Toronto

Na een behoorlijke tussenpauze dan toch weer een berichtje; om het goed te maken ga ik het maar rijkelijk illustreren. (Oke dat doe ik normaal ook maar toch.)

Zoals ik zei in de vorige post, was het weekend van 12/13 mei niet heel speciaal afgezien van de steak op zondagavond toen ik ging eten met tante Mary en oom Glen. Bij Montana's cookhouse (denk in de stijl van "outhouse" gebruiken in plaats van "washroom") weten ze duidelijk wel raad met een koe. Ik kon gewoon niet anders dan ingeven aan mijn carnivore instincten - zoals zo'n beetje ieder weekend gebeurt.

Een week later was ik toch echt weer toe aan weekend, hoewel slapen niet erg hoog op de agenda stond. Zaterdag (19 mei) om 4:15 opgestaan, 3 kwartier geslaapwandeld en laatste dingen in de weekendtas gegooid en om 5 uur de deur uit, langs Maciej's huis naar de bushalte van de bus de bus naar het vliegveld. Om 7:00 koppelden we los van de gate en om 7:50 landden we in Toronto! Van het vliegveld met de bus en metro naar downtown, spullen gedropt bij het hostel en om 10:00 stonden we in de CN tower - met 553 meter het hoogste bouwwerk ter wereld!

De toren heeft 2 observatieplatforms, eentje op 350 m en eentje op 450 m hoog, we hebben ze allebei gezien en het moet gezegd : het ding is HOOG. Ze hebben een glazen vloer in het onderste platform ingebouwd, erg grappig. Vooral omdat een hoop mensen er niet eens in de buurt durven komen :)

Hieronder het uitzicht over de stad (dit is van het platform van 350 m).

En ook nog het uitzicht over de haven en Lake Ontario :

We hebben ons echt helemaal suf gelopen, maar dat hoort erbij. We hadden van tevoren gedacht vaker de metro te nemen - en dus maar een 5-ritjes metrokaart gekocht. Waar er natuurlijk prompt nog 3 van over zijn. Maar Toronto is verrassend goed te doen lopend.

We dachten in Chinatown te gaan eten maar het leek nogal klein en weinig restaurantjes te hebben dus uiteindelijk zijn we gesettled voor (3 keer raden) ... steak. Rond een uur of 8 hebben we de ferry naar de Toronto Islands genomen, alwaar we de zon achter de skyline zagen zakken. Erg imposant gezicht en ook zeker leuk om weer eens te voelen hoe koud Lake Ontario is.

Zondag was het een beetje grijs en winderig, zeker 's ochtends. Dus meteen koers gezet richting Royal Ontario Museum. Halverwege kwamen we nog een (grote) demonstratie van Falun Gong Chinezen tegen (dus ze waren er wel ;) ). Het museum (het grootste van Canada) is wel grappig - ze hebben er archeologische schatten, dinosaurus skeletten, opgezette vogels, Art Deco en Chinese kunst. Heel aparte combinatie maar echt superleuk, zeker de Chinese kunst en de tentoonstelling over Peruviaans (Inca) goud waren echt mooi. Alles bij elkaar meer dan genoeg om een ochtend te besteden.

Eenmaal buiten bleek het opgeklaard. Gezien het mooie weer zijn we naar Casa Loma gegaan, een kasteel gebouwd in 1911 op een heuvel, uitkijkend over de stad. Het is daar neergezet in opdracht van Sir Henry Pellatt, een behoorlijke excentriekeling. Nog geen 10 jaar later moest hij er weer uit vanwege financiele problemen, en sinds 1936 is het een museum. Het is allemaal in dezelfde staat gehouden, dus dat is best grappig om te zien. Je kunt vrijwel overal komen, tot in het topje van de toren. (Een ruimte die eigenlijk helemaal niet gebruikt werd, ik had daar wel iets beters voor bedacht.) Je had er natuurlijk wel een schitterend uitzicht over de stad.

