Arizona, over de beroemde Route 66, langs het randje van de Sonoran woestijn. Dat is die woestijn met de beroemde saguaro cacti - maar dat is zo ongeveer het enige wat we niet gezien hebben deze trip. Oke, ik heb ook geen slangen of schorpioenen gezien maar ach. (Het had me wel leuk geleken er een paar te zien maar waarschijnlijk was ik dan er eerst op gaan staan of zo omdat je ze niet ziet dus misschien was het maar beter zo :) ).

Na iets meer dan 400 km kwamen we om 14:00 bij de Grand Canyon aan. En echt, de reputatie dat het mooi is, ik snap het niet. Kijk maar, het is gewoon een gat in de grond :

Haha, nee serieus, het is echt verschrikkelijk mooi. Het is zo ongelooflijk weids dat je er gewoon naar kunt blijven kijken. Ik had vantevoren gezien dat om 19:45 de zon onder ging, dus we hadden redelijk wat tijd. We zijn de hele scenic route van 40 km langs de canyon gereden en zijn op zo'n beetje iedere parkeerplaats gestopt.

We hebben bij Grandview point ook een wandeling gemaakt (waarvandaan ik dat panorama hierboven heb genomen). Het was natuurlijk redelijk buiten het hoogseizoen dus het was overal ontzettend stil, wat het natuurlijk alleen maar mooier maakte. Rond zonsondergang hebben we een mooi plekje opgezocht om te kijken hoe de zon achter de canyon weg zou zakken. Hier zaten we echt compleet alleen, en het was ook echt superstil, je hoorde echt helemaal niks, terwijl je zo een gi-gan-tisch uitzicht hebt.

Wat een ervaring. (Zoals het een echte woestijn betaamt wordt het 's avonds nogal koud - gevoelstemperatuur -7 (!) dus vandaar de trui.) En ik denk dat adembenemend het enige passende superlatief is voor deze zonsondergang. We hebben toch echt ons best gedaan die dag om betere alternatieven te vinden maar het is niet gelukt; het is denk ik gewoon het beste om het in stilte in je op te nemen. Vergeten zal ik het in ieder geval niet snel.

We moesten nog wel verder die avond : nog 180 km, naar Page, Arizona waar ons hotel was. We hebben eerst ergens wat gegeten bij een Navajo tradepost (of nou ja, wat... het was echt superveel, superlekker en supergoedkoop.) en daarna heb ik 2 uur door het pikdonker gereden naar Page. Interessante nachtelijke rit - 2 uur met groot licht op, 5 auto's tegengekomen en het was echt zo donker dat we zelfs in de auto geen hand voor ogen zagen. Maar zonder problemen bij het hotel aangekomen.

De volgende ochtend wakker geworden met uitzicht op wederom een woestijn, maar met toch een heel ander karakter: we zaten nu in de Great Basin Desert.

's Ochtends fijn ontbeten bij een heerlijke local hangout. Om je een idee te geven van de stijl van de mensen hier : ze hadden luikjes bij de ramen (aan de binnenkant). In plaats van haakjes te maken om die op hun plaats te houden, hebben ze hier bij ieder luik een mes in het hout geramd om het daar tegenaan te klemmen :)

Ze doen hier ook aan mooie bordjes als "loaded firearms forbidden" en "hunting area" pal gevolgd door "no target shooting". (Je kunt dus gearresteerd worden als je in plaats van dat konijn op het bord schiet. Prachtland!)

Langs Lake Powell zijn weer Utah ingereden richting Zion National park. We kwamen binnen over de Zion Mt Carmel scenic highway, wat in feite een slingerend bergweggetje is. Dat vonden we dat allebei zonder twijfel het mooiste stuk weg, en ik vond het echt ontzettend leuk om te rijden - hoewel alles echt superleuk was, viel dit toch in een klasse apart. We zijn de Zion Canyon in geweest en hebben daar 2 uur gewandeld. Het leuke is dat je hier op de bodem van een canyon staat terwijl je bij de Grand Canyon aan de rand loopt.

Volgens het plan om 15:30 weer richting Las Vegas gaan rijden. We wilden namelijk rond zonsondergang (liefst iets eerder) bij de Valley of Fire aankomen, nog een natuurpark met geweldig woeste steenformaties, ongeveer 100 km ten noordoosten van Las Vegas. En dit laat mooi de reden zien waarom het de Valley of Fire heet :

Schitterend landschap en we waren er ook op precies de tijd met het mooiste licht van de dag ervoor. Echt weer een plek door alles en iedereen verlaten maar tjonge wat was het mooi. Niet iedereen heeft het trouwens tijdig verlaten maar goed. We zijn de hele vallei uitgereden en dan kom je vanzelf op de weg langs Lake Mead weer. Daarlangs teruggereden naar Las Vegas voor alweer onze laatste nacht in een hotel.

We komen dus over een bergpas, en we draaien een hoek om een opeens zien we zo de hele stad voor ons liggen. Dat was echt een on-ge-looflijk majestueus gezicht, het was aan het schemeren maar de lichtjes in de stad waren net allemaal aangegaan... enfin, het was echt een binnenkomer in Las Vegas zoals je er alleen maar van kunt dromen in feite. We moeten het ons alleen maar blijven herinneren want het was niet op een foto vast te leggen en bovendien waren we te stupefied om ook maar de auto te stoppen ;)

Eenmaal aangekomen bij het hotel en de spullen gedumpt zijn we nog even naar Fremont street gelopen, de straat waar het allemaal begon in Las Vegas. Hier zijn de originele casino's met alle duizenden lichtjes en de neon cowboy en -girl. Grappig om dat ook nog even mee te pakken. Toch kan niet iedereen het allemaal even waarderen zoals wel blijkt uit de foto rechts. (Haar bord zei aan de andere kant "Jesus is angry with you and will strike you down for sinning" of iets wat daar heel veel op leek.)

Zondag. Alweer de laatste dag en natuurlijk is het allemaal veel te snel gegaan. Maar we hebben nog een volle dag en behoorlijke agenda om die vol te krijgen. Om 8:30 reed ik de I-15 richting Los Angeles op, waar we midden in de Mojave desert (woestijn #3) afsloegen richting Death Valley. Ondertussen waren al een tijdje in Californie (staat #4).

Alsof de naam "Death Valley" je nog niet genoeg moet afschrikken hebben ze ook fijne bordjes die je nog meer achter je oren doen krabben. Oke, toegegeven, deze kom je heel vaak tegen in de VS (en nog vaker in het lege Canada) maar niet op plaatsen waar het echt HEET is overdag en echt geen mens komt. Desolaat tot perfectie verheven. En dan te bedenken dat je links nog niets eens in Death Valley bent. Daarvoor moet je eerst nog die bergen over.

Maar eenmaal in de daadwerkelijke Vallei des Doods blijkt het nog desolater te zijn dan alles wat ervoor kwam. Ontzettend intrigerend landschap en met 45 graden deed het qua temperatuur zijn naam eer aan. (Alhoewel die lucht zo gortdroog is dat het eigenlijk best goed te doen is.) Ze zijn hier ook van de inventieve namen: Mormon Point, Badwater, en mijn persoonlijke favoriet : The Devil's Golf Course.

Death Valley is de laagste plek in Noord-Amerika (86 meter onder zeeniveau) en tevens de heetste en droogste plek van het continent. (De gemiddelde dagtemperatuur in juni is 43 graden.)

Hoewel Badwater anders doet vermoeden (zeker als je het op z'n Nederlands uitspreekt ;) ) is het een grote zoutvlakte. Best gaaf om daar een stuk over te wandelen, en het is pas als je de harde wind in je gezicht voelt slaan dat het echt als een oven aanvoelt.

Dat deed de auto ook, zeker nadat de motor een dusdanige temperatuur besloot aan te nemen dat we het zonder airco moesten stellen om hem niet te oververhitten. Dus buiten zweette je niet (verdampt meteen) maar binnen in de auto was het stromend water. Hilarisch natuurlijk (en er zit nog een heel verhaal aan vast) maar het maakt de belevenis des te mooier.

Vanuit de vallei zijn we toen naar Dante's View gereden (nog zo'n mooie naam), een piek op 1680 meter hoogte vanwaar je een spectaculair uitzicht heb over de valley. (Je ziet links onderaan een wit spoor lopen vanuit de bocht in de vallei - dat is waar de mensen op de foto linksboven over de zoutvlakte lopen, en waar wij vanzelfsprekend ook zijn gaan lopen.)

Teruggereden via Pahrump naar Las Vegas, maar aangezien we nog ruim tijd over hadden zijn we als toetje nog even de scenic route door Red Rock Canyon gaan rijden.

Wederom kwamen we hier rond 18:00 aan en was het echt weer van dat ontzettend mooie late-namiddag licht. Absoluut de moeite waard en de grap is dat dit echt 20 minuten vanaf downtown Vegas ligt. Even een enorme hamburger geconsumeerd in de stad, daarna nog even over de Strip gereden en toen was het echt over : naar het vliegveld.

In het vliegtuig hadden we beide de hele rij voor onszelf dus we konden lekker de ervaringen overdenken : 4 dagen, 2000 km gereden, 3 woestijnen, een hoop casino's, 5 natuurparken en 4 staten in de Amerikaanse Southwest.

Ziehier de route die we gereden hebben. Voor meer foto's, geplakt op de kaart in Google Earth, klik hier (en druk dan op openen).

Bedankt voor het lezen als je tot hier gekomen bent en iedereen in Delft succes met de tentamens!

En het zal wel weer even duren voor er weer een nieuw bericht verschijnt : komende maandag vertrek ik voor 4 dagen naar New York! En natuurlijk heb ik daar ook al superveel zin in! De professoren zijn nog niet weg of daar ga ik weer :)

3 maanden

2007-06-05T02:48:00.000+02:00

De tijd gaat hard : vandaag zit ik precies 3 maanden in Ottawa. En ik heb het flauwe vermoeden dat de komende maand extra snel zal gaan!

Afgelopen week stond er niet bijster veel speciaals op het programma. Vooral beetje klussen aan het project en dat schiet gelukkig wel op. Ik begin nu ook een beetje resultaten te zien en dat is best leuk - hiernaast mijn gesimplicifeerde model in een ook al gesimplificeerde wereld, maar het ding volgt het terrein wel heel aardig :)

Ik zal nu een beetje moeten gaan morrelen om te kijken wat voor verbeteringen ik ze aan kan bevelen om het vliegtuig beter te maken, want er zijn een aantal dingen verre van ideaal. Dus als ik ze daarmee verder kan helpen is hopelijk iedereen blij.

