Het Paasweekend zit er weer op! 1528 km, 4 staten en een heleboel mooie ervaring rijker vandaag weer gewoon verder aan het werk... en ondertussen even wat foto's uitzoeken.
Maar eerst... afgelopen week ging het project wel lekker, ik begin eindelijk wat gedaan te krijgen - en gelukkig hoef ik niet de vleugel deels opnieuw te ontwerpen; daar was ik eigenlijk wel een beetje bang voor aan het worden. Niet zozeer omdat ik het ontwerpen niet leuk zou vinden maar om gewoon werk van de studenten naar het ronde stalen archief te verwijzen en het zelf wel eventjes te doen is toch niet echt heel leuk. Maar zoals het nu lijkt, wordt het gered door de grote vleugels (een prettige alhoewel onbedoelde bijkomstigheid). Dus gewoon lekker verder gaan deze week.
Onder het werk gingen natuurlijk wel de nodige mailtjes heen en weer tussen Carleton en het NRC waar Maciej en Thomas zitten... onder meer om onze route naar Boston te vinden en afspraken te maken en dergelijke.

Het weer zag er goed uit, en vrijdagochtend 9 uur reden we Ottawa uit in onze auto. Via Montreal naar de Amerikaanse grens, waar we in een gehucht de grens overstaken en waar de douaniers nog nooit een Nederlands paspoort hadden gezien. (
"You ever seen one of these?" tegen zijn collega).
Voor Thomas de eerste keer dat hij in de VS was, en hij kon meteen een goed beeld krijgen van hoe een groot gedeelte van het land (en van Canada ook trouwens) eruit ziet:
We hadden bedacht dat het leuk zou zijn om via Lake Champlain te rijden, en dat was het ook. De natuur is sowieso supermooi in Noord-Amerika, en het is wel echt heel fijn om er met je eigen auto doorheen te kunnen rijden over superstille wegen en stoppen wanneer je wilt.

Hier het idyllische maar ijskoude Lake Champlain vanaf North Hero Island - het was trouwens een goed koude dag maar daar kom je snel te boven als je in een lokale diner wat gaat eten. Het road trip gevoel zat er meteen goed in :)
En dat ging ook de rest van de weg door Vermont, New Hampshire en Massachusetts niet meer weg - en bij de pomp geeft het toch wel een voldaan gevoel om zulke schandalig goedkope benzine te tanken. De creditcard rekening moet het precies uitwijzen, maar volgens ons was het tarief ongeveer € 0,55 per liter.
We kwamen om ongeveer 19.00 aan bij het hotel, prima kamer en alles, mét uitzicht over de Skyline van Boston (en dichterbij de 6-baans snelweg ;) ) Met het metro station op 5 minuten lopen echt ideaal, we zaten zo in het centrum, meteen verkeerd gelopen natuurlijk maar wat gaf het - we waren in Boston! Bij een pub op de Quincy market gegeten, echt midden in het centrum, meteen de befaamde Boston clam chowder ("chowda") geprobeerd en absoluut goedgekeurd (het is een soort romige soep met garnalen en andere vis).
Zaterdag werden we wakker met de zon vol onze kamer in schijnend en het leek een mooi idee om dan maar meteen eens goed over de stad heen te gaan kijken vanuit een van de wolkenkrabbers hier.
Dus wij op pad naar de John Hancock tower - ik had gelezen dat je daarop kon - en Maciej was daar de vorige keer dat hij in Boston was op geweest. Die toren is snel genoeg gevonden gezien zijn niet onaanzienlijke formaat... en de Trinity Church ernaast kan je met een beetje zoeken omtoveren tot, ehm, double Trinity. Het enige probleem was dat het gebouw dicht was... en achteraf bleek dat omdat we in een vlaag van dubbele verstandsverbijstering gewoon allebei de verkeerde toren in gedachten hadden. Wat niet heel erg was want zondagochtend hebben we onze fout hersteld.
Vanaf deze toren zijn we naar het stadspark, Boston Common, gelopen. Daarvandaan begint de Freedom Trail, een 4 km lang wandelpad dwars door Boston, wat je langs alle historische gebouwen leidt.
En dat zijn er best veel, Boston is een hele historische stad, de thuisbasis van de rebellen die de opstand tegen de Britten hebben geleid, met de Boston Tea Party en Sam Adams en, ja, John Hancock en nog veel meer. Heel mooi om dat allemaal eens te zien, zoals bijvoorbeeld het oude stadhuis, hiernaast.
De wandeling brengt je ook door Little Italy, waar we maar een cappucino hebben genomen, en verder langs de Inner Harbor naar Bunker Hill, waarvandaan we de metro hebben genomen naar Cambridge om eens een kijkje te nemen bij het Massachusetts Institute of Technology, oftewel MIT - de meest bekende en waarschijnlijk ook beste technische universiteit ter wereld. Sowieso is Boston een geweldige kennisstad... met Harvard, MIT, Boston University, Boston College, Northeastern University, Suffolk University en waarschijnlijk nog meer zijn ze redelijk goed voorzien.
Natuurlijk hartstikke mooi om eens op MIT rond te kijken, en ja, hun hoofdgebouw is redelijk indrukwekkend, maar toch, ik kon me niet helemaal aan de indruk onttrekken dat het toch gewoon een technische universiteit is en dat Delft er niet voor onder hoeft te doen (oke ik weet natuurlijk niet hoe het onderwijs is maar we hebben in ieder geval de beter deal qua collegegeld.).
Daarna zijn we weer de halve stad doorgelopen naar Chinatown, alwaar we prima Szechuan geproefd hebben (memories of China, ook de dag erna ;) )
Nog even naar de Quincy Market voor een paar pilsjes en om gewoon nog even te genieten van deze mooie stad. Hiernaast zie je Faneuil Hall, een vroegere marktplaats, en Quincy tower erachter. Er tussenin ligt de overdekte markthal die tegenwoordig dienst doet als upper class foodcourt (zoals wel meer dingen in Boston wel upper class zijn). Zonder twijfel een van de sjiekste plaatsen om 's middags een pizza, kom clam chowda of hotdog te gebruiken. (Maar dan wel met normale prijzen.)
Zondagochtend wederom stralend weer, dus meteen maar naar de Prudential tower gegaan (zoals de werkelijke uitkijktoren blijkt te heten). En ja, het was de moeite meer dan waard. Zo kijk je naar downtown Boston (en recht naar de John Hancock tower)
Als je dan een beetje naar links draait, kijk je recht naar Cambridge, waar MIT en Harvard liggen.