Natuurlijk kwamen we die avond wél terecht in het echte Chinatown - op de een of andere manier hebben we de avond ervoor gewoon eromheen gelopen. We vonden het al vreemd, want Toronto heeft de grootste Chinese populatie van heel Noord-Amerika. En warempel, het Chinatown doet ook echt als China aan, we hebben ons kapot gelachen in de supermarkt waar de levende vissen zo'n beetje oog in oog staan (zwemmen) met Pekingeenden. Allebei groene thee in een flesje gehaald (super dorstlesser) en toen echt een prima restaurantje gevonden.

Het zag er allemaal splinternieuw uit, behoorlijk design en de Pad Thai was echt super. Inclusief voorgerecht, tax en (goede) fooi kwamen we uit op 16 dollar (minder dan 11 euro) per persoon, echt idioot weinig. Maar dat werd verklaard doordat de serveerster ons kwamen uitleggen dat ze net anderhalve week open waren (dus waren ze nog goedkoop natuurlijk)... en hoe we toch van ze hadden gehoord? (We waren de enige niet-Aziatische uitziende klanten.)

Verder hebben we voornamelijk zo'n beetje alle belangrijke gebouwen in downtown en langs de haven proberen te bekijken, er zijn best wel wat interessante gebouwen qua architectuur. En het is gewoon erg leuk om de stad zo een beetje op te snuiven. Rechts een van de torens van Toronto Dominion centre, ontworpen door Ludwig Mies van der Rohe. (Het is van een bank, maar wat mij betreft zou het een uitstekend hoofdkwartier voor Darth Vader vormen, de naam is er ook wel naar.)

Ook het Eaton centre is wel grappig, een enorm winkelcentrum met een 300 meter lange en héle hoge galerij. Ter versiering dient Flight Stop een kunstwerk wat uit een heleboel heel goed nagemaakte Canadese ganzen bestaat. Best een leuk gezicht moet ik zeggen - alleen jammer dat de prijzen er ook wel redelijk naar waren.

En tenslotte nog een plaatje van de haven. Er lagen behoorlijk veel zeiljachten in de haven op het moment, en ik kan ze geen ongelijk geven, het is echt een mooie omgeving én een mooie stad om aan te leggen. Deze heren zouden echter aan het werk moeten zijn met het een of ander denk ik maar volgens mij waren ze meer dan content om gewoon lekker te hangen daar op hun stekkie. (Niet heel gek overigens, aangezien het maandag Victoria day was en dus een vrije dag.)

Maandag om 18:10 weer teruggevlogen naar Ottawa, een mooi vluchtje als mooie afsluiter van een uitermate goed weekend.

Sindsdien weinig nieuws, hopelijk binnenkort weer een (kleiner) berichtje, voordat de maand over is - of anders net daarna. (Pff, dan zit ik alweer bijna 3 maanden hier! Jeetje wat gaat het hard!)

De tulpen zijn er

Het was niet helemaal de bedoeling om weer wat "op te sparen" en dan weer wat op de weblog te zetten, maar het gebeurt af en toe gewoon. Maar goed, deze keer is er ook weer wat om te vertellen in plaats van verhalen over gekke kippen op te hangen ;)

Vorig weekend heb ik met Maciej en Thomas een mooie fietstocht gemaakt door het Gatineau park en omgeving. Op deze kaart kun je alle fietspaden bekijken die hier in de buurt zijn, we hebben vorig weekend "The Parks" gereden (te vinden onder suggested routes). De fietspaden zijn echt prima, zoals je rechts ziet. Zeker in het grote park was het nog redelijk heuvelachtig allemaal, dus dat was echt leuk. Dat gecombineerd met echt superlekker weer maakte het echt een goed bestede zondag.

Natuurlijk wist ik nog bijna een eekhoorn over te rijden, tot grote consternatie van de kinderen die dat beest aan het voeren waren.

