Life in the Arctic

Of in ieder geval, zo voelde het vandaag. Toen ik vanochtend uit het raam keek, gaf de thermometer al -22 aan (zie het bewijs hiernaast.) Maar goed, stralende blauwe luchten gaven me toch wel hoop dat het enigszins aangenaam buiten zou zijn met die zon erbij! Gelukkig hield dat idee ongeveer 5 stappen stand - toen begonnen mijn neusharen verdacht weinig mee te geven bij het ademen. Maar goed, dat heeft me er niet van weerhouden om vanmiddag nadat ik naar de universiteit was geweest nog even een leuke wandeling te maken.

Maar eerst de universiteit - nam dus de bus, ongeveer 25 minuten, en hij stopt dus echt op 2 minuten lopen van mijn huis, en zo ongeveer recht voor de deur van het gebouw waar ik ga werken. Ik had opgezocht in welk gebouw ik moest zijn, maar er zitten verschillende faculteiten in het gebouw, dus ik op zoek naar een receptie of iets dergelijks - die is er dus niet. Dan maar vragen. "Aerospace engineering? Die gang door, dan de tunnel in..." en dan nog een heel verhaal - dus maar bij het begin beginnen, en die gang door. Waar ik prompt dus oog in oog sta met een opengewerkte straalmotor, dus ik moest wel in de buurt zitten :)

Van daar duurde het niet lang, of ik had Daniel Feszty te pakken, mijn contact persoon hier. Die had me totaal niet verwacht vandaag (had gezegd weken terug dat ik waarschijnlijk woensdag langs zou komen), maar hij vond het wel mooi, heeft me meteen langs alle dingen die ik moet weten op de campus genomen. Leuke vent, heel enthousiast, en heeft me ook voorgesteld aan Paul Straznicky, de begeleider van het project waar ik aan ga werken - en het toeval wil natuurlijk dat ze allebei uit (ex) Tsjechoslowakije komen (alhoewel de laatste een stuk ouder is). Maar goed, die vond het ook leuk, en morgenochtend heeft ie me gevraagd om weer langs te komen om de andere mensen te ontmoeten met wie ik ga werken en daarna bij het "progress report" te komen kijken van het team dat nu de UAV (unmanned aerial vehicle) aan het ontwikkelen is. Dus ik ben benieuwd!

Na de universiteit met zulk mooi weer toch nog even bij het parlement gaan kijken, ik vind het ook vandaag toch weer een leuk gezicht, zeker met zulke blauwe luchten erbij. Wel een beetje jammer dat het in de loop van de dag ook wel redelijk begon te waaien, dus wees ervan bewust dat deze foto's me bijna vijf vingers hebben gekost... Nee echt, zo absurd koud had ik het me niet voorgesteld, alhoewel het ook op zich wel een keer interessant is om -40 (!) mee te maken (volgens de tv, wind factor meegerekend). Gelukkig vinden die Canadezen het zelf ook koud, en ligt het niet alleen aan mij.

Ik ken nu ook wat meer mensen hier in huis, tegenover me woont Joelle, een management studente uit Montreal die nu haar afstudeerproject doet bij de Canadese immigratie dienst. Maakt het meteen een stuk leuker, heb de afgelopen twee dagen met haar gegeten hier (voordat ik kwam at iedereen op eigen gelegenheid, dus zij vind het ook wel beter.)

Dasale, de Nigeriaan, is wel iedere dag laat thuis, rond 9 uur, dus dat is lastig wat eten betreft. Maar voor de rest ook wel een hele aardige kerel, goed gevoel voor humor ook (ik had eigenlijk een foto moeten nemen van zijn gezicht toen hij vanochtend naar die thermometer keek). Voor de rest leven de twee verdiepingen hier behoorlijk gescheiden, je hoort of ziet elkaar eigenlijk niet. Dat wekt niet heel veel mixen op uit zichzelf, ben gisteren wel gaan kijken 's avonds, maar eigenlijk vond ik mijn verdieping mooier en ook wel gezelliger. In het weekend komt er nog een nieuw iemand bij (kamer naast me), dus wie weet wordt het nog beter.

Dus morgen voor het eerst aan de slag!