Montauban, la montagne et la vie en général

18 dagen verder kan ik de tijd sinds het laatste berichtje als volgt samenvatten (en een foto zegt 1000 woorden!) :

Vista de Peyragudes / Montauban / Hanging out

Dit geeft een enigszins verschoven beeld qua hoeveelheid blauwe lucht maar feit is dat de afgelopen twee weekenden echt supermooi waren. Om maar met het eerste van de twee te beginnen:

Montauban

Het leek me wel weer eens aardig om wat in de omgeving van Toulouse te verkennen en na een kleine vingeroefening van een cirkel trekken om Toulouse in Google Maps naar dorpjes van enige betekenis kwam al snel de keuze op Montauban te liggen. 50 km ten noorden van hier is het 25 minuten met de trein - en jawel, met de TGV! Ja, die was net zo duur als de gewone trein dus doet u die maar.

Ik was niet alleen op dit tochtje: Kristina, een Duitse stagaire bij Airbus, leek het ook wel wat, dus met z'n tweeen op pad gegaan. (En we spreken Frans want dat moeten we tenminste allebei leren - en dat klinkt tenminste goed, ook al brouw je de meest afschuwelijke zinnen ;) ).

Dus, Montauban. Een klein stadje (dorp) aan de Tarn, met verbazingwekkend genoeg 51.855 inwoners (b'vo Wiki!). Ik had het veel kleiner geschat, maar dat komt natuurlijk omdat we alleen het centrum hebben bekeken. Dat is klein maar fijn, zogezegd. Om maar even de hoofdpunten af te gaan:

Brug - Over de Tarn spant zich de Pont Vieux uit, stammend van begin 14e eeuw. En hoewel hij dus 700 jaar oud is, voldoet ie nog prima en ziet hij er zelfs goed uit. Hij was bedoeld om zelfs de ergste vloed te weerstaan en dat is tot nu toe gelukt; ook twee monsterachtige overstromingen heeft deze brug weerstaan (die van 1441 en 1930).

Plein - Het place nationale is een aardig pleintje, waar duidelijk wordt, met mooie overdekte gangen eromheen (daar is vast een beter woord voor maar kom er even niet op.)

Museum - Eén van de twee prominente items in de skyline van Montauban (rechts) is het kasteel. Na met de bouw te zijn begonnen in de 13e eeuw was het achtereenvolgens een kasteel, een bisschoppelijk paleis, het gemeentehuis en een museum. Dat laatste is het nog steeds : het Musée Ingres.

Blijkbaar een bekende schilder, vond ik zijn schilderijen niet zo spannend, maar het gebouw was erg aardig en sommige andere werken ook. Het mooiste waren echter zonder twijfel de kelders, met de Salle du Prince Noir, waar allerlei objecten stonden, inclusief Romeinse mozaieken.

Salle du Prince Noir

Al met al dus een leuk klein dorpje om een paar uurtjes rond te wandelen.

___________________________________________________________

Intermezzo : Algemene observaties na 2 maanden in la douce France

Stiekem houden Duitsers ook van wijn (bij de lunch). ("Das hast du nicht gesehen, doch?" Zal ik onthouden voor de volgende keer dat ik moed in moet drinken voor de middag ;)

Dit hiernaast is niet het idee van een Franse lunch. Dit is alleen het idee van het dessert van een Franse lunch.

Franse lunches zijn wel redelijk geniaal trouwens. En nee, bij Airbus duren ze géén 2 uur maar 54 minuten.

Behalve bij speciale gelegenheden natuurlijk, want geen normaaldenkend (of gastro-intestinaal correct werkend) mens wil een glas champagne, een plak foie gras, een goed gedimensioneerde kreeftenpoot, een enorm (en lekker) stuk vlees met aardappels en een toetje met veel chocola erin verwerkt in 54 minuten verwerken.

Had ik al verteld dat de wijn in de prijs van 4 euro was inbegrepen?

Duitsers kunnen ook Frans praten.

Fransen willen geen Duits praten. Als de wereld dan toch tegen ze is en niet le français adopteert, gebruiken ze nog liever l'anglais.

Gerechten klinken natuurlijk ook beter in het Frans, die moet je gewoon helemaal niet vertalen ;). Zeg nou eerlijk: foie gras klinkt toch een stuk beter dan "vette lever" of, nog erger "Stopfleber". Maar ook iets als een pet de nonne (een soort kleine donut) klinkt toch smakelijker dan "nonnenscheet" (ja echt!).

_________________________________________________

Op naar het tweede weekend (19/20 januari):

La montagne

De voorspellingen waren goed, dus had ik vrijdag in de speciale aangelegde Airbus stagaiares ski-email-Verteiler (ugh, Outlook in het Duits...) een mailtje gestopt of er mensen nog van plan waren richting Pyreneen koers te zetten. Er waren wat plannen, dus e.e.a. opgezet en zaterdag in alle vroegte weer eens naar de Pyreneen gereden. Aldaar troffen we een redelijk adembenemend schouwspel aan:

In het dal hingen tot zover we konden zien wolken, wat alles wel een heel apart perspectief gaf. Niet vaak zoiets gezien; bergtoppen die al eilanden boven de wolken uitsteken. Geeft je wel een gevoel alsof je echt bij de top of the world bent.










Zondag (gisteren) nog wat rondgelopen, beetje in de zon gezeten, biertje gedronken op een terrasje. Niet slecht, een dag na het skien met bijna 20 graden in de zon kunnen zitten. En een beetje bijkomen voor de werkweek!

Tijdens de week gebeurt er ook nog wel een en ander (meestal naar de kroeg op maandagavond, want dan is er goedkoop bier ;) ), laatst naar een lezing, vrijdag uit eten met Debbie en vrienden. Al met al genoeg te doen hier in Toulouse dus - iets wat redelijk weerspiegeld wordt in de nogal lage update frequentie hier. Maar goed, lengte mag ook voor iets tellen :)

Groeten en à la prochaine!