Les Pyrenées

Ik hou maar op met zeggen dat het volgende berichtje sneller komt want op de een of andere manier gebeurt dat toch niet. Houdt wel in dat er een flinke backlog aan verhalen is maar dat is maar goed ook voor de terugkomst in Nederland. (Iets waar ik nog maar even niet aan probeer te denken.)

Alors, het werken bij Airbus gaat wel prima. Ik zal daar binnenkort wel iets meer over proberen te vertellen. Laat ik voor het moment volstaan met dat ik steeds interessantere en uitdagendere werkzaamheden heb (en mezelf toebedeel) dus dat is fijn. Het contact met de daadwerkelijke vliegtuigen neemt ook toe en het is mooi om eens het grote geheel van het proces te zien, maar tegelijkertijd ook de minieme details van het vliegtuigen in elkaar zetten van heel dichtbij te mogen meemaken. Het is werk is redelijk hands-on en hoewel niet per se academisch wél heel leerzaam (niet in het minst omdat je vliegtuigtermen in drie talen leert).

Place du Capitole

Hier in Toulouse bevalt het leven wel prima. Het Frans gaat gestaag beter, ik wordt ook steeds beter in het binnen één zin van taal wisselen (alhoewel dat buiten Airbus niet echt nodig is) . Langzamerhand begin ik de stad wel redelijk te kennen en ik heb ook wel een groot deel van de musea gehad.

Afgelopen week belde Debbie me of ik mee wilde skien dit weekend in de Pyreneen. Natuurlijk wilde ik dat, dus mezelf maar snel voorzien van een skibroek.

En dus zaterdag om 5:15 opstaan (aargh, dat is dus 6 dagen per week vóór 6:30 opstaan) en naar de metro gestrompeld, Debbie en vrienden ontmoet en met twee auto's koers gezet richting bergen. Na ongeveer 2,5 uur kwamen we in Peyresourde aan. De drie dames gingen voor een wandeltocht op sneeuwschoenen en een middag in de thermische baden, de vijf heren voor een volle dag skien.

Dus ski's gehuurd en hup de piste op. Zoals uit de foto's blijkt was het echt i-de-aal skiweer, en er de sneeuw was ook nog eens gewoon verse poeder voor een redelijk gedeelte (bepaalde andere gedeelten waren iets minder maar je hoort me niet klagen).

Natuurlijk kreeg ik het voor mekaar om als eerste (op letterlijk de eerste serieuze afdaling) een goeie chute te maken. Het was er eentje van de Categorie A, en ik geloof dat de 4-koppige jury erin unaniem was dat hij zeer geslaagd was. Het was vooral spectaculair omdat ik een stukje diepe sneeuw uitkoos om het echte afremwerk te doen (lees : 3 keer rollen en tot stilstand komen) en dat had tot effect dat ik op de vreemdste plaatsen sneeuw terugvond.

Tot de conclusie gekomen dat sneeuw in de Pyreneen net zo smaakt als die in de Alpen, heb ik het de rest van de dag zonder rariteiten uitgehouden. De rest heeft ook zo'n beetje allemaal één mooie val gemaakt (eentje zelfs nog beter dan ik) en toen konden we allemaal zo'n beetje hetzelfde tempo aanhouden (i.e. behoorlijk hard).

Al met al dus zowel een gezellige als een machtig mooie dag. Tegen het einde van de skidag om 16:30 was ik wel redelijk kapot, maar wel op een aangename manier. Vervolgens werden we nog even getrakteerd op een mooie schemering en niet lang daarna viel de duisternis toch echt in. (De maan staat al hoog aan de hemel in de foto hiernaast, links boven in de hoek)

Na weer 2,5 uur terugrit aangekomen in Toulouse, alwaar we met z'n allen gegeten hebben : raclette. Ik dacht dat dat iets Zwitsers was, maar hier in Frankrijk kennen ze het dus ook. Het is nogal simpel: je neemt een berg gekookte aardappels, neemt er een, deponeert er wat vers gesmolten kaas overheen en eet dat lekker op. Het is een stuk appetijtelijker dan het zo klinkt ;)

Maar goed, waar de Zwitsers echt een aparte machine gebruiken om de kaas te smelten, ge(mis?)bruiken ze hier in Frankrijk een gourmetstel. Ofwel, je gooit het stuk kaas van je keuze (we hadden 4 soorten) in je pannetje en smelten maar met die hap.