Het begin van de zomer is warm en vochtig met prachtig weer in niet afgelopen weekend maar het weekend daarvoor. De fiets weer gepakt voor een klein tochtje langs de rivier. Met oom en tante de avond daarvoor bij wat andere familie gaan barbecuen en dat was best gezellig (en lekker - met, jawel, weer steak). Links de Ottawa rivier vanaf het fietspad en recht het kanaal vanuit de auto.

Afgelopen week was het overwegend grijs en vrijwel iedere avond hebben we een goede T-storm (thunderstorm) gehad. Ook eentje overdag en hier het bewijs dat het dus ook hier echt hárd kan regenen.

Zaterdagavond naar Pirates of the Caribbean geweest en net op tijd uit de bioscoop gekomen om de Ottawa Senators te zien winnen over de Anaheim Ducks in de grootste ijshockey competitie, de Stanley Cup. De Senators staan voor het eerst in 80 jaar weer eens in de finale, dus heel Ottawa is in rep en roer. De rest van Canada ook want ze kunnen het allemaal niet uitstaan dat een team uit Californie of all places (they don't even have ice there!) in de finale staat, haha.

Zaterdag wonnen de Senators, waarmee ze de stand op 2-1 zetten, de Ducks lopen nog voor in de serie maar ja, het gaat erom wie de serie van 7 wedstrijden wint. Ze zijn nu bezig aan de 4e wedstrijd dus we gaan het zien. Als ze winnen wordt het een goed getoeter hier in de stad (en als ze verliezen kan ik volgende week een heel goedkoop Senators t-shirt scoren ;) )

Zondag nog even het Ottawaiaanse Chinatown opgezocht en een prima supermarkt gevonden (van het soort waar de verse varkenspoten en -oren uitgestald staan en zo). Prima vermaak en ik kon er weer mijn favoriete iced groene thee kopen dus ik blij :)

Dat was het nieuws wel voor deze keer, donderdagochtend in alle vroegte vertrekken Maciej en ik richting Las Vegas (en omstreken), daar heb ik natuurlijk ontzettend veel zin in! Het volgende berichtje zal wel extreem veel foto's bevatten daarvan :) En om alvast in de stemming te komen, deze topfoto die ik tegenkwam op airliners.net.

Groeten voor alle Delftenaren, veel succes met leren in de witte week alvast!

Toronto

2007-05-25T15:34:00.000+02:00

Na een behoorlijke tussenpauze dan toch weer een berichtje; om het goed te maken ga ik het maar rijkelijk illustreren. (Oke dat doe ik normaal ook maar toch.)

Zoals ik zei in de vorige post, was het weekend van 12/13 mei niet heel speciaal afgezien van de steak op zondagavond toen ik ging eten met tante Mary en oom Glen. Bij Montana's cookhouse (denk in de stijl van "outhouse" gebruiken in plaats van "washroom") weten ze duidelijk wel raad met een koe. Ik kon gewoon niet anders dan ingeven aan mijn carnivore instincten - zoals zo'n beetje ieder weekend gebeurt.

Een week later was ik toch echt weer toe aan weekend, hoewel slapen niet erg hoog op de agenda stond. Zaterdag (19 mei) om 4:15 opgestaan, 3 kwartier geslaapwandeld en laatste dingen in de weekendtas gegooid en om 5 uur de deur uit, langs Maciej's huis naar de bushalte van de bus de bus naar het vliegveld. Om 7:00 koppelden we los van de gate en om 7:50 landden we in Toronto! Van het vliegveld met de bus en metro naar downtown, spullen gedropt bij het hostel en om 10:00 stonden we in de CN tower - met 553 meter het hoogste bouwwerk ter wereld!

De toren heeft 2 observatieplatforms, eentje op 350 m en eentje op 450 m hoog, we hebben ze allebei gezien en het moet gezegd : het ding is HOOG. Ze hebben een glazen vloer in het onderste platform ingebouwd, erg grappig. Vooral omdat een hoop mensen er niet eens in de buurt durven komen :)

Hieronder het uitzicht over de stad (dit is van het platform van 350 m).

En ook nog het uitzicht over de haven en Lake Ontario :

We hebben ons echt helemaal suf gelopen, maar dat hoort erbij. We hadden van tevoren gedacht vaker de metro te nemen - en dus maar een 5-ritjes metrokaart gekocht. Waar er natuurlijk prompt nog 3 van over zijn. Maar Toronto is verrassend goed te doen lopend.

We dachten in Chinatown te gaan eten maar het leek nogal klein en weinig restaurantjes te hebben dus uiteindelijk zijn we gesettled voor (3 keer raden) ... steak. Rond een uur of 8 hebben we de ferry naar de Toronto Islands genomen, alwaar we de zon achter de skyline zagen zakken. Erg imposant gezicht en ook zeker leuk om weer eens te voelen hoe koud Lake Ontario is.

Zondag was het een beetje grijs en winderig, zeker 's ochtends. Dus meteen koers gezet richting Royal Ontario Museum. Halverwege kwamen we nog een (grote) demonstratie van Falun Gong Chinezen tegen (dus ze waren er wel ;) ). Het museum (het grootste van Canada) is wel grappig - ze hebben er archeologische schatten, dinosaurus skeletten, opgezette vogels, Art Deco en Chinese kunst. Heel aparte combinatie maar echt superleuk, zeker de Chinese kunst en de tentoonstelling over Peruviaans (Inca) goud waren echt mooi. Alles bij elkaar meer dan genoeg om een ochtend te besteden.

Eenmaal buiten bleek het opgeklaard. Gezien het mooie weer zijn we naar Casa Loma gegaan, een kasteel gebouwd in 1911 op een heuvel, uitkijkend over de stad. Het is daar neergezet in opdracht van Sir Henry Pellatt, een behoorlijke excentriekeling. Nog geen 10 jaar later moest hij er weer uit vanwege financiele problemen, en sinds 1936 is het een museum. Het is allemaal in dezelfde staat gehouden, dus dat is best grappig om te zien. Je kunt vrijwel overal komen, tot in het topje van de toren. (Een ruimte die eigenlijk helemaal niet gebruikt werd, ik had daar wel iets beters voor bedacht.) Je had er natuurlijk wel een schitterend uitzicht over de stad.

Natuurlijk kwamen we die avond wél terecht in het echte Chinatown - op de een of andere manier hebben we de avond ervoor gewoon eromheen gelopen. We vonden het al vreemd, want Toronto heeft de grootste Chinese populatie van heel Noord-Amerika. En warempel, het Chinatown doet ook echt als China aan, we hebben ons kapot gelachen in de supermarkt waar de levende vissen zo'n beetje oog in oog staan (zwemmen) met Pekingeenden. Allebei groene thee in een flesje gehaald (super dorstlesser) en toen echt een prima restaurantje gevonden.

Het zag er allemaal splinternieuw uit, behoorlijk design en de Pad Thai was echt super. Inclusief voorgerecht, tax en (goede) fooi kwamen we uit op 16 dollar (minder dan 11 euro) per persoon, echt idioot weinig. Maar dat werd verklaard doordat de serveerster ons kwamen uitleggen dat ze net anderhalve week open waren (dus waren ze nog goedkoop natuurlijk)... en hoe we toch van ze hadden gehoord? (We waren de enige niet-Aziatische uitziende klanten.)

Verder hebben we voornamelijk zo'n beetje alle belangrijke gebouwen in downtown en langs de haven proberen te bekijken, er zijn best wel wat interessante gebouwen qua architectuur. En het is gewoon erg leuk om de stad zo een beetje op te snuiven. Rechts een van de torens van Toronto Dominion centre, ontworpen door Ludwig Mies van der Rohe. (Het is van een bank, maar wat mij betreft zou het een uitstekend hoofdkwartier voor Darth Vader vormen, de naam is er ook wel naar.)

Ook het Eaton centre is wel grappig, een enorm winkelcentrum met een 300 meter lange en héle hoge galerij. Ter versiering dient Flight Stop een kunstwerk wat uit een heleboel heel goed nagemaakte Canadese ganzen bestaat. Best een leuk gezicht moet ik zeggen - alleen jammer dat de prijzen er ook wel redelijk naar waren.

En tenslotte nog een plaatje van de haven. Er lagen behoorlijk veel zeiljachten in de haven op het moment, en ik kan ze geen ongelijk geven, het is echt een mooie omgeving én een mooie stad om aan te leggen. Deze heren zouden echter aan het werk moeten zijn met het een of ander denk ik maar volgens mij waren ze meer dan content om gewoon lekker te hangen daar op hun stekkie. (Niet heel gek overigens, aangezien het maandag Victoria day was en dus een vrije dag.)

Maandag om 18:10 weer teruggevlogen naar Ottawa, een mooi vluchtje als mooie afsluiter van een uitermate goed weekend.

Sindsdien weinig nieuws, hopelijk binnenkort weer een (kleiner) berichtje, voordat de maand over is - of anders net daarna. (Pff, dan zit ik alweer bijna 3 maanden hier! Jeetje wat gaat het hard!)

De tulpen zijn er

2007-05-12T15:43:00.000+02:00

Het was niet helemaal de bedoeling om weer wat "op te sparen" en dan weer wat op de weblog te zetten, maar het gebeurt af en toe gewoon. Maar goed, deze keer is er ook weer wat om te vertellen in plaats van verhalen over gekke kippen op te hangen ;)

Vorig weekend heb ik met Maciej en Thomas een mooie fietstocht gemaakt door het Gatineau park en omgeving. Op deze kaart kun je alle fietspaden bekijken die hier in de buurt zijn, we hebben vorig weekend "The Parks" gereden (te vinden onder suggested routes). De fietspaden zijn echt prima, zoals je rechts ziet. Zeker in het grote park was het nog redelijk heuvelachtig allemaal, dus dat was echt leuk. Dat gecombineerd met echt superlekker weer maakte het echt een goed bestede zondag.

Natuurlijk wist ik nog bijna een eekhoorn over te rijden, tot grote consternatie van de kinderen die dat beest aan het voeren waren.

Gisteren had ik trouwens weer bijna een haas te pakken met mijn voorwiel terugkomend langs het kanaal, dus ik ben tot de conclusie gekomen dat ik beter moet leren mikken of dat een fiets gewoon niet het ideale jachtmiddel is. Hieronder nog een kleine impressie van een van de vlaktes in het Gatineau park.

Deze week was de 2e week van het tulpenfestival in Ottawa. In de 2e wereld oorlog kreeg de Nederlandse koninklijke familie onderdak in Ottawa, en bij wijze van dank stuurde de toenmalige prinses Juliana 100.000 tulpenbollen naar Ottawa. Sindsdien wordt ieder jaar hier het tulpenfestival gehouden met meer dan een miljoen tulpen verspreid door de hele stad.