Gisteren had ik trouwens weer bijna een haas te pakken met mijn voorwiel terugkomend langs het kanaal, dus ik ben tot de conclusie gekomen dat ik beter moet leren mikken of dat een fiets gewoon niet het ideale jachtmiddel is. Hieronder nog een kleine impressie van een van de vlaktes in het Gatineau park.


Deze week was de 2e week van het tulpenfestival in Ottawa. In de 2e wereld oorlog kreeg de Nederlandse koninklijke familie onderdak in Ottawa, en bij wijze van dank stuurde de toenmalige prinses Juliana 100.000 tulpenbollen naar Ottawa. Sindsdien wordt ieder jaar hier het tulpenfestival gehouden met meer dan een miljoen tulpen verspreid door de hele stad.

Best een leuk gezicht allemaal :)

Zoals je ziet, is het allemaal alweer een stuk groener en zomerser dan bij mijn vorige berichtje, de zomer is echt in rap tempo opgekomen. Het was de afgelopen week dan ook uitstekend blaadjes-groei-weer voor de bomen want met 25 graden was het erg aangenaam.

Natuurlijk zijn er ook bij het parlement tulpen, ik zal wel een keertje terug gaan om ze in de zon te zien maar dit was ook wel apart. (En het was gewoon te warm om binnen te zitten.)

Donderdagavond was de vochtigheid wel tot een behoorlijk niveau toegenomen en het zag er ook wel behoorlijk dreigend uit, maar uiteindelijk is er volgens mij geen donderklap of spatje regen gevallen. Op zich ook geen ramp, want anders was ik heel erg nat geworden bij het nemen van deze foto's - ongeveer 5 minuten hierna werden die wolken echt héél zwart.

Dit weekend wordt weer een beetje een rustig weekend, maar dat gaat weer goed gecompenseerd worden. Dat er de laatste tijd geen ontzettende uitstapjes van gekomen zijn, heeft er mee te maken dat er eindelijk wel weer een paar goede aankomen : volgend weekend is weer een lang weekend (Maandag de 21e is Victoria day) en dan gaan Maciej en ik naar Toronto. Zaterdagochtend heel vroeg naar het vliegveld en om 8 uur 's ochtends op het vliegveld van Toronto staan. Lijkt me erg leuk, Toronto is tenslotte de grootste stad van het land, dus er moet genoeg te doen zijn.

Een paar weken daarna wordt het wat extremer : afgelopen week kwam ik echt een topaanbieding tegen voor vliegtickets naar Las Vegas - dus over een paar weken (7 t/m 10 juni) gaan Maciej en ik naar Sin City, en van daaruit een rondje naar de Grand Canyon doen en hoogstwaarschijnlijk ook Death Valley. We zijn deze week druk bezig geweest om alles daarvoor een beetje uit te zoeken. (En te kwijlen over het boek over SouthWest USA wat ik gekocht heb.)

Maar goed, eerst maar "even" naar Toronto - en verder werken aan het project natuurlijk. Ik ben fijn met een 3d-visualisatie aan het knoeien van hoe het vliegtuig vliegt, om een beetje inzichtelijk te maken wat er allemaal gebeurt, en hoe het eruit ziet, als je met 100 km/h op 10 meter boven de grond scheurt. Best leuk om te doen moet ik zeggen. (En het is nog nuttig ook! Want ik zag meteen iets wat duidelijk niet klopte, dus kon ik meteen iets aanpassen aan mijn model.)

Groeten vanuit de tulpenhoofdstad van Noord-Amerika!

Munten

O ja, en ik vind het al volkomen normaal natuurlijk, dus ik was het vergeten te vertellen. Maar een leuke curiositeit in Canada zijn de betaalmiddelen. De meest gebruikte en ingeburgerde is deze :

Dit is de zogenoemde "golden oldie". Je begrijpt, ik moest vrijwel meteen een nieuwe portemonnee kopen!