Na een dergelijke zeer vullende en gezellige maaltijd ben ik weer naar huis teruggekeerd, waar ik ongeveer binnen 2 seconden na het vallen op mijn bed in slaap viel. 'Tis maar vermoeiend dat wonen in het buitenland :)

Om af te sluiten nog even een panorama van een de Val Louron.

À la prochaine et alvast voor alle lezers hele fijne Kerstdagen en het allerbeste voor 2008 !! (En bedankt voor alle reacties en mails tot nu toe, het wordt gewaardeerd!)

Albi, Airbus en Aart

Het is weer hoog tijd voor een update, en volgens mij is het niet beter samen te vatten dan 3 woorden beginnend met de letter "A". Gezien mijn ervaringen in Canada had ik natuurlijk kunnen weten dat er genoeg te doen is om niet veel tijd over te houden voor het schrijven van blogverhalen, maar goed dit is natuurlijk wel een significante update : 2 weekenden en de eerste ervaringen bij Airbus!

Albi
Het laatste weekend van November ben ik met Laura van de taalcursus naar Albi gegaan, in het kader van zoveel mogelijk proberen te zien in korte tijd. Het feit dat de Franse spoorwegmedewerkers hun favoriete sport (faire grève : staken!) weer even voor gezien hielden, vergemakkelijkte dit tripje wel behoorlijk. Alhoewel de Franse automaten voor treinkaartjes roet in het eten dreigden te gooien door alle mogelijke Europese betaalkaarten te weigeren (en we hebben er toch 4 geprobeerd), waardoor het dus achteraan sluiten in de rij was. Dus maar goed dat we er een half uur vantevoren waren, want dat gaat dus niet zo snel op zaterdagochtend.

Enfin, de treinrit zelf was prima en Albi lag er rustig bij onder een strakgrijze hemel. Albi is een klein dorpje met een enorme kathedraal, nog minstens 3 andere kerken, 3 bruggen en het Toulouse-Lautrec museum. Dat somt het ongeveer op, het is echt vrij klein maar wel pittoresk. Hiernaast de Pont Neuf (alhoewel die niet echt nieuw is) met daarachter de kathedraal die boven de stad uit torent.

We kwamen rond een uur of 12 aan, toen echt alles gesloten was en het volkomen uitgestorven was, maar gelukkig, na de lunch kwam er wat leven in de brouwerij en bleken er tot wel 10 toeristen te zijn. Volgens mij heeft de horeca en retail in Albi meer gehad aan de bewoners zelf, want vanaf een uur of 4 's middags werd het gewoon redelijk druk in de kleine winkelstraatjes.

Verdacht persoon op brug / Interieur kathedraal / Gezicht vanaf Pont 1944

Let op het plaatje van de kerk hierboven even op die mensen, dan krijg je een idee van de schaal. Gelukkig klaarde het later op de dag wat op, maar we kunnen niet klagen want het was wel de hele dag droog en niet al te frijo. Bovendien hebben we het een hele dag met alleen het Frans kunnen redden dus dat was wel mooi - toch profijt van die twee weken taalcursus :) En om Albi maar even samen te vatten :

Oftewel, het was een prima dag, grappig om wat van de omgeving te zien en het museum van Toulouse-Lautrec was ook best interessant. Niet helemaal mijn stijl, maar goed toch mooi om eens gezien te hebben en de posters waren wel erg leuk. Hij heeft ook heel veel poster voor Moulin Rouge gemaakt en het is toch wel apart om de schetsen, eerste versies en de uiteindelijke versie allemaal bij elkaar te zien.