Best een leuk gezicht allemaal :)

Zoals je ziet, is het allemaal alweer een stuk groener en zomerser dan bij mijn vorige berichtje, de zomer is echt in rap tempo opgekomen. Het was de afgelopen week dan ook uitstekend blaadjes-groei-weer voor de bomen want met 25 graden was het erg aangenaam.

Natuurlijk zijn er ook bij het parlement tulpen, ik zal wel een keertje terug gaan om ze in de zon te zien maar dit was ook wel apart. (En het was gewoon te warm om binnen te zitten.)

Donderdagavond was de vochtigheid wel tot een behoorlijk niveau toegenomen en het zag er ook wel behoorlijk dreigend uit, maar uiteindelijk is er volgens mij geen donderklap of spatje regen gevallen. Op zich ook geen ramp, want anders was ik heel erg nat geworden bij het nemen van deze foto's - ongeveer 5 minuten hierna werden die wolken echt héél zwart.

Dit weekend wordt weer een beetje een rustig weekend, maar dat gaat weer goed gecompenseerd worden. Dat er de laatste tijd geen ontzettende uitstapjes van gekomen zijn, heeft er mee te maken dat er eindelijk wel weer een paar goede aankomen : volgend weekend is weer een lang weekend (Maandag de 21e is Victoria day) en dan gaan Maciej en ik naar Toronto. Zaterdagochtend heel vroeg naar het vliegveld en om 8 uur 's ochtends op het vliegveld van Toronto staan. Lijkt me erg leuk, Toronto is tenslotte de grootste stad van het land, dus er moet genoeg te doen zijn.

Een paar weken daarna wordt het wat extremer : afgelopen week kwam ik echt een topaanbieding tegen voor vliegtickets naar Las Vegas - dus over een paar weken (7 t/m 10 juni) gaan Maciej en ik naar Sin City, en van daaruit een rondje naar de Grand Canyon doen en hoogstwaarschijnlijk ook Death Valley. We zijn deze week druk bezig geweest om alles daarvoor een beetje uit te zoeken. (En te kwijlen over het boek over SouthWest USA wat ik gekocht heb.)

Maar goed, eerst maar "even" naar Toronto - en verder werken aan het project natuurlijk. Ik ben fijn met een 3d-visualisatie aan het knoeien van hoe het vliegtuig vliegt, om een beetje inzichtelijk te maken wat er allemaal gebeurt, en hoe het eruit ziet, als je met 100 km/h op 10 meter boven de grond scheurt. Best leuk om te doen moet ik zeggen. (En het is nog nuttig ook! Want ik zag meteen iets wat duidelijk niet klopte, dus kon ik meteen iets aanpassen aan mijn model.)

Groeten vanuit de tulpenhoofdstad van Noord-Amerika!

Munten

2007-05-04T13:58:00.000+02:00

O ja, en ik vind het al volkomen normaal natuurlijk, dus ik was het vergeten te vertellen. Maar een leuke curiositeit in Canada zijn de betaalmiddelen. De meest gebruikte en ingeburgerde is deze :

Dit is de zogenoemde "golden oldie". Je begrijpt, ik moest vrijwel meteen een nieuwe portemonnee kopen!

2 maanden - halverwege

2007-05-04T02:01:00.000+02:00

Het is alweer mei – morgen ben ik alweer precies 2 maanden in Canada! Het is wel echt supersnel gegaan. Hieronder de eerste foto's van mei.

Sinds vorige week is er niet heel veel bijzonders gebeurd, gewoon verder gewerkt aan mijn project (en ik loop een beetje stuk op een bepaald onderdeel, er gebeuren dingen die ik niet begrijp en dat is nogal irritant). Hopelijk ga ik er binnenkort wel uitkomen.
Gisteren in ieder geval een kleine presentatie gegeven en dat ging wel prima.

Afgelopen vrijdag waren de laatste tentamens hier, dus daarna moest ik mee bier gaan drinken en dat is redelijk gelukt, haha. Daarna gingen we eten bij de Lonestar, iets wat ongeveer zo Amerikaans is als het klinkt, om vervolgens de welbekende Honest Lawyer een bezoek te brengen. Al met al wel erg gelachen – en afscheid genomen want nu ze hun bachelor diploma hebben vertrekken verreweg de meesten om te gaan werken.

Zaterdag was het een grijze, hele regenachtige dag. Beetje jammer, maar goed wat doe je eraan. ’s Avonds met Maciej toch maar een lap vlees bij een pub gaan halen, want na die burger van de avond ervoor was ik toch ECHT toe aan een fatsoenlijke biefstuk – hahaha ik kom hier geen vlees tekort. Ook niet aan verschillende soorten, ik heb laatst bison burgers gemaakt, echt prima spul. Af en toe een beetje bedreigde diersoort doet best goed.

Over bedreigde diersoorten gesproken : ik zat een beetje ideeen op te doen voor wat tochtjes, toen ik het befaamde Mike the Headless Chicken Festival tegenkwam. Dit geweldige festival, gesitueerd in Fruita , Colorado, gedenkt Mike – de kip zonder hoofd. Op 10 september 1945 besloot Clara Olsen dat zij voor een diner met haar man Lloyd en haar moeder een goeie kip wilde klaarmaken. Dus stuurt ze man Lloyd de tuin in om een kip te halen. Wetende dat zijn schoonmoeder nogal hield van de nek van zo'n beest, mikte hij met zijn bijl op zo'n manier dat daar een goed stuk van over zou blijven.

Eenmaal hoofdlos stond het beest echter op en ging vrolijk verder lopen. Nou doen kippen dat wel meer - maar deze liep anderhalf jaar rond - zonder hoofd.
Dit vond Lloyd toch wel enigszins curieus en hij liet het beest onderzoeken. Het bleek dat het meeste van de hersenstam en één oor nog aan het beest vastzaten en dat was genoeg.
Omdat hij het wel mooi vond, bedacht Lloyd een manier om het beest te voeden, met een pipet.
Anderhalf jaar later, bij een motel in de woestijn van Arizona, vond Mike de dood toen hij plotseling stikte en Lloyd zijn pipet niet kon vinden om hem te helpen. (aaah)

Hij wordt nu elk jaar herdacht in het 3e weekend in Mei, met het Mike the Headless Chicken festival.

Na deze wonderlijke wetenswaardigheden nog een klein nieuwtje : ik ben een beetje bezig geweest met mijn foto's op de kaart plakken - om de een of andere reden vind ik dat leuk. Gelukkig ben ik niet de enige, gezien de enorme hoeveelheden foto's die al op de wereldkaart geplakt zijn ;) Hoe dan ook, als je Google Earth hebt, klik dan hier en klik dan op "openen". Dan opent Google Earth als het goed is en zie je mijn foto's verschijnen over de wereldbol. (Mocht je het niet zien: kijk in de sidebar onder "My Places", daar moet een vakje aangekruist zijn zodat je mijn foto's moet kunnen zien.)

Als je geen Google Earth hebt, gebruik dan deze link.

Zin in zomer!

2007-04-25T00:08:00.000+02:00

Er is me redelijk vaak verteld hier dat ze eigenlijk niet echt aan voorjaar doen hier - de ene dag is het winter, en de volgende is het zomer. Afgelopen week was die omwisseling denk ik - en daarna kwam echt een ongelooflijk lekker weekend!! Oke, het is nu weer wat afgekoeld maar dat is geen ramp.

Vrijdagmiddag was er niemand meer op de universiteit... de volgende dag stond er prominent een foto op de voorpagina van de lokale Metro van een paar Carleton studenten die op het strand lagen. Dat strand moet ik binnenkort ook eens gaan vinden! (het moet niet heel ver van de universiteit zijn maar precies de andere kant op die ik op moet.)

Maar goed, aangezien iedereen toch weg was, kon ik net zo goed in het park bij mij thuis gaan werken, en dat beviel uitstekend. (Alleen volgende keer even zien of ik een picknicktafel te pakken kan krijgen waar ik ons wireless netwerk kan opvangen ;) ) Best leuk om te werken terwijl de eekhoorns om je heen rennen en zo.

Vrijdagavond ging ik eens kijken of er wat in de stad te beleven was, loop ik Thomas en Maciej tegen het lijf, dus moesten we natuurlijk een (of eigenlijk 2) terrasjes pakken en kijken hoe de stad tot leven kwam - heel leuk gezicht.

Zaterdag bij gebrek aan fiets (iemand had per ongeluk de sleutel van het fietsenhok meegenomen) maar een goeie wandeling wandeling gemaakt langs de rivier aan de Gatineau kant, erg leuk door allemaal parken en zo.

Het is trouwens wel gek om te zien dat hoewel het opeens 25 graden was, er nog geen blaadje aan de bomen te bespeuren is. (Ze zijn nu wel in recordtempo knoppen aan het maken geloof ik.) Ze mogen wel opschieten want ik geloof dat begin mei de tulpen hier aankomen en die moeten natuurlijk schitteren!

Op de wandeling kom je langs het Civilization museum, dat er zeer aparte vormen op nahoudt. De mooiere wandel en fietspaden (die trouwens allemaal echt goed aangelegd en aangegeven zijn) hebben hier trouwens namen. Dit was toevallig de "Voyageurs pathway" ofwel de "Sentier des Voyageurs" wat toch een heel stuk chiquer klinkt dan "pad langs rivier".

Zondagochtend alsnog een fietstochtje (ongeveer de "Capital Panorama" route) gemaakt, dat is toch wel een prima manier om hier een beetje rond te kijken. Zie je eens wat anders dan elke keer die parlementsgebouwen - kijk maar :

Dit is het begin van de Gatineau rivier, waar die zich afsplitst van de Ottawa rivier. (Heel mooi trouwens, je komt die rivier over, ziet halverwege de brug een bordje "Québec" en ploenk, alles is in het Frans. De Ottawa rivier heet dan opeens de Fleuve Outaouais - wat weer een prima Scrabble woord is als je een berg klinker hebt en hoegenaamd geen idee hoe die te gebruiken)

Zaterdagavond was dan natuurlijk weer een absurd mooie avond, en ik kom er niet omheen dat de parlementsgebouwen toch weer meer exposure gaan krijgen. Hier de overgang van dag naar nacht.

Ik heb dus ondertussen echt heel veel zin in de zomer gekregen - zeker na zondagmiddag de hele middag op een terrasje met een biertje erbij in de zon te hebben gezeten - dus ik ben benieuwd wat komen gaat.