2 maanden - halverwege

Het is alweer mei – morgen ben ik alweer precies 2 maanden in Canada! Het is wel echt supersnel gegaan. Hieronder de eerste foto's van mei.










Sinds vorige week is er niet heel veel bijzonders gebeurd, gewoon verder gewerkt aan mijn project (en ik loop een beetje stuk op een bepaald onderdeel, er gebeuren dingen die ik niet begrijp en dat is nogal irritant). Hopelijk ga ik er binnenkort wel uitkomen.
Gisteren in ieder geval een kleine presentatie gegeven en dat ging wel prima.

Afgelopen vrijdag waren de laatste tentamens hier, dus daarna moest ik mee bier gaan drinken en dat is redelijk gelukt, haha. Daarna gingen we eten bij de Lonestar, iets wat ongeveer zo Amerikaans is als het klinkt, om vervolgens de welbekende Honest Lawyer een bezoek te brengen. Al met al wel erg gelachen – en afscheid genomen want nu ze hun bachelor diploma hebben vertrekken verreweg de meesten om te gaan werken.

Zaterdag was het een grijze, hele regenachtige dag. Beetje jammer, maar goed wat doe je eraan. ’s Avonds met Maciej toch maar een lap vlees bij een pub gaan halen, want na die burger van de avond ervoor was ik toch ECHT toe aan een fatsoenlijke biefstuk – hahaha ik kom hier geen vlees tekort. Ook niet aan verschillende soorten, ik heb laatst bison burgers gemaakt, echt prima spul. Af en toe een beetje bedreigde diersoort doet best goed.

Over bedreigde diersoorten gesproken : ik zat een beetje ideeen op te doen voor wat tochtjes, toen ik het befaamde Mike the Headless Chicken Festival tegenkwam. Dit geweldige festival, gesitueerd in Fruita , Colorado, gedenkt Mike – de kip zonder hoofd. Op 10 september 1945 besloot Clara Olsen dat zij voor een diner met haar man Lloyd en haar moeder een goeie kip wilde klaarmaken. Dus stuurt ze man Lloyd de tuin in om een kip te halen. Wetende dat zijn schoonmoeder nogal hield van de nek van zo'n beest, mikte hij met zijn bijl op zo'n manier dat daar een goed stuk van over zou blijven.

Eenmaal hoofdlos stond het beest echter op en ging vrolijk verder lopen. Nou doen kippen dat wel meer - maar deze liep anderhalf jaar rond - zonder hoofd.
Dit vond Lloyd toch wel enigszins curieus en hij liet het beest onderzoeken. Het bleek dat het meeste van de hersenstam en één oor nog aan het beest vastzaten en dat was genoeg.
Omdat hij het wel mooi vond, bedacht Lloyd een manier om het beest te voeden, met een pipet.
Anderhalf jaar later, bij een motel in de woestijn van Arizona, vond Mike de dood toen hij plotseling stikte en Lloyd zijn pipet niet kon vinden om hem te helpen. (aaah)

Hij wordt nu elk jaar herdacht in het 3e weekend in Mei, met het Mike the Headless Chicken festival.

Na deze wonderlijke wetenswaardigheden nog een klein nieuwtje : ik ben een beetje bezig geweest met mijn foto's op de kaart plakken - om de een of andere reden vind ik dat leuk. Gelukkig ben ik niet de enige, gezien de enorme hoeveelheden foto's die al op de wereldkaart geplakt zijn ;) Hoe dan ook, als je Google Earth hebt, klik dan hier en klik dan op "openen". Dan opent Google Earth als het goed is en zie je mijn foto's verschijnen over de wereldbol. (Mocht je het niet zien: kijk in de sidebar onder "My Places", daar moet een vakje aangekruist zijn zodat je mijn foto's moet kunnen zien.)

Als je geen Google Earth hebt, gebruik dan deze link.