Airbus
Na het weekend brak de eerste werkweek bij Airbus aan. Maandagochtend dus héél vroeg uit de veren, want ik had begrepen dat ik als ware het een militaire operatie om 0900 uur op de stoep bij Human Resources moest staan. Dus met 2 metro's en een bus naar Airbus alwaar ik inderdaad zoals aanbevolen om 0800 bij de hoofdingang stond. Gelukkig stond ik op de guest list en na een telefoontje werd me een tijdelijke badge uitgereikt en me verteld dat ik opgehaald zou worden. Inderdaad kwam er 15 minuten later een meneer aan voor Monsieur Koning. Deze meneer bleek een Fransman die werkt voor "Les Allemands". Verder had hij ook wel door dat ik te druk uit het raam aan het kijken was want ik zag 2 Concordes langskomen (de eerste en de laatst geproduceerde), alsmede een Caravelle en een hele zooi militaire vliegtuigen - Airbus' versie van een museum is gewoon vliegtuigen naast de weg plaatsen.

Niet te vergeten kwam ik ook langs de A340 die ik eerder langs liet komen. Ondertussen hebben ze die verplaatst en in mootjes gehakt want die is echt afgeschreven.

Bij Human Resources heel veel papieren getekend, waarna ik toch naar mijn afdeling moest gaan. Dus belt de HR mevrouw even op of iemand van mijn afdeling me kan ophalen (want HR zit bij de A330/A340 fabriek en ik bij de A320 en dat ligt helemaal aan de andere kant van het terrein.). Nee dus, en ze geeft me de telefoon waar iemand me uitlegt hoe ik bij de afdeling moet komen. In vloeiend Duits... en na 2 weken alleen maar Frans gaat dát dus niet zo soepeltjes. Engels zat er ook niet in bij hem, Frans wel en dus een 2e keer in het Frans uitleg gekregen. Nou goed, hopen dat ik het begrepen heb.

Dus eerst kwartier wachten op de shuttle (ondertussen keihard nadenken en herhalen wat ie nou in vredesnaam zei over de telefoon). Met de shuttle naar gebouw M15, langs gebouw M15 lopen, M91 in, proberen niet te lang naar vliegtuigen te staren, klein deurtje rechts, lange gang door en ja, nog gevonden ook!

Mijn afdeling is een onderdeel van Airbus Deutschland en dientengevolge zijn ook de meeste mensen in mijn omgeving Duits. Dat spreken ze dus ook, maar in feite is ieder gesprek een vrolijke melange van Duits, Frans, een beetje Engels en vooral vliegtuigtaal. Ik ben nu 1,5 week verder en ik begin het door te krijgen. Duits is wel enigszins problematisch, ik kan het prima lezen, verstaan gaat steeds beter maar spreken valt erg tegen. (Dat ik het tegen wil en dank gewoon een ontzettend lelijke taal vind helpt daar misschien niet bij.) Maar goed, ondertussen heb ik er steeds minder problemen mee om gewoon keihard in het Frans of Engels te beginnen. Tenslotte spreken de Fransen ook Frans tegen ze en als de Duitsers het niet meer weten in het Frans beginnen ze in het Engels tegen de Fransen. Topbedrijf ;)

Het is natuurlijk supermooi om zo een kijkje te mogen nemen bij Airbus. Als ik namelijk uit het raam links kijk bij mijn kantoor, zie ik minstens 2 A320's staan die voor de ground test wachten, er komen redelijk vaak halve vliegtuigen (A320's en ATR's) voorbij karren, en ja ik kan ook de Concorde zien. Naar rechts over drie bureaus kijk ik recht naar de A320 assemblage lijn met stations 4 en 5. Als ik die hal inloop, kan ik dus bekijken hoe de rompdelen tegen elkaar worden gezet, vervolgens de vleugels eraan en om het af te maken een paar staartvlakken. Ze produceren hier 17 of 18 A320's per maand, in Hamburg nog eens 20 of zo. Dus het gaat toch vrij snel.