(En ja, af en toe doe ik ook nog wat nuttigs : maar het is gewoon niet zo spannend om over fouten uit je eigen werk halen te schrijven :) )

Deze kwam ik vanavond nog tegen en vond ik ook wel interessant : het noord-oosten van de VS en Canada zoals gezien door Envisat. De eerste foto is van 10 februari (ja, toen zat ik er nog niet, maar qua sneeuw lag er denk ik evenveel en het is een mooie, redelijk onbewolkte foto). De tweede is van afgelopen zaterdag (21 april) - en je kan goed zien dat het hier nog redelijk bruin is - eens kijken of het groener wordt de komende maanden!

Deze mooie plaatjes komen trouwens van ESA's Miravi server, die je hier kunt vinden.

Welcome, spring!

2007-04-20T05:44:00.000+02:00

Oke, het kan hier dus in 2 dagen van 0 graden naar -20 gaan. Maar het kan blijkbaar met hetzelfde gemak van 0 naar +20 gaan in dezelfde tijd - en dat is ook gebeurd! Maandag ploegde ik nog door de sneeuw en woensdag vond ik het al verdacht mooi en warm toen ik naar buiten ging op weg naar huis, om daar op de thermometer te zien dat het 20 graden was (en nee hij hing niet binnen ;) ).

Aangezien de smeltfactor met winterjas aan vrij hoog was (en die dus uit ging) besloot ik maar meteen een zomerjas te gaan kopen.

Om donderdag, vandaag, de noodzaak tot het dragen van een zomerjas compleet geelimineerd te zien worden. Na een goeie discussie met Matt over wat nou precies het verschil is tussen een elk en een moose (ofwel een edelhert en een eland) én uitgeprobeerd te hebben te vinden waarom Tycho Brahe laatstgenoemd beest als huisdier had, heb ik de illusie nog iets nuttigs te gaan doen vandaag maar opgegeven.

Bij Parliament Hill uit de bus gestapt omdat het gewoon te lekker weer was om rechtstreeks naar huis te gaan, waar ik een heel anders schouwspel aantrof dan een paar weken geleden aantrof.

Een klein stukje verder lopen (eerst het Rideau kanaal oversteken) ligt een park langs het kanaal, waar nu opeens een heleboel mensen in het gras lagen of volleyballen zijn - je ziet de stad echt opfleuren, heel grappig. (Ik zou zweren dat het gras in het park tegenover mijn huis vanavond groener was dan toen ik er vanochtend overheen liep ;) ).

Zowaar nog wat knagend wild tegengekomen (en als een ware ubertoerist dat natuurlijk nog op de foto zetten ook).

Het spijt me, maar ik kom er niet omheen dat dit gewoon het meest fotogenieke en prettige deel van de stad is op weg naar de universiteit - en om de een of andere reden behagen de vormen van de National Gallery me. En in zulke condities wil ik er dan nog best een plaatje (of 4) aan wagen. (Om er thuis achter te komen dat ie niet recht staat en ik alsnog aan de Photoshop moet... pff wat heb ik een zwaar leven.)

Aan de andere kant, al die andere mensen die zo een beetje aan het rondhangen waren vanmiddag in het park hebben vast allemaal van die zware levens ;)

Dit weer lijkt het voor komend weekend te blijven dus dat wordt genieten! (Overigens weten Canadezen gesprekken over het weer tot bijna een kunst te verheffen, ze zijn er zo mogelijk nog geobsedeerder mee dan Nederlanders.)

En mocht je je afvragen wie Tycho Brahe was : hij was een 16e eeuwse, Deense astronoom die toevallig ook nog edelman, steenrijk en een behoorlijk kleurrijk figuur was. Om het hele verhaal maar samen te vatten : terwijl hij student was op de Universiteit van Rostock, kreeg hij "after a fair amount of drinking" ruzie met een andere student op een bal in het huis van een professor, hetgeen resulteerde in een duel. Bij dit duel wist Tycho het voor elkaar (of beter gezegd, zijn tegenstander) om zijn neus grotendeels afgesneden te krijgen.

Als goed wetenschapper raakte hij dus geinteresseerd in alchemie en medicijnen, en produceerde een vleeskleurig, metalen aanzetstuk voor zijn neus (de legende wil dat het uit een legering van goud en zilver bestond).

Hij bezat op een gegeven moment 1% van de totale schatkist van Denemarken en als zodanig kon hij het zich permitteren om grote feesten te houden en een eland als huisdier te hebben. De eland hield blijkbaar ook wel van een feestje, want op een avond had het beest zoveel bier gedronken dat ie van de trap viel en zijn been brak, wat hem uiteindelijk fataal zou worden.

Tycho's dood was minstens even curieus : bij een banket, waarbij het absoluut not done was om op te staan voordat het over was, heeft hij naar eigen zeggen zo lang moeten ophouden dat zijn blaas knapte en een dodelijke infectie veroorzaakte. (Hij stierf 11 dagen na het banket.) Recent onderzoek heeft echter aangetoond dat hij waarschijnlijk gestorven is aan kwikvergifting - mogelijk nadat hij een zelfgemaakt medicijn had uitgeprobeerd.
(Er is nog een kleine groep die denkt dat rivalerend astronoom Johannes Kepler hem vermoord heeft. )

Dat was weer een behoorlijke hoeveelheid trivia :) Ik geloof dat Matt en ik samen redelijk mekaar aanvullen wat dit soort dingen betreft en voor de rest is er natuurlijk de schier onuitputtelijke bron van Wikipedia, dus misschien een keer meer... maar niet nu.

Groeten en bedankt voor het lezen!

Snow is here

2007-04-17T02:39:00.000+02:00

De weervrouwen (The Weather Channel lijkt uitsluitend vrouwen in dienst te hebben) hadden gelijk: het heeft inderdaad gesneeuwd hier en nog redelijk veel ook. Zo zag het er hier vanmorgen uit:

Gelukkig maakte de combinatie van redelijk natte sneeuw met ijsregen en harde wind het uitermate prettig om je naar buiten te begeven. Niet alleen dat, maar het zorgt ook voor behoorlijk wat overlast hier : 132.000 mensen zitten zonder stroom in Ontario en Quebec.

Dat gezegd hebbende, dat is natuurlijk niets in vergelijking met die vreselijke schietpartij in Virginia...

Goed dat was maar even een kort stukje om te laten zien dat het toch nog half april kan sneeuwen.

Snow is coming!

2007-04-15T02:31:00.000+02:00

Terwijl het in Nederland de vroegste zomerse dag ooit is, zitten we hier in Ottawa ruim 10 graden beneden het normale kwikniveau. Het is een beetje grijs en druilerig geweest de afgelopen dagen maar het mooiste moet nog komen - op dit moment ziet Noord-Amerika er zo uit (links).
Die mooie witte pluk bewolking komt recht hierover heen, en er wordt voorspeld dat er in de loop van morgenavond (zondagavond) meer dan 10 cm gaat vallen. Dus een lekker verschil met Nederland!

Verder niet heel veel spannends te melden, deze week was het gewoon verder werken aan mijn project (voor diegenen die het wat zegt, ik ben met boek 6 van Roskam bezig :) )

Daarom nog maar wat plaatjes van de Boston trip - the ones that got away om maar eens keihard een rubriek van National Geographic te stelen.

Helemaal links: Boston Common, het stadspark van Boston, en het begin van de Freedom Trail. Door de bomen heen zie je de gouden koepel van het State House, waar de regering van Massachusetts zetelt.
Het rechter plaatje laat nog maar eens die o-zo drukke Amerikaanse B-wegen zien.

En de Adirondack park natuur op zijn best : dit kleine riviertje is wat je ziet als je op de brug gaat staan op de foto hierboven.

Tenslotte nog een bijdrage van Schroon Lake, een klein meer langs US Route 9.

Alle foto's van onderweg zijn op de terugweg genomen, dus jullie zien dat het nog redelijk veranderlijk weer was (wat het er niet minder mooi op maakte.)

Goed dat was weer een kleine update vanuit Ottawa! Groeten en geniet van het mooie weer!

Boston!

2007-04-11T04:44:00.000+02:00

Het Paasweekend zit er weer op! 1528 km, 4 staten en een heleboel mooie ervaring rijker vandaag weer gewoon verder aan het werk... en ondertussen even wat foto's uitzoeken.

Maar eerst... afgelopen week ging het project wel lekker, ik begin eindelijk wat gedaan te krijgen - en gelukkig hoef ik niet de vleugel deels opnieuw te ontwerpen; daar was ik eigenlijk wel een beetje bang voor aan het worden. Niet zozeer omdat ik het ontwerpen niet leuk zou vinden maar om gewoon werk van de studenten naar het ronde stalen archief te verwijzen en het zelf wel eventjes te doen is toch niet echt heel leuk. Maar zoals het nu lijkt, wordt het gered door de grote vleugels (een prettige alhoewel onbedoelde bijkomstigheid). Dus gewoon lekker verder gaan deze week.

Onder het werk gingen natuurlijk wel de nodige mailtjes heen en weer tussen Carleton en het NRC waar Maciej en Thomas zitten... onder meer om onze route naar Boston te vinden en afspraken te maken en dergelijke. Het weer zag er goed uit, en vrijdagochtend 9 uur reden we Ottawa uit in onze auto. Via Montreal naar de Amerikaanse grens, waar we in een gehucht de grens overstaken en waar de douaniers nog nooit een Nederlands paspoort hadden gezien. ("You ever seen one of these?" tegen zijn collega).

Voor Thomas de eerste keer dat hij in de VS was, en hij kon meteen een goed beeld krijgen van hoe een groot gedeelte van het land (en van Canada ook trouwens) eruit ziet:

We hadden bedacht dat het leuk zou zijn om via Lake Champlain te rijden, en dat was het ook. De natuur is sowieso supermooi in Noord-Amerika, en het is wel echt heel fijn om er met je eigen auto doorheen te kunnen rijden over superstille wegen en stoppen wanneer je wilt.

Hier het idyllische maar ijskoude Lake Champlain vanaf North Hero Island - het was trouwens een goed koude dag maar daar kom je snel te boven als je in een lokale diner wat gaat eten. Het road trip gevoel zat er meteen goed in :) En dat ging ook de rest van de weg door Vermont, New Hampshire en Massachusetts niet meer weg - en bij de pomp geeft het toch wel een voldaan gevoel om zulke schandalig goedkope benzine te tanken. De creditcard rekening moet het precies uitwijzen, maar volgens ons was het tarief ongeveer € 0,55 per liter.

We kwamen om ongeveer 19.00 aan bij het hotel, prima kamer en alles, mét uitzicht over de Skyline van Boston (en dichterbij de 6-baans snelweg ;) ) Met het metro station op 5 minuten lopen echt ideaal, we zaten zo in het centrum, meteen verkeerd gelopen natuurlijk maar wat gaf het - we waren in Boston! Bij een pub op de Quincy market gegeten, echt midden in het centrum, meteen de befaamde Boston clam chowder ("chowda") geprobeerd en absoluut goedgekeurd (het is een soort romige soep met garnalen en andere vis).