Deze kant zijn we ook opgegaan, want we wilden een kijkje gaan nemen bij Harvard. Het wordt je daar meteen duidelijk dat dat wel van een ander kaliber is... dit is gewoon heel chique.

Je hebt ook echt een campus, en dat mis je toch wel in Delft (alhoewel het schijnt te gaan komen). Alle allure die de naam heeft komt wel redelijk tot zijn recht als je zo eens rond kijkt.
Ook leuk : de Harvard bookstore, waar we onze uiterste best moesten doen ons in te houden en niet urenlang te blijven neuzen.
Om het af te maken zijn we nog naar een van de Harvard Art Museums (meervoud!) geweest, toch best apart dat een universiteit een museum erop na kan houden met Monet, Rembrandts, een enkele Van Gogh, Rodins, Bernini's, en dat alles in een gebouw wat geinspireerd lijkt op een Venetiaans palazzo.
Teruglopend naar downtown kwamen we over de Harvard bridge, waar ons een echt adembenemend mooi schouwspel voorgeschoteld werd:

Ik weet niet wat het is, maar het lijkt zich allemaal het beste uit te drukken in panorama formaat... Hoe dan ook, na een hapje gegeten te hebben was het alweer vrij laat, en na nog een klein rondje waren de twee dagen Boston alweer over.
Tenminste, dat dachten we want er was nog een kleine verrassing in petto: we waren bijna klaar om naar bed te gaan toen opeens het brandalarm ging, dus kijken, zien rook (niet schokkend veel maar genoeg om iets aan te duiden) aan het einde van de gang uit een kamer komen, dus maar snel aangekleed, jas aan, paspoort en portemonnee mee en naar buiten. Stonden we als een van de eersten buiten in de vrieskou (het was al koud overdag maar 's nachts helemaal vreselijk) en echt blij dat we onze jassen aanhadden en zo. Wij hadden niet het idee dat het erg was maar toch mensen in paniek naar buiten gerend in pyjama en blote voeten... heel dom want het was echt héél koud met harde wind. Wij zijn gewoon in de auto gaan zitten met de verwarming aan terwijl 1, 2, 3, zelfs 4 brandweerauto's aankwamen. (Vervolgens hebben we echt 3 kwartier lang hele slechte grappen lopen maken over de brandweerman die zo ongeveer letterlijk met zijn donut uit de vrachtwagen kwam stappen.)
Uiteindelijk was het allemaal niets ernstigs (een of andere domme vent had een sigaret in een plastic vuilniszak gegooid - in een non-smoking kamer) maar goed je ligt toch een stuk later in je bed dan de bedoeling was.
De volgende ochtend reden we weer weg richting Ottawa. Natuurlijk reden we verkeerd, ondanks de Tomtom, en hebben we eerst 3 keer het centrum van Boston nog eens kunnen bekijken.

Maar eenmaal goed op weg geen problemen verder. Teruggereden door het Adirondack park, een van de grootste parken in de VS en met 24000 vierkante kilometer bijna net zo groot als Nederland. Hier zijn we nog maar even over de prachtige kleine wegen gereden, wat toch redelijk opschiet omdat er toch niemand rijdt. Dit is nog een redelijk druk en bebouwd punt...
Nou ja het is duidelijk, het was weer een prachtige tocht en zo hebben we nog een mooie combinatie van stad & natuur gemaakt vinden we zelf. Het was in ieder geval een topweekend!
Na dit epistel weet ik niet of heel binnenkort weer wat te vertellen heb, maar goed zo rond het weekend moet er weer wat komen!
Groeten vanuit Ottawa! (waar het voor de verandering vandaan weer eens gesneeuwd heeft, maar het is niet blijven liggen.)