Gisteren met een paar andere stagiaires afgesproken, die werken op de A330/A340 assemblage lijn. Na de lunch hebben ze me een hele rondleiding gegeven en dat was echt geniaal. Behalve de nieuwste A330 voor KLM te hebben gespot (mist nog wel de motoren) zijn we daar echt de vliegtuigen in geweest, zodat je alle kabels en systemen kunt zien lopen (inclusief in de cockpit). Maar ook de buitenkant mag niet vergeten worden. Zo hebben we een A340-500 voor Kingfisher van héél dichtbij bekeken, bij de motoren "onder de motorkap" kijken, zo ongeveer de main landing gear bay inkruipen etc. Ja, vliegtuigen zijn mooi :)

Aart
Om het verhaal af te maken : afgelopen donderdag belde Aart me compleet onverwacht. Hij zat in Barcelona (of eigenlijk, Girona), en ach, dat had ie toch al gezien dus of ie niet langs kon komen voor een paar dagen?

Zo gezegd, zo gedaan: slaapplek gecreeerd voor hem hier bij mij in de kamer en vrijdagmiddag hem opgehaald van het station. Vervolgens hebben we drie dagen in Toulouse doorgebracht, lekker rondgeslenterd, nog een aantal dingen gezien die ik nog niet gezien of gedaan had. Hartstikke mooi allemaal. Zondag was het de eerste zondag van de maand en dus zijn dan alle musea in Frankrijk gratis. Typische studenten dat we zijn (Hollanders is zo cliché) betekende dat dat we alle musea voor zondag hadden bewaard. Het Musée St. Raymond heeft een onverwacht mooie collectie Romeinse beelden (Toulouse blijkt ook een Romeinse stad geweest te zijn, Tolosa, en dus liggen er onder zo'n beetje de hele stad Romeinse resten.)

Verder is er sinds het begin van deze maand "Toulouse illuminé" of zoiets, wat inhoudt dat alle historische gebouwen in de stad 's avonds mooi zijn verlicht. Zo ook de Pont Neuf, die ondanks zijn leeftijd, zich ontpopt tot een ware disco brug : ik heb blauw, rood, geel en een soort groen licht kunnen ontwaren. Hieronder de blauwe variant :

Het was dus een erg leuk weekend, we hebben ons allebei prima vermaakt en maandag zijn we allebei vroeg van huis gegaan, ik om naar Airbus te gaan en Aart om zich weer naar Girona te begeven met de trein.

Alles bij elkaar dus een hoop om te vertellen de laatste 10 dagen! Hopelijk het volgende berichtje wat sneller, want ik heb nog wat verhalen in reserve :)

Carcassonne en omgeving (Updated 23-11-2007)

Zoals gezegd, was het afgelopen weekend tijd voor een uitstapje naar Carcassonne. Dat blijkt een uitermate pittoresk dorpje te zijn, en afgezien daarvan was het gewoon een hartstikke leuke dag.

Het gezegde gaat dat een foto meer zegt dan 1000 woorden, dus om mezelf een zwaar geval van RSI te besparen (vanwege de vele foto's zouden dat ook véél woorden zijn :) ) en toch iets van nachtrust te garanderen, hieronder dan maar wat impressies van zondag. (Oke, ik zal binnenkort wel weer wat meer schrijven maar dit wilde ik er toch maar alvast even op zetten.)

Ook moet ik nog even vermelden dat zoals je kunt zien rechts, er een uberhippe nieuwe functie is op Blogger met een slideshow van de foto's. Het enige probleem is dat ik niks aan de volgorde lijk te kunnen veranderen maar dat komt dan later wel.