Zaterdag werden we wakker met de zon vol onze kamer in schijnend en het leek een mooi idee om dan maar meteen eens goed over de stad heen te gaan kijken vanuit een van de wolkenkrabbers hier. Dus wij op pad naar de John Hancock tower - ik had gelezen dat je daarop kon - en Maciej was daar de vorige keer dat hij in Boston was op geweest. Die toren is snel genoeg gevonden gezien zijn niet onaanzienlijke formaat... en de Trinity Church ernaast kan je met een beetje zoeken omtoveren tot, ehm, double Trinity. Het enige probleem was dat het gebouw dicht was... en achteraf bleek dat omdat we in een vlaag van dubbele verstandsverbijstering gewoon allebei de verkeerde toren in gedachten hadden. Wat niet heel erg was want zondagochtend hebben we onze fout hersteld.

Vanaf deze toren zijn we naar het stadspark, Boston Common, gelopen. Daarvandaan begint de Freedom Trail, een 4 km lang wandelpad dwars door Boston, wat je langs alle historische gebouwen leidt. En dat zijn er best veel, Boston is een hele historische stad, de thuisbasis van de rebellen die de opstand tegen de Britten hebben geleid, met de Boston Tea Party en Sam Adams en, ja, John Hancock en nog veel meer. Heel mooi om dat allemaal eens te zien, zoals bijvoorbeeld het oude stadhuis, hiernaast.

De wandeling brengt je ook door Little Italy, waar we maar een cappucino hebben genomen, en verder langs de Inner Harbor naar Bunker Hill, waarvandaan we de metro hebben genomen naar Cambridge om eens een kijkje te nemen bij het Massachusetts Institute of Technology, oftewel MIT - de meest bekende en waarschijnlijk ook beste technische universiteit ter wereld. Sowieso is Boston een geweldige kennisstad... met Harvard, MIT, Boston University, Boston College, Northeastern University, Suffolk University en waarschijnlijk nog meer zijn ze redelijk goed voorzien.

Natuurlijk hartstikke mooi om eens op MIT rond te kijken, en ja, hun hoofdgebouw is redelijk indrukwekkend, maar toch, ik kon me niet helemaal aan de indruk onttrekken dat het toch gewoon een technische universiteit is en dat Delft er niet voor onder hoeft te doen (oke ik weet natuurlijk niet hoe het onderwijs is maar we hebben in ieder geval de beter deal qua collegegeld.).

Daarna zijn we weer de halve stad doorgelopen naar Chinatown, alwaar we prima Szechuan geproefd hebben (memories of China, ook de dag erna ;) )

Nog even naar de Quincy Market voor een paar pilsjes en om gewoon nog even te genieten van deze mooie stad. Hiernaast zie je Faneuil Hall, een vroegere marktplaats, en Quincy tower erachter. Er tussenin ligt de overdekte markthal die tegenwoordig dienst doet als upper class foodcourt (zoals wel meer dingen in Boston wel upper class zijn). Zonder twijfel een van de sjiekste plaatsen om 's middags een pizza, kom clam chowda of hotdog te gebruiken. (Maar dan wel met normale prijzen.)

Zondagochtend wederom stralend weer, dus meteen maar naar de Prudential tower gegaan (zoals de werkelijke uitkijktoren blijkt te heten). En ja, het was de moeite meer dan waard. Zo kijk je naar downtown Boston (en recht naar de John Hancock tower)

Als je dan een beetje naar links draait, kijk je recht naar Cambridge, waar MIT en Harvard liggen.

Deze kant zijn we ook opgegaan, want we wilden een kijkje gaan nemen bij Harvard. Het wordt je daar meteen duidelijk dat dat wel van een ander kaliber is... dit is gewoon heel chique. Je hebt ook echt een campus, en dat mis je toch wel in Delft (alhoewel het schijnt te gaan komen). Alle allure die de naam heeft komt wel redelijk tot zijn recht als je zo eens rond kijkt.

Ook leuk : de Harvard bookstore, waar we onze uiterste best moesten doen ons in te houden en niet urenlang te blijven neuzen.

Om het af te maken zijn we nog naar een van de Harvard Art Museums (meervoud!) geweest, toch best apart dat een universiteit een museum erop na kan houden met Monet, Rembrandts, een enkele Van Gogh, Rodins, Bernini's, en dat alles in een gebouw wat geinspireerd lijkt op een Venetiaans palazzo.

Teruglopend naar downtown kwamen we over de Harvard bridge, waar ons een echt adembenemend mooi schouwspel voorgeschoteld werd:

Ik weet niet wat het is, maar het lijkt zich allemaal het beste uit te drukken in panorama formaat... Hoe dan ook, na een hapje gegeten te hebben was het alweer vrij laat, en na nog een klein rondje waren de twee dagen Boston alweer over.

Tenminste, dat dachten we want er was nog een kleine verrassing in petto: we waren bijna klaar om naar bed te gaan toen opeens het brandalarm ging, dus kijken, zien rook (niet schokkend veel maar genoeg om iets aan te duiden) aan het einde van de gang uit een kamer komen, dus maar snel aangekleed, jas aan, paspoort en portemonnee mee en naar buiten. Stonden we als een van de eersten buiten in de vrieskou (het was al koud overdag maar 's nachts helemaal vreselijk) en echt blij dat we onze jassen aanhadden en zo. Wij hadden niet het idee dat het erg was maar toch mensen in paniek naar buiten gerend in pyjama en blote voeten... heel dom want het was echt héél koud met harde wind. Wij zijn gewoon in de auto gaan zitten met de verwarming aan terwijl 1, 2, 3, zelfs 4 brandweerauto's aankwamen. (Vervolgens hebben we echt 3 kwartier lang hele slechte grappen lopen maken over de brandweerman die zo ongeveer letterlijk met zijn donut uit de vrachtwagen kwam stappen.)

Uiteindelijk was het allemaal niets ernstigs (een of andere domme vent had een sigaret in een plastic vuilniszak gegooid - in een non-smoking kamer) maar goed je ligt toch een stuk later in je bed dan de bedoeling was.

De volgende ochtend reden we weer weg richting Ottawa. Natuurlijk reden we verkeerd, ondanks de Tomtom, en hebben we eerst 3 keer het centrum van Boston nog eens kunnen bekijken. Maar eenmaal goed op weg geen problemen verder. Teruggereden door het Adirondack park, een van de grootste parken in de VS en met 24000 vierkante kilometer bijna net zo groot als Nederland. Hier zijn we nog maar even over de prachtige kleine wegen gereden, wat toch redelijk opschiet omdat er toch niemand rijdt. Dit is nog een redelijk druk en bebouwd punt...

Nou ja het is duidelijk, het was weer een prachtige tocht en zo hebben we nog een mooie combinatie van stad & natuur gemaakt vinden we zelf. Het was in ieder geval een topweekend!

Na dit epistel weet ik niet of heel binnenkort weer wat te vertellen heb, maar goed zo rond het weekend moet er weer wat komen!

Groeten vanuit Ottawa! (waar het voor de verandering vandaan weer eens gesneeuwd heeft, maar het is niet blijven liggen.)

Nieuwe maand, nieuwe header

2007-04-01T15:47:00.000+02:00

Er is al bijna een maand voorbij gegaan sinds ik hier ben - en ik vond het wel een mooie tijd om eens een nieuwe header te maken - met eigen foto's dit keer (ik heb er tenslotte al ehm, veel).

Ik schrijf nu maar even een berichtje, want ik weet niet precies wanneer ik tijd heb voor de volgende; deze week wordt denk ik redelijk hard werken en het Paasweekend zal het er ook niet van komen, dan gaan Maciej, Thomas en ik naar Boston! Heb daar al erg zin in, ik hoor van iedereen dat het een erg leuke stad is dus ik ben benieuwd.

Sinds woensdag is het echt onophoudelijk mooi weer geweest, met ook super zonsondergangen (en jullie weten dat ik daar een redelijke zwak voor heb). Dus vrijdag na het eten maar even naar de rivier gelopen, weer een nieuw park hier in de buurt ontdekt, en ja, het zag er inderdaad heel mooi uit.

En hoewel ze al heel wat keren op de foto's zijn opgedoken, was ik nog niet in de parlementsgebouwen geweest, dus leek me dat leuk voor zaterdag. Maar natuurlijk was het lekker druk, dus heb ik het maar gehouden bij een bezoek aan de Peace Tower (die grote klokkentoren zeg maar). Er bekroop me enigszins een "I can see my house from here!" gevoel :) Wel een aardig gezicht (onder)

Hiernaast trouwens een impressie van de gangen in de parlementsgebouwen, ik moet nog eens een echte rondleiding doen, maar dat zal ik bewaren voor een rainy day, als het misschien minder druk is.

's Middags heb ik voor het eerst gefietst hier, ze hebben ook een aantal fietsen bij het huis hier. Langs de rivier naar Carleton gefietst (links) en terug langs het kanaal (rechts). Dat is wel een redelijk eind (rondje was 17 km of zo) maar wel leuk en als het zulk mooi weer is - maar misschien iets warmer - dan wil ik best wel op de fiets naar de universiteit!

De snelheid van de fiets is wel erg fijn om de stad een beetje te verkennen, lopend kom je best ver maar het duurt allemaal zo lang en met de bus wil je gewoon ergens naar toe en niet gewoon rondrijden (meestal). Dus wel mooi dat fietsen hier ook kan! Om het af te maken nog even naar Nepean point geweest (dat standbeeld wat je kan zien vanaf het parlementsgebouw, midden op deze foto van een paar weken terug, net rechts naast de brug. Oke het is klein maar het gaat om het idee :) )

Hoe dan ook, hier het standbeeld van Champlain wat erop staat (een belangrijke ontdekkingsreiziger van eeuwen terug en de stichter van Québec stad). Waar hij naar kijkt is ongeveer het volgende :

En omdat ik dat zo'n een mooi gezicht vond en het weer afstevende op een schitterende zonsondergang, ben ik na het eten maar weer even op de fiets gestapt - en wat mij betreft was dat zeker de moeite! Weer een prima manier om een dag af te sluiten.

Ik hoop dat ik deze week nog even een berichtje schrijf, anders wordt het na volgende week maandag. Alvast een vrolijk Pasen allemaal, ik zie dat het daar ook zulk mooi weer is dus hopelijk kunnen jullie er een beetje van genieten.

En voor iedereen in Delft : succes met de tentamens!!

