Les Pyrenées

Ik hou maar op met zeggen dat het volgende berichtje sneller komt want op de een of andere manier gebeurt dat toch niet. Houdt wel in dat er een flinke backlog aan verhalen is maar dat is maar goed ook voor de terugkomst in Nederland. (Iets waar ik nog maar even niet aan probeer te denken.)

Alors, het werken bij Airbus gaat wel prima. Ik zal daar binnenkort wel iets meer over proberen te vertellen. Laat ik voor het moment volstaan met dat ik steeds interessantere en uitdagendere werkzaamheden heb (en mezelf toebedeel) dus dat is fijn. Het contact met de daadwerkelijke vliegtuigen neemt ook toe en het is mooi om eens het grote geheel van het proces te zien, maar tegelijkertijd ook de minieme details van het vliegtuigen in elkaar zetten van heel dichtbij te mogen meemaken. Het is werk is redelijk hands-on en hoewel niet per se academisch wél heel leerzaam (niet in het minst omdat je vliegtuigtermen in drie talen leert).

Place du Capitole

Hier in Toulouse bevalt het leven wel prima. Het Frans gaat gestaag beter, ik wordt ook steeds beter in het binnen één zin van taal wisselen (alhoewel dat buiten Airbus niet echt nodig is) . Langzamerhand begin ik de stad wel redelijk te kennen en ik heb ook wel een groot deel van de musea gehad.

Afgelopen week belde Debbie me of ik mee wilde skien dit weekend in de Pyreneen. Natuurlijk wilde ik dat, dus mezelf maar snel voorzien van een skibroek.

En dus zaterdag om 5:15 opstaan (aargh, dat is dus 6 dagen per week vóór 6:30 opstaan) en naar de metro gestrompeld, Debbie en vrienden ontmoet en met twee auto's koers gezet richting bergen. Na ongeveer 2,5 uur kwamen we in Peyresourde aan. De drie dames gingen voor een wandeltocht op sneeuwschoenen en een middag in de thermische baden, de vijf heren voor een volle dag skien.

Dus ski's gehuurd en hup de piste op. Zoals uit de foto's blijkt was het echt i-de-aal skiweer, en er de sneeuw was ook nog eens gewoon verse poeder voor een redelijk gedeelte (bepaalde andere gedeelten waren iets minder maar je hoort me niet klagen).

Natuurlijk kreeg ik het voor mekaar om als eerste (op letterlijk de eerste serieuze afdaling) een goeie chute te maken. Het was er eentje van de Categorie A, en ik geloof dat de 4-koppige jury erin unaniem was dat hij zeer geslaagd was. Het was vooral spectaculair omdat ik een stukje diepe sneeuw uitkoos om het echte afremwerk te doen (lees : 3 keer rollen en tot stilstand komen) en dat had tot effect dat ik op de vreemdste plaatsen sneeuw terugvond.

Tot de conclusie gekomen dat sneeuw in de Pyreneen net zo smaakt als die in de Alpen, heb ik het de rest van de dag zonder rariteiten uitgehouden. De rest heeft ook zo'n beetje allemaal één mooie val gemaakt (eentje zelfs nog beter dan ik) en toen konden we allemaal zo'n beetje hetzelfde tempo aanhouden (i.e. behoorlijk hard).

Al met al dus zowel een gezellige als een machtig mooie dag. Tegen het einde van de skidag om 16:30 was ik wel redelijk kapot, maar wel op een aangename manier. Vervolgens werden we nog even getrakteerd op een mooie schemering en niet lang daarna viel de duisternis toch echt in. (De maan staat al hoog aan de hemel in de foto hiernaast, links boven in de hoek)

Na weer 2,5 uur terugrit aangekomen in Toulouse, alwaar we met z'n allen gegeten hebben : raclette. Ik dacht dat dat iets Zwitsers was, maar hier in Frankrijk kennen ze het dus ook. Het is nogal simpel: je neemt een berg gekookte aardappels, neemt er een, deponeert er wat vers gesmolten kaas overheen en eet dat lekker op. Het is een stuk appetijtelijker dan het zo klinkt ;)

Maar goed, waar de Zwitsers echt een aparte machine gebruiken om de kaas te smelten, ge(mis?)bruiken ze hier in Frankrijk een gourmetstel. Ofwel, je gooit het stuk kaas van je keuze (we hadden 4 soorten) in je pannetje en smelten maar met die hap.

Na een dergelijke zeer vullende en gezellige maaltijd ben ik weer naar huis teruggekeerd, waar ik ongeveer binnen 2 seconden na het vallen op mijn bed in slaap viel. 'Tis maar vermoeiend dat wonen in het buitenland :)

Om af te sluiten nog even een panorama van een de Val Louron.

À la prochaine et alvast voor alle lezers hele fijne Kerstdagen en het allerbeste voor 2008 !! (En bedankt voor alle reacties en mails tot nu toe, het wordt gewaardeerd!)