Verder gaan er steeds meer mensen weg en neemt de blogpopulatie toe, dus sinds vandaag 2 links erbij naar vrienden in het buitenland.

___________________

Update 23-11-2007

___________________

Zoals eerder aangekondigd, dan hieronder wat meer info over wat Carcassonne nou precies is (behalve een bordspel waarin je steden kunt bouwen). Het is een stad (zelfs een redelijk grote), en de hoofdstad van het departement Aude. Het is echter allemaal meer dan 2.500 jaar geleden begonnen. Het eerste dorpje, geplaatst bot bovenop een heuvel, werd door de Romeinen gepromoveerd tot een fort (geen gekke jongens, die Romeinen) in ongeveer 100 voor Christus.

Binnenplaats van het kasteel / Doorkijkje naar Place Marcou / Begraafplaats

Na slechts 550 jaar kwam er verandering in de Romeinse heerschappij (alhoewel ik vermoed dat dat meer te maken had met de teloorgang van het Romeinse rijk dan iets anders, kijkend naar de tijd), en werd de stad ingenomen door de Visigothen. Er volgde zo'n 700 jaar gedoe, erin culminerend dat de Catharen de stad in handen hielden. Dat vond de paus blijkbaar weer niet zo tof, want die kondigde in 1208 een kruistocht aan tegen de vlegels.

Na ongeveer een jaar hielden de Catharen het voor gezien en werden ze met zachte doch dwingende hand verzocht het pand te verlaten. (Als je tenminste het plaatje moet geloven.)

Daarna bedacht iemand dat het toch maar tijd was om maar weer wat muren erbij te klussen en voilà, je hebt een burcht en Unesco werelderfgoed. (Oke, dat laatste kwam later.)

Altaar in het kasteel / Toegangspoort / Terrasjes op Place Marcou

Tot zover de historie die ik begrepen heb. Wat natuurlijk veel belangrijker is, is dat het dus gewoon een vestingsstadje is met onwaarschijnlijk grote muren en een werkelijk geniale locatie heeft. Je kijkt zo over de hele vallei uit, en ze hebben nog een gemoedelijk bemuurde weg aangelegd ook om ongewenste bezoekers van voldoende pijlen te voorzien om ze tot andere gedachten te brengen voordat ze binnenkwamen.

Het fijne is dat de Franse regering eerlijk genoeg is om toe te geven dat in de Middeleeuwen "oorlog" tot de dagelijkse bezigheden behoorde. (Plaatje komt van deze site van het Franse Ministerie van cultuur, waar "War" net na "Preaching" komt. Of dat een verband moet aangeven laat ik maar in het midden.)

Place Marcou / De stadsmuur voor de Basilique

Tegenwoordig kan je er prima cassoulet eten (nee, niet op de muren maar op het gezellige pleintje in het dorpje binnen de muren). Cassoulet is een soort Franse versie van chili : witte bonen, een poeier van een worst en een stuk eend in een ovenschotel. Op zich best een geniaal concept voor een koude najaarsmiddag.

Cosmopolitan Labastide-d'Anjou / Muren van Carcassonne / Tripgenoten

Zoals te zien is op de 2e foto staan alle bomen er op het moment in te mooie herfstkleuren bij en dat levert mooie plaatjes op. De 3e foto toont een klein beetje de schaal (en nee, de Brazilaanse en Spaanse dames zijn niet overmatig klein.)

Na een enerverende dag, zijn we rond een uur of 16:30 teruggekeerd. Onderweg zijn we nog in een paar kleine dorpjes gestopt, gewoon om even te kijken of er misschien nog meer mooie dingen te zien waren. Vooral Labastide-d'Anjou was buitengewoon cosmopolitan met een dorpsplein met daaraan gelegen : een speeltuin, de kerk, een beeld van Victor Hugo en natuurlijk het palais de justice. (Dat laatste was echter dicht dus blijkbaar geen justice op zondag.)