Montréal

2007-03-30T04:33:00.000+02:00

Het is alweer donderdagavond, morgen de laatste dag van de week en dat is weer in recordtempo gebeurd. Maandag en dinsdag gewoon bezig met het project, en gisteren even op en neer naar Montréal. Ik had daar afgesproken met Greg Gardner, een docent van de TU, die een conferentie had bij de International Civil Aviation Organisation (ICAO). Maar goed, dat was pas 's avonds, en ik was 's ochtends vertrokken, dus genoeg kunnen zien.

De Greyhound kwam aan om 12.30 's middags, vanaf het busstation ben ik maar meteen naar de haven en het oude centrum gelopen, dat is toch wel een van de leukere stukken van de stad. Natuurlijk had ik geen kaart bij me maar goed, aangezien ik 1,5 jaar geleden wel redelijk wat van de stad gezien heb, kon ik het eigenlijk ook wel zonder af. (En het is natuurlijk ook niet echt moeilijk - richt gewoon op een van de hoge torens en je komt wel weer goed terecht :) )

Maar laat ik in plaats van alles beschrijven maar een beeldimpressie geven - ik zie net dat ik slechts 1% van mijn beschikbare 1 gieg aan foto's gebruik, dus er is niets dat me tegenhoudt ;)

Links : oversteken in een mooi spel van licht en schaduw

Rechts : de oude haven van Montreal met zicht op de moderne skyline.

Rechtsonder : Rue Bonsecour, een grappig oud straatje in het centrum.

Links : Het stadhuis, gelegen aan place Jacques Cartier. In de zomer een soort Montmartre met allerlei schilders die hun werk aan de man willen brengen, maar in de winter een beetje kaal. Desalniettemin een aardig stadhuis, lekker statig ook. Ondertussen was ik ook wel aan iets te eten toe en mijn theorie dat als je hier een Tim Hortons én een McDonald's ziet, dat er ook een Subway in de buurt is, heeft zich weer eens bewezen. (Alhoewel je dat misschien geen echt verband zou kunnen noemen omdat je zeker Subway en Tim Hortons echt onwaarschijnlijk vaak tegenkomt hier.)

Rechts een van mijn favoriete winkelcentra, natuurlijk veel te duur en niet groot maar wel een mooi atrium.

Staal en glas is sowieso wel een favoriet downtown, wat op dergelijke dagen best leuke effecten kan geven zoals hier links.

Natuurlijk leent het recht-toe-recht-aan stratenplan zich wel voor mooie doorkijkjes, zoals hier over de hele Rue McGill. Aan het eind kun je net de gebouwen van McGill University zien, één van de 4 universiteiten in Montréal (waarvan dit één van de 2 Engelstalige is).
Wel mooi om daar dan ook even de mededelings borden mee te pakken. Blijkbaar zijn ze hier niet een erg grote fan van Toronto (Toronto bites!) Afgezien daarvan heb ik voor het eerst van mijn leven mensen voor mijn neus van een trap af zien fietsen. Het is dat er een ziekenhuis op 2 straten vanaf ligt...

Langzaam de Mont Royal oplopend krijg je weer wat mooie gezichten door de betonnen valleien heen.
En als dit geen Stairway to Heaven is, weet ik het ook niet meer! Het uitzicht is er in ieder geval naar, zoals je hieronder wel kunt zien.

Erg gelachen met het eten met Greg, daarna nog wat gedronken en toen ben ik weer richting busstation gegaan, de bus van 10 uur gepakt en om 12.30 stond ik weer in Ottawa. Nog even langs de supermarkt (da's echt extreem handig zo'n supermarkt die 24/7 open is) en toen de voeten maar wat rust gegeven.

Dat was het weer voor vandaag!

Koeien en maple syrup

2007-03-26T04:23:00.000+02:00

De tijd vliegt voorbij hier, voordat je het weet is het weekend alweer voorbij en is het laatste berichtje alweer bijna een week oud.

Er begint iets meer standaard werk ritme in te komen voor me, misschien dat het daardoor komt. Zoals eerder beloofd, hierbij een plaatje van de UAV zoals hij nu in de computer staat. Waarom ie rood is, weet ik ook niet, maar feit is wel dat de vleugels nogal, ehm, groot zijn.

Maar goed, daar kan ik ze alleen maar adviezen over geven, ik ga niet hun ontwerp opnieuw doen (en dat wil ik ook helemaal niet.)

Voor de rest is er wel redelijk goed over nagedacht geloof ik, als ze het ding nu nog weten te bouwen zou het wel mooi zijn :)

Maar goed, op de universiteit zitten laat je niet heel veel tijd voor andere dingen over behalve af en toe een kleine wandeling, zoals hier over de Byward market, het uitgaansgebied hier met kroegjes, restaurants en wat grappige winkels.

Donderdagavond naar de bios geweest met Thomas and Maciej, naar The Last King of Scotland. Goeie film, en wel grappig : ben je dus op zoek naar de bioscoop, blijkt die dus op de 3e verdieping in een winkelcentrum te zitten (waar alle winkels natuurlijk dicht zijn 's avonds), beetje rare ervaring om in zo'n verlaten winkelcentrum opeens in een bioscoop terecht te komen.

Vandaag met Mary en Glen (oom en tante hier) naar een Maple syrup fabriek geweest, dit is het seizoen waarin al het sap uit de bomen komt, dus moet je natuurlijk pannenkoeken eten en die echt helemaal verdrinken in de maple syrup. Echt prima spul :)

De koeien die buiten stonden waren kon ik natuurlijk ook niet buiten beeld laten, ik vond het wel een redelijk oer-Noord-Amerikaans gezicht.

Ook leuk : op de terugweg kwamen we over de Mississippi River, bepaald niet de New Orleans variant (ik stel me voor dat daar niet heel veel ijs op ligt) maar toch zeker de moeite waard.

Eenmaal thuis had ik het gevoel dat ik twee weken niets meer hoefde te eten; 3 Amerikaanse stijl pannenkoeken, 4 maple syrup worstjes en extreem veel maple syrup geven je dat gevoel wel enigszins... hoewel je dan ook mensen (mannen) met gemak Mark's feast naar binnen ziet gooien, wat bestond uit 3 pannenkoeken, een grote French toast, een bord bonen, 6 worstjes en ongeveer een complete fles maple syrup. (Waarschijnlijk wel een extreem goede bodem voor het stappen maar die proef op de som heb ik maar niet genomen.)

Dus nog maar een klein beetje in de buurt gaan kijken, en kwam zowaar een echt redelijk oud aandoend setje gebouwen tegen. Best grappig, er is verder niks aan te zien of zo maar afgezien van de parlementsgebouwen en het sluisgebouw was ik nog vrij weinig gebouwen van voor de jaren 40 tegengekomen.
(Hoewel dit natuurlijk ook gewoon fake zou kunnen zijn, in welk geval ze toch hun doel hebben bereikt :) )

Allemaal een goede week toegewenst, binnenkort weer meer vanuit de Canadese hoofdstad!

Kleine aanvulling

2007-03-20T14:46:00.000+01:00

Oke, deze twee kon ik jullie toch ook echt niet onthouden, met dank aan Maciej :)

Beelden, ringen en ski's

2007-03-20T02:34:00.000+01:00

Het tweede weekend hier zit er alweer op, het gaat behoorlijk snel allemaal! De pauze tussen de berichten was nu wat langer omdat de internetverbinding niet echt wil meewerken de laatste tijd, misschien heeft het iets te maken met de sneeuw. Waarmee ik natuurlijk in één keer verklap wat er hier de laatste dagen is gebeurd – ik had nog niet opgeschreven in het vorige bericht dat het allemaal gesmolten was of er kwam een waarschuwing op tv voor sneeuwstormen en dergelijke.

Donderdag was die nog niet aangekomen in deze contreien echter. Met de National gallery open op die avond vond de kleine Delftse gemeenschap hier in Ottawa het wel een goed plan om die kant op te gaan – met natuurlijk weer eens belachelijk mooi weer om het er allemaal wat leuker uit te laten zien. Met de Canadese vlag fier in het vaandel staat het oorlogsmonument er mooi bij, net als de Great Hall van de National Gallery erachter.

Erg leuk toeval : in de National Gallery is een tentoonstelling van Ron Mueck te zien, een Australische kunstenaar de absurd realistische beelden van mensen maakt – alleen op een andere schaal dan gebruikelijk. Natuurlijk geen foto’s maken binnen – maar deze fotogalerie geeft een redelijke impressie.

Het grappige is dat ik al eens een expositie van hem gezien heb in Washington en een in Haarlem – en nu weer hier. De vraag is wie wie achterna zit...

Die grote hal zelf is ook wel redelijk indrukwekkend trouwens, met 43 meter hoog best een gaaf gezicht.

Maar goed er moet natuurlijk ook af en toe wat echt werk gebeuren, ik heb nu eindelijk wat echt serieus te doen. Het duurt natuurlijk even om je in een project te werken waar ze al drie jaar mee bezig zijn... maar goed, ik heb nu in ieder geval door hoe de vork in de steel zit en wat er wel en niet gedaan is. Het komt er op neer dat in de UAV zoals die tot nu toe ontworpen is (ik zal binnenkort eens kijken of ik een mooi plaatje kan vinden) de aandrijving van alle stuurvlakken eigenlijk een soort zwarte doos is die “iets” doet, maar hoe, hoeveel en hoe snel en wat dat dan voor effect heeft is eigenlijk niet bekend. Het is wel grappig om het verschil in vakken te merken met Delft, van bepaalde dingen weten 3e jaars hier veel meer van af dan ik, terwijl van andere dingen die wij weer redelijk elementair vinden juist weer heel weinig. Da’s op zich mooi, want dat laat ruimte voor mij over om dus aan meerdere aspecten van de aandrijving te kunnen werken.

En nu weer naar de interessantere cultureel-antropologische zaken: Vrijdagavond zoals eerder gezegd was het Ring Night in de Honest Lawyer. Was een erg mooi feestje, ze waren allemaal zo’n beetje direct uit de ceremonie in pak naar de kroeg gekomen en natuurlijk (bijna) allemaal tegen elf uur dronken. Waarop je dus prompt shots tabasco-tequila krijgt (nou ja gelukkig maar één) en de andere helft van het Canadese bierspectrum dat ik nog niet kende uit kon proberen. (Wees gerust, ik heb me niet stereotypisch Hollands gedragen, ik heb meer dan voldoende bijgedragen aan het help-de-Canadezen-bier-krijgen-fonds). We blijven ons erover verbazen hoeveel mensen hier zo dronken zijn, het is net of ze het niet gewend zijn, wat toch enigszins vreemd is als je toch ieder weekend naar de kroeg gaat.
Neem me deze overpeinzingen over drank niet kwalijk, maar we weten allemaal dat people watchen erg leuk is... en waarom niet in een café met een biertje erbij?

Zaterdag was het hier St. Patrick’s Day – een Iers gebeuren, alhoewel ik er nog steeds niet achter ben wie St. Patrick nou was. De Luck of the Irish wil dat het natuurlijk goed hard ging sneeuwen... wat ik goed gemerkt had teruglopend van Ring Night. Blijkbaar niet genoeg ingepakt vrijdag, want werd goed grieperig wakker (nee geen kater). Maar goed, even afladen met vitamines, 4 lagen inpakken en toch maar even gaan kijken, want als de kroegen om 11 uur ’s ochtends al open zijn moet er toch iets te zien zijn?
Niet buiten in ieder geval (gek he, met al die sneeuw en kou?) maar iedere pub zat om 4 uur ’s middags vol met mensen die aan het groene bier zaten. Groen gekleed ook trouwens. Op zich wel grappig allemaal, maar voelde ik me toch niet helemaal voor in.

Op de terugweg kwam ik deze kleine rakker nog tegen, hij leek ook een beetje verrast door de sneeuw. (Want ja, waar heb je je eikeltjes nou begraven he?) Dus of deze of een van zijn buddies in het park zie ik dus wel een langs mijn raam schieten.

Maar goed, wat ik even belangrijker vond die dag: afgelopen zondag was de laatste dag van het skiseizoen hier in de buurt, en met de verse sneeuw hadden Maciej en ik wel zin om dat eens te proberen. Dus kaartjes gekocht voor bus naar een skigebied hier in de buurt voor zondag.

Zondagochtend 6 uur opstaan, want de bus richting skigebied vertrok 8 vanaf Lansdowne park, dus eerst met de stadsbus daarnaartoe, natuurlijk een half een te vroeg, dus maar een bagel halen, en toen met de bus naar Mont Ste Marie, ongeveer anderhalf uur rijden vanaf Ottawa. (Voor alle Wubbo fans : de Superbus rijdt hier al! Alleen een distinctly meer touringcar achtige variant... mooie naam voor een package deal hè?) Erg leuke rit, door de heuvels en kleine dorpjes en zo, en dan ben je bij een skigebied in de heuvels van Quebec. (Voor een beduidend zomerser overzicht kijk hier, en voor skikaarten dergelijke zie de officiele site)

Ski’s gehuurd en gaan! En we hadden gelukkig ontzettend mazzel met het weer, we waren nog niet aangekomen of de zon begon te schijnen en we hadden echt een stralende dag!! Heerlijk skien, de grootte viel me alleszins mee, het is maar een hoogteverschil van 350 meter of iets dergelijks van de top tot in de vallei, maar je kon best lange pistes doen nog. Niet supersteil (we vonden de lekkerste piste de “Tornado”, een dubbel-zwarte, extreem moeilijke piste voor “skiing experts” volgens de kaarten) maar gewoon lekker skien. Heerlijk, en ik voelde me letterlijk meteen een stuk beter. Behalve lekker skien was het ook nog eens goed genieten van het uitzicht – oke, het zijn geen Alpen, maar het mag er zeker zijn! Lekker stil ook :)

Enige minpuntje was misschien de extreem harde en koude wind die in de loop van de dag opkwam, en regelrecht de berg op kwam waaien – heel raar, windstil in het dal, maar bovenop voelde je de wind gewoon de berg op komen waaien. Zo hard dat het je gewoon afremde (en dan waait het best hard).

Anyway, we hadden natuurlijk allebei geen skispullen bij ons, dus ik maar gewoon in mijn spijkerbroek gaan skien – ik was echt heel blij met het thermisch ondergoed dat ik gekocht had zaterdag in de sportwinkel :)

Ik zal het er maar op houden dat het echt een topdag was – we hebben ook echt het maximale eruit gehaald, van 9.45 tot 16.15 geskied, met een goeie bak chili als lunch. Een lange dag, maar heel, heel erg de moeite waard!

Mistyque

2007-03-15T02:17:00.000+01:00

Ja ik weet dat die titel verkeerd gespeld is... maar het was vandaag nogal grijs en mistig hier, maar bij de rivier gaf dat een nogal mysterieus schouwspel (of in ieder geval, dat vond ik en dan moet ik foto's gaan maken :) ).

Dus vandaag na een beetje regenachtige en grijze dag ging ik boodschappen doen en vond ik het wel aangenaam weer, dus nog een kleine wandeling gedaan voor het eten, naar de Cummings bridge (die twee straten van mijn huis ligt) om even over de rivier te kijken.

Ook grappig : het parkje tegenover het huis, waar de sneeuw vrijwel allemaal al gesmolten is. Links op de heenweg, rechts op de terugweg - wordt toch redelijk snel donker hier.

Op de universiteit ondertussen krijg ik hopelijk binnenkort echt mijn project gedefinieerd, dat gaat allemaal niet supersnel maar ach, het komt allemaal wel goed. Voorlopig heb ik nog genoeg rapporten om te lezen en dergelijke. Maar nog even niet veel spannends te melden.

Wel iets grappigs : op vrijdag is het hier Ring Day. Op die dag krijgen alle technische studenten die hun Bachelor halen hun ring. Deze ring is om ze eraan te herinneren dat ze altijd ethisch moeten zijn in hun werk (en dus moeten ze hem ook altijd om hebben). Saillant detail : de eed die ze erbij moeten afleggen is geschreven door Rudyard Kipling, de schrijver van The Jungle Book. Voor het hele verhaal, kijk eens op deze site.

Hoewel de ceremonie zelf besloten is, gaan ze daarna natuurlijk keihard zuipen, en omdat ze blijkbaar vinden dat ik daar ook goed in ben ik ook uitgenodigd naar een pub genaamd The Honest Laywer. (Dat er een zekere mate van ironie in zit om na het afleggen van een ethische eed in een dergelijke genaamde kroeg te gaan drinken, is ze óf ontgaan óf een briljante grap.)

Tenslotte nog één plaatje, om het af te leren:

Hier kun je de straat langs het park zien waar mijn huis aan ligt, met in de verte de klokketoren van het parlement. Op de hoek waar de stoep ophoudt, staat mijn huis (of nou ja, het huis waar ik mijn kamer huur).

Dat was het weer voor vandaag!

Een week(end) zit erop!

2007-03-12T03:51:00.000+01:00

Het is nu zondagavond en een mooie tijd om wat foto's terug te kijken en te vertellen wat het weekend allemaal te bieden had.

Maar eerst nog even vrijdag: ik was door een van de docenten hier uitgenodigd om bij de "design review" te zijn van een ander studentenproject. Dit team is een simulator aan het bouwen (nu het 4e jaar dat ze ermee bezig zijn) en die docent dacht dat ik wel interessant zou vinden. En inderdaad, dat was het ook, en ook meteen grappig om te zien hoe ze hier presentaties doen en dergelijke. Het mooie was dat ik daar dus als enige buitenlandse gast bij was en ze dat wel mooi vonden, ik mocht ze ook cijfers uitdelen (net als andere aanwezige gasten - die wel experts op dit gebied zijn...) en dat gaat meetellen voor hun uiteindelijke eindcijfer! (En ja, ik heb ze toch maar fair behandeld ;) )

's Avonds met de twee andere Delftenaren naar de pub geweest. Thomas ken ik van de studiereis, en die zit hier nu sinds januari, hij loopt stage bij het National Research Council (NRC). (Je kunt trouwens Thomas' blog hier vinden.)

Maciej (spreek uit Mat-sjek) is vorige week woensdag aangekomen, gaat ook naar het NRC. Hij zit hier dus ongeveer even lang als ik en dat maakt het wel grappig. Toch wel leuk om hier ook van die mooie Delftse gesprekken in de kroeg te kunnen houden :)

En hoewel ik in de veronderstelling leefde dat als je terugkwam van de kroeg, je nooit last hebt van de kou (of in ieder geval een stuk minder dan op de heenweg), ben ik erachter gekomen dat dat toch niet helemaal waar is - zelfs met de "arabische look" (= alleen een spleet voor je ogen open laten) bleef die kou echt verbijsterend. Maar goed, ook dat overleefd, dus ik zal niet verder klagen.

Zaterdag met oom en tante van hier gaan lunchen (bij, jawel, de Chinees) - en natuurlijk was het veel te veel, en dan komen ze vragen of je een "doggie bag" wil... grappig genoeg vond ik dat nog een van de dingen die hier echt duidelijk anders zijn - moet je in Europa mee aankomen, of je wat over is mee naar huis wilt nemen. Maar waarom niet? Ik heb 's avonds weer Chinees kunnen eten.

(Het andere wat ik opvallend anders vind is dat de mensen oprecht vriendelijker zijn, niet zo overdreven als in de VS, maar gewoon aardiger - en dat auto's gewoon volkomen vrijwillig stoppen als je als voetganger wilt oversteken.)

Daarna nog een lange wandeling gemaakt, onder meer een stuk gewandeld over het (stijf bevroren) Rideau Canal, wat nu de langste schaatsbaan ter wereld is. Ik kreeg eigenlijk best wel de neiging gewoon dat schaatsen te proberen, maar ik had niet zoveel tijd. Misschien dat ik later komende week ontzettend zin krijg blauwe plekken te gaan oplopen :)
(Op de foto trouwens het begin van de schaatsbaan, om 9.30 's avonds, normaal is het een stuk drukker.)

Hoe dan ook, ik was door Matt uitgenodigd voor zijn verjaardagsfeestje hier in een bar/club met de enigszins veronrustende naam Zaphod Beeblebrox. Maar leuke tent, Moosehead Lager aan de tap en een mooie avond - die opeens een uur langer werd omdat de klokken hier nu een uur vooruit zijn gezet.

Zondagochtend had ik weer met Thomas en Maciej afgesproken, we wilden alledrie wel het aviation museum zien. Mooi museum, het is best wel groot, stuk groter dan ik verwacht had en ik moet zeggen dat de Dakota die ze hadden staan echt een heel mooi apparaat is!
Natuurlijk weer teveel foto's gemaakt, en ik beloof dat dit een voor een tijdje écht de laatste foto's zijn van vliegtuigen, maar hier komen er dan toch een paar - met om te beginnen de gaafste Starfighter die ik ooit gezien heb, nog een keer de Dakota en een Pitts Special.

Natuurlijk werkt een en ander op de lachspieren en krijg je na 2 uur ook hele melige foto's... hier met Maciej. Om een uurtje of 3 weer richting stad gegaan, niet voordat we even buiten konden afkoelen (alhoewel het vandaag zelf behoorlijk heeft gedooid, dus het was niet zo koud als het eruit ziet.)