Het volgende dorpje (Avignonet-Lauragais, ze houden hier niet van korte namen kennelijk) was iets beter en we werden er getracteerd op een van de mooiste zonsondergangen die ik ooit heb gezien. Niet veel later waren we alweer in Toulouse, na een hele leuke dag.

Après la première semaine

Bonsoir! Goed, na een week is het tijd voor een hoognodige update van de gebeurtenissen hier in Toulouse.

Maar eerst : ik heb nog maar een beetje uitleg gemaakt bij de foto's van de vorige keer, dus scroll even naar beneden en dan zie je ook wat er op de foto's staat.

En dan : afgelopen donderdag is er een ongeluk gebeurd bij Airbus, hier op het vliegveld van Toulouse-Blagnac. Het gaat om een Airbus A340-600, die volgende week aan Etihad Airways afgeleverd zou worden. Bij een motor test op de grond (waarbij het vliegtuig op zijn plaats wordt gehouden door grote blokken - chocks - voor en achter de wielen), zijn de chocks op de een of andere manier weggeschoven en met de motoren op 70% vermogen is het vliegtuig weggeschoten en over (en door) een betonnen geluidswal gereden. Hieronder het resultaat.

(Foto copyright airliners.net)

Tien mensen zijn gewond geraakt, waarvan drie ernstig. Als door een wonder zijn er geen doden gevallen, als je ziet hoe de neus van het vliegtuig erbij hangt. Een nogal bizar ongeluk. Ik vraag me af hoeveel ik daarvan ga merken als ik begin bij Airbus.

Dan maar over op de rest van de week. Maandag de introductie van de taalcursus, met alle mensen die op dat moment zouden beginnen met de cursus. Daarna een testje om te kijken op welk niveau je thuishoort, en om af te sluiten een lunch gevolgd door een rondleiding door de binnenstad van Toulouse. Erg leuk allemaal (en gewoon alles in het Frans om beginners en mensen die drie jaar lang geen Frans hebben gesproken te faciliteren).

Op de foto, met de klok mee vanaf rechts tegen de muur : Norbert uit Duitsland, Carla uit Brazilie, Laura, Reyes en Rocio uit Spanje, Emilie van de taalcursus en Owen en Patty uit de good old US of A. (Met bijbehorend accent.) En als je goed zoekt, kun je mij ook tot wel 4 keer toe zien op de foto.

Maar goed, dat was dus de groep nieuwe mensen, we werden allemaal ingedeeld per taalniveau. Bij mij was dat B1, samen met Laura en Rocio. We kwamen dus vanaf dinsdag terecht in een groep met andere mensen, waarvan 1 Chinese, 1 Braziliaan, 2 Duitse dames en een student uit Boston, die allemaal al eerder met de cursus begonnen waren.

Sindsdien trek ik een beetje op met de Spaanse dames (dus ik krijg er ook een prima cursus Spaans bij gratis en voor niets ;) ).

Boulevard d'Arcole / Rue du Taur (met St. Sernin in de verte) / Capitole

Mijn huis is op zich wel enigszins ver lopen naar het centrum, dus op dinsdag naar het Capitole gegaan, alwaar zich een fiets verhuur zaak bevindt. Het is een soort OV-fiets idee, dus voor een tijdje ben ik de trotse "eigenaar" van een fiets in de kekke Tisséo-kleuren: blauw en geel. (Tisséo, voor de ingewijden, is de naam van het OV bedrijf in Toulouse). Ik weet niet precies hoe het komt, maar je voelt je toch meteen een stuk meer heer en meester over de stad met een fiets onder je kont. (Misschien komt het doordat je opeens gezellig mee kan doen met de auto's en keihard kunt doorcrossen over zebrapaden en voetgangers dus het leven zuurmaken.)

Er bestaan zelfs fietspaden in deze stad en de Fransen zijn wat meer gewend aan fietsers op straat dan in Ottawa (het zijn er hier ook véél meer), dus het is allemaal prima te doen. Beetje recht van de sterkste maar dat is op zich wel mooi.

Anyways, Toulouse is prima behappen met een fiets (zo groot is het allemaal niet, ondanks dat het toch de 4e stad van Frankrijk is). Het OV is ook nog eens prima, met behoorlijk hippe metro's: compleet automatisch, zonder chauffeur, en met relaxte jazzmuziekjes spelend in alle stations.

Voor een idee van de grootte van Toulouse :

Hier staat het belangrijkste wel op ;)

Maar goed, verder met wat hoogtepunten uit de rondleiding van Toulouse. Het blijkt dus dat je gewoon het Capitole inkunt (geniaal concept natuurlijk, een gebouw waar je ook nog inkunt...) en dat is zelfs best de moeite waard. Compleet met hele galerijen met schilderijen over Toulouse in voornamelijk impressionistische stijl (ik zou gezworen hebben dat er één of twee van Monet tussen hadden gezeten maar blijkbaar waren er goeie copycats hier in Toulouse.)

Verder naar de Pont Neuf, de beroemdste brug van Toulouse. Natuurlijk sta ik er pertinent vóór op de foto maar dat maak ik dan een andere keer wel goed. Het is in ieder geval mooi weer en dat is ook leuk om daar een bewijs van te hebben. (Alhoewel het wel frijo is.)


Tenslotte nog een plaatje van Place Wilson, een pleintje waaromheen een aantal cafétjes zitten alsmede 2 bioscopen.

Andere excursies deze week waren het Beaujolais Nouveau feest (zo ongeveer alle jonge Toulousain(e)s elk met een fles wijn op straat, erg interessant om eens te zien), gisteren het museum van de medische historie hier in Toulouse (erg blij om toch in de 21e eeuw te leven) en vandaag de Cité de l'Espace, een soortement ruimtevaartpark. En nee, niet eens op mijn instigatie, maar op die van Laura en Reyes en dan ben ik natuurlijk niet te verkeerd ben om een beetje als gids te willen spelen. (Of als cosmonaut, maar goed dit soort vreselijk foute foto's hoort er nou eenmaal bij geloof ik.)

Hoe dan ook, raketten blijven natuurlijk mooie dingen, en de IMAX film over het International Space Station ISS was behóórlijk gaaf.

Oke, ik moet toch wel even trouw blijven aan mijn vak, dus ik moet ook vermelden dat er natuurlijk wel een en ander te spotten valt in Toulouse, zoals hier rechts (Tobie, opgelet!) een Airbus Beluga.

Tenslotte nog een laatste foto. Na de taalcursus (die trouwens best wel oke gaat, of tenminste dat idee heb ik), gaan we regelmatig met een stel mensen wat lunchen en David kwam laatst na de lunch met de suggestie om een drankje te halen bij een tea-room in de buurt. Prima idee. Bleek dat een soort arabische tent te zijn waar de thee genoeg suiker bevatte om je lepel rechtop in te kunnen zetten. Maar hij was wel lekker en het was een prima uitje :) 'Tis maar om een idee te geven van de multiculti aspecten hier in Toulouse.

Dat was hem voor nu, morgen gaan we met een stel mensen naar Carcassonne, ik ben benieuwd en hopelijk komende week dus een update met foto's van dit Middeleeuwse dorpje.

À bientôt, salutations de Toulouse,

Justin

Eerste dagen in Toulouse

Het is nog steeds een beetje onwerkelijk voor me, maar hier is dan het eerste berichtje uit Toulouse! De afgelopen weken waren toch wel vreemd, met emotionele dingen als begrafenissen afgewisseld met zo snel mogelijk dingen regelen voor een verblijf van drie maanden in Frankrijk – dingen afstemmen met Airbus, vlucht boeken, taalcursus regelen, en vooral woonruimte zoeken. Gelukkig lukte het op tijd een kamer te vinden.