In de stad wilden we eigenlijk naar de National Gallery, maar dan zouden we in 53 minuten erdoor heen moeten racen en dat vonden we eigenlijk een beetje zonde (maar het staat nu voor komende donderdag avond op de agenda). In plaats daarvan even gaan kijken in de basilica Notre Dame, die, nou ja, nogal blauw van binnen is - net als die in Montreal - inclusief sterren op het plafond en alles.

Voor het eten zijn we een goeie lap vlees gaan halen bij een Ierse pub (waar er verdacht veel van zijn hier... dat wordt wat met St. Patrick's day volgende week, als ze allemaal al opengaan om 11 uur 's ochtends). En om die 10 ounce steak - geen idee hoeveel dat is maar hij was behoorlijk groot - eraf te lopen zijn we toch maar (ach wat hebben het zwaar) een nachtfoto sessie gaan doen op Parliament Hill.

Om te beginnen : de gebouwen van Parliament Hill zelf - de kerk achter het parlements gebouw en de toren van het parlement, die al vaker in beeld is geweest.

En dan nog wat plaatjes van het indrukwekkende uitzicht over de Ottawa Rivier vanaf de Hill, zeker met al die reflecties in het ijs van alle lichten konden wij er in ieder geval lang van genieten!

Al met al een goed weekend! En daarmee zit mijn eerste week erop. Het is snel voorbij gegaan, ik ben benieuwd wat de komende weken gaan brengen!

Hopelijk alles goed in Nederland, groeten vanuit Ottawa!

Nog wat panorama's

2007-03-08T15:17:00.000+01:00

Gisteren mijn eerste "werkdag" gehad! Maar goed, in feite gewoon bij een oefenpresentatie van de UAV structures group gaan zitten om het team te ontmoeten en wat ze allemaal gedaan hebben. Wel grappig om te zien (en bracht veel herinneringen op aan de OS midterm en final reviews :) )

Maar eerst Matt ontmoet, de afstudeerder met wie ik samen ga werken. Relaxte kerel, kon het er goed mee vinden dus dat zit wel goed denk ik zo.

Ik heb nu eigenlijk niet zo heel veel te doen behalve inlezen en dergelijke, op maandag 19 maart heeft het hele UAV team de "design review", waarbij alles wat het afgelopen jaar is gedaan gepresenteerd wordt, en ze zouden het leuk vinden als ik daarbij aanwezig was, dan ben ik in één keer helemaal op de hoogte. Daarna gaan we geloof ik echt specifiek een project voor me uitzoeken. Wel fijn dat alles hier wel relaxt gaat.

Gisteren was het een stuk aangenamer weer, dezelfde wolkenloze hemel, maar met minder wind, dus ben een beetje over de campus gaan kijken (boven de grond, ze hebben hier ook een heel tunnel systeem om alle gebouwen op de campus met elkaar te verbinden).

Dus nog maar twee panorama plaatjes gemaakt, ziehier de rivier langs de universiteit:

Daarna was ik nog even in de stad gaan kijken en kwam dit mooi "Anywhere, USA" - achtige straatje tegen. Dit is zo ongeveer 3 straten van mijn huis, dus dan weet je hoe zo'n buurt een beetje aanvoelt.

Ik merkte trouwens dat de panorama foto's bij het vorige berichtje niet werkten, maar dat heb ik nu gemaakt, dus kijk daar ook nog even naar zou ik zeggen.

Dat was weer even een kort berichtje van mijn kant, morgen of zaterdag weer meer denk ik.

Life in the Arctic

2007-03-07T03:17:00.000+01:00

Of in ieder geval, zo voelde het vandaag. Toen ik vanochtend uit het raam keek, gaf de thermometer al -22 aan (zie het bewijs hiernaast.) Maar goed, stralende blauwe luchten gaven me toch wel hoop dat het enigszins aangenaam buiten zou zijn met die zon erbij! Gelukkig hield dat idee ongeveer 5 stappen stand - toen begonnen mijn neusharen verdacht weinig mee te geven bij het ademen. Maar goed, dat heeft me er niet van weerhouden om vanmiddag nadat ik naar de universiteit was geweest nog even een leuke wandeling te maken.

Maar eerst de universiteit - nam dus de bus, ongeveer 25 minuten, en hij stopt dus echt op 2 minuten lopen van mijn huis, en zo ongeveer recht voor de deur van het gebouw waar ik ga werken. Ik had opgezocht in welk gebouw ik moest zijn, maar er zitten verschillende faculteiten in het gebouw, dus ik op zoek naar een receptie of iets dergelijks - die is er dus niet. Dan maar vragen. "Aerospace engineering? Die gang door, dan de tunnel in..." en dan nog een heel verhaal - dus maar bij het begin beginnen, en die gang door. Waar ik prompt dus oog in oog sta met een opengewerkte straalmotor, dus ik moest wel in de buurt zitten :)

Van daar duurde het niet lang, of ik had Daniel Feszty te pakken, mijn contact persoon hier. Die had me totaal niet verwacht vandaag (had gezegd weken terug dat ik waarschijnlijk woensdag langs zou komen), maar hij vond het wel mooi, heeft me meteen langs alle dingen die ik moet weten op de campus genomen. Leuke vent, heel enthousiast, en heeft me ook voorgesteld aan Paul Straznicky, de begeleider van het project waar ik aan ga werken - en het toeval wil natuurlijk dat ze allebei uit (ex) Tsjechoslowakije komen (alhoewel de laatste een stuk ouder is). Maar goed, die vond het ook leuk, en morgenochtend heeft ie me gevraagd om weer langs te komen om de andere mensen te ontmoeten met wie ik ga werken en daarna bij het "progress report" te komen kijken van het team dat nu de UAV (unmanned aerial vehicle) aan het ontwikkelen is. Dus ik ben benieuwd!

Na de universiteit met zulk mooi weer toch nog even bij het parlement gaan kijken, ik vind het ook vandaag toch weer een leuk gezicht, zeker met zulke blauwe luchten erbij. Wel een beetje jammer dat het in de loop van de dag ook wel redelijk begon te waaien, dus wees ervan bewust dat deze foto's me bijna vijf vingers hebben gekost... Nee echt, zo absurd koud had ik het me niet voorgesteld, alhoewel het ook op zich wel een keer interessant is om -40 (!) mee te maken (volgens de tv, wind factor meegerekend). Gelukkig vinden die Canadezen het zelf ook koud, en ligt het niet alleen aan mij.

Ik ken nu ook wat meer mensen hier in huis, tegenover me woont Joelle, een management studente uit Montreal die nu haar afstudeerproject doet bij de Canadese immigratie dienst. Maakt het meteen een stuk leuker, heb de afgelopen twee dagen met haar gegeten hier (voordat ik kwam at iedereen op eigen gelegenheid, dus zij vind het ook wel beter.)

Dasale, de Nigeriaan, is wel iedere dag laat thuis, rond 9 uur, dus dat is lastig wat eten betreft. Maar voor de rest ook wel een hele aardige kerel, goed gevoel voor humor ook (ik had eigenlijk een foto moeten nemen van zijn gezicht toen hij vanochtend naar die thermometer keek). Voor de rest leven de twee verdiepingen hier behoorlijk gescheiden, je hoort of ziet elkaar eigenlijk niet. Dat wekt niet heel veel mixen op uit zichzelf, ben gisteren wel gaan kijken 's avonds, maar eigenlijk vond ik mijn verdieping mooier en ook wel gezelliger. In het weekend komt er nog een nieuw iemand bij (kamer naast me), dus wie weet wordt het nog beter.

Dus morgen voor het eerst aan de slag!

Goed aangekomen!

2007-03-05T17:37:00.000+01:00

Het is allemaal gelukt! Uiteindelijk met een koffer die net iets meer woog dan 23 kilo, maar dat leverde allemaal geen problemen op. Reis ging erg soepel, en wonder boven wonder had ik alle ruimte in het vliegtuig : naar Londen de hele rij voor mezelf en naar Montreal lekker twee stoelen! Niks te klagen dus.

Zeker niet gezien het uitzicht eenmaal boven Canada echt heel mooi was, alles wit en een mooie zonsondergang erbij! (Het moet er ongeveer uitgezien hebben zoals op de foto rechts, die is van bijna op de dag af 2 jaar terug)

Miste natuurlijk net de bus naar Ottawa omdat de rij voor douane een beetje lang was, maar ach, gewoon de volgende genomen en in Ottawa kwam mijn huisbaas Gabriel me ophalen van het busstation.

Vanochtend werd ik wakker met een redelijk besneeuwd uitzicht, dit is vanuit de woonkamer gezien. Meteen maar even een wandeling gaan maken naar de parlements gebouwen, is ongeveer een kwartiertje lopen, lekker de sneeuw en wind in je gezicht. Het is vandaag "blowing snow" bij een temperatuur van -7 op het moment en als ik de weerberichten moet geloven is het met die wind een gevoelstemperatuur van -21 nu.
Als je hem recht in je gezicht hebt, is dat niet echt aangenaam, maar voor de rest is het minder Antarctisch dan ik verwacht had eigenlijk. (Maar goed, misschien vind ik dat over een week niet meer.)

Tenslotte, even om mijn kamer te laten zien, dat is ook wel even grappig. Dus wat koop (nou ja, huur) je in Canada voor €375,- per maand? Nou een niet zo heel grote kamer, maar wel met bed, koelkast, wasbak, grote kast, bureau, en een raam. Allemaal zo goed als nieuw en prima. Verder een gemeenschappelijke keuken, douche, toilet, woonkamer, allemaal heel erg netjes, schoon en goed voorzien. En ook een hoop internationale huisgenoten, er zit een Nigeriaan en ik kwam vanochtend een Fransman tegen. De rest ken ik nog niet (allemaal vroege vogels of de jetlag heeft zijn uitwerking niet gemist ;) ) maar dat komt vast wel.
Dat was het wel weer voor vandaag, morgen denk ik eens op mijn gemakje richting universiteit... ik ben benieuwd!

Nog één dag te gaan

2007-03-03T01:36:00.000+01:00

Nou met nog één nachtje slapen te gaan is de weblog dan ook maar weer klaar voor gebruik. Morgen om 11.45 is het zover; dan gaat het echt beginnen. Eerst een korte hop naar Londen en dan de grote plas over richting Ottawa!

Met een koffer van hopelijk precies 23 kilo en een rugzak zonder ook maar één flesje met vloeistoffen gepakt moet het allemaal gaan goedkomen :)

Ik ga mijn best doen om deze blog bij te houden, en ik hoop ook zeker wel mailtjes te sturen - en het lijkt me ook zeker leuk om op de hoogte te blijven van alle ontwikkelingen in Nederland, dus mail me af en toe ook eens!