En dus gisteren naar Schiphol, en in een mooie Fokker 70 stappen om naar Toulouse te gaan. (Zie hiernaast de line-up die KLM klaar had staan.) Na ongeveer 90 minuten in de lucht, braken we door het wolkendek boven Frankrijk en zag ik opeens het typische landschap van la douce France onder me doorschieten. En niet heel lang daarna, bij het landen, kon ik de eerste A380’s spotten. Hopelijk zie ik daarvan binnenkort nog wel meer :)

Mijn huisbazin / hospita Jeanne kwam me ophalen op het vliegveld (relaxed!) en zo vond ik mezelf rond 17:30 in het huis gelegen aan 78 Rue Chaussas te Toulouse. Het is zo’n typisch Frans huis, enigszins oud, lekker weinig onderhoud aan de buitenkant gepleegd en je moet ook niet teveel op de afwerking binnen letten maar voor de rest is het wel prima (en in ieder geval redelijk schoon). Ik heb een prima kamer, met tweepersoons bed, een héle grote inbouwkast en een miniem tafeltje voor de laptop. Net buiten mijn kamer bevindt zich echter de woonkamer met relaxte fauteuils en daar is het dus een stuk beter laptoppen.

De keuken is ook redelijk groot, van alle gemakken voorzien (ooh, een vaatwasser!) en afgezien dat het een tijdsmachine naar de jaren 60 zou kunnen zijn, toch wel schoon.

Aangezien een mens toch moet eten, maar de deur uitgegaan. Zowel de voordeur als het hek (dat de oprijlaan afsluit) gebruiken echt van die enorme joekels van sleutels, supermooi natuurlijk. Maar goed, dus op zoek naar boodschappen mijn weg gebaand door enkele kleine donkere straatjes en toen beland op de Avenue des Minimes.

Aanpassing nr. 1 : op deze straat zijn géén supermarchés à la Appie of Loblaws (mijn onvolprezen supermarkt in Canada) maar natuurlijk wél epiceries, charcuteries, boulangeries en een Petit Casino. Dus bij wijze van vuurdoop in het Frans moest ik niet één maar vier conversaties met winkeliers ondergaan, met gemengde afloop, alhoewel er een stijgende lijn van succes in zat. In ieder geval waren ze uitermate vriendelijk.

Eenmaal weer thuis wat gegeten en toen maar een filmpje gekeken.

En gelukkig komt ook (of misschien júíst) in Frankrijk de dimanche na de samedi. Mijn plan voor vandaag was om even te gaan scouten waar ik precies naar toe moet voor de taalcursus en daarna eigenlijk maar een beetje te gaan rondkijken waar het er leuk uitzag. Uit oogpunt van lengte en tijdstip, daarom nu maar een kleine selectie van een dagje Toulouse in volstrekt willekeurige volgorde (misschien een andere keer wat uitleg :) ).

________________________

Update 17-11-2007
________________________

Kijk, plaatjes zijn natuurlijk leuk maar een beetje uitleg is op zich wel handig. Dus, van linksboven met de klok mee:

• Het Canal du Midi, die de Garonne verbindt met de Middellandse Zee
• Zuil om affiches op te plakken (Affichage libre)
• De Boulevard d'Arcole 's avonds laat, een van de vele mooie boulevards die aan beide kanten zijn voorzien van een gezonde dosis platanen
• Basilique St. Sernin, de grootste kerk van Frankrijk (volgens Debbie, en ik geloof haar meteen :) )
• Le Capitole, het stadhuis en het centrum van de stad.
• Le Conseil Général, waar ze duidelijk proberen te maken dat ze het Power8-programma van Airbus toch niet zo'n best plan vinden (reorganisatie naar aanleiding van de problemen met de A380 en A350, maar daar waarschijnlijk later nog wel een keer meer over.)