Retour à Toulouse (et environs)

Adieu Toulouse was de titel van het laatste berichtje, op 2 maart. Ondertussen klopt dat niet meer: het had au revoir moeten zijn :) Want sinds eind juli ben ik weer terug in Toulouse, voor een maandje dit keer. En aangezien de blogfrequentie wat laag is, dan maar in één keer groots uitpakken met véél foto's, verhalen en een filmpje! :) (Dus vergeef het me als het bericht wat lang is, maar ik heb alweer genoeg te vertellen!)

Streets of La Ville Rose

Hoe dit reisje/bijbaantje kwam: ik werd in mei gebeld door Human Resources van Airbus, of ik niet zin had om nog een maandje terug te komen in de zomer, ze vonden het wel mooi wat ik gedaan had en hadden nog wel een paar andere dingen waar ik bij zou kunnen helpen. Tuurlijk leek me dat wel een mooi plan!

Ondertussen zit ik dus al iets meer dan twee weken in het zuiden van Frankrijk. Dit keer een kamer in onderhuur gevonden echt midden in het centrum in de leukste wijk van de stad met een heleboel restaurantjes, kroegen en winkels en dat is wel echt heel iets anders dan in de buitenwijken wonen! Voor een mooi beeld waar ik zit, kun je terecht op deze site. Het is het roze huis op de hoek in het midden, 1e verdieping. (Op de hoek van de Rue Joutx Aigues en de Rue Filatiers, als je de straatnamen aanzet).














Hierboven het uitzicht vanuit mijn kamer, en wat je ziet als je het raam opent een naar rechts kijkt, richting de Marché des Carmes. 's Ochtends heel stil, 's avonds een levendig gebeuren en dat is best wel mooi om van zo dichtbij te kunnen zien. En het is weer echt supermooi om weer in Toulouse te zijn, ik vind het echt een geweldige stad. Het is niet groot, maar er hangt een hele leuke sfeer en het kan hier o zo mooi zijn.

Le Florida after midnight

Na de eerste paar dagen te zijn geinstalleerd in het huis en weer een beetje rondgekeken te hebben, ben ik met Debbie, die nog steeds in Toulouse is, naar Lourdes en Tarbes gegaan. Lourdes is in feite een dorpje van niks, dat 150 jaar geleden op de kaart werd gezet omdat Bernadette, een lokaal meisje, wel 18 keer de maagd Maria zag verschijnen in een grot. (Grot is er overigens wel een groot woord voor, maar goed.) Natuurlijk verscheen Maria niet voor niks: ze wilde dat er een kerk of een kathedraal gebouwd werd (dat vroeg ze overigens wel pas op de 13e verschijning). Zo geschiedde, alhoewel de Lourdenaren en alle pelgrims zich misschien wel een beetje overenthousiast toonden: ze hebben maar 3 kerken gebouwd bij de grot (een kerk, een basiliek en een kathedraal).

Omdat je natuurlijk wel zo dicht mogelijk bij die grot wil komen, is er inventief gebruik gemaakt van de ruimte: gewoon de ene kerk boven op de berg, en de andere net voor (en een beetje in) de berg bouwen, en het zit wel goed! ;) (Op de foto linksboven zie je het een beetje: de gouden kroon in het midden staat op de koepel van de basiliek die voor de een deel in de berg zit. De andere kerk staat er iets achter boven op de berg.)

Ongelooflijk genoeg weet dit dorpje dus 6 miljoen bezoekers per jaar te trekken - Lourdes heeft na Parijs de meeste hotels van alle steden in Frankrijk (270 of zo). Niet slecht voor een dorp van 15.000 inwoners; het ondernemerschap viert hier hoogtij! En heeft daarmee een onuitsprekelijk lelijk dorp gevormd, maar dat terzijde. Religie is big business hier: er wordt jaarlijks 700 ton aan kaarsen verstookt, waarbij je als bezoeker een kaars varierend van 20 cm tot 20 kilo en 2 meter lang kan kopen. (Ja, je ziet dus echt mensen lopen met dat soort gevallen, dan ben je toch wel stout geweest volgens mij.)


Het chateau van Lourdes (met 200.000 bezoekers per jaar dus duidelijk niet waar het om gaat in Lourdes) is daarentegen wél heel leuk en zeker het uitzicht (foto boven) was absoluut de moeite waard.

Na Lourdes zijn we teruggegaan richting Toulouse, met nog een (geplande) tussenstop in Tarbes. Een goed ijsje gegeten op het dorpsplein, en de rest van de tijd doorgebracht in de botanische tuin van Tarbes. Dat was echt super relaxt, want er speelde een jazzbandje, er was schaduw (en het was echt goed heet die dag) en er vielen redelijk wat bijzondere bomen te zien. En niet te vergeten liepen er een behoorlijk aantal pauwen rond, die hun best deden vooral niet op de maat van de muziek hun stem te laten horen.

Na het weekend was het toch echt tijd om weer te beginnen bij Airbus. Dat werk gaat lekker, best wel relaxed en ik krijg nog wat voor elkaar ook. Maar goed, dat is niet het voornaamste van deze blog - zo spannend is het nou ook weer niet, en ik kan er ook niks van laten zien, dus daar kan ik terug in Nederland ook wel weer over vertellen. Laat ik het erbij houden dat het natuurlijk ge-ni-aal is om tussen al die vliegtuigen rond te kunnen lopen bij Airbus.

Rooftops of Toulouse

De eerste week was er nog het "Toulouse d'été" festival aan de gang. Samen met Debbie naar een concert geweest van een concert van twee jonge lokale musici, een op piano en de ander contrabas. Interessante combinatie, maar erg leuk om naar te luisteren, ze speelden erg knap.

Hierboven een videoclip van een van de nummers die ze speelden op het concert (niet mijn favoriete nummer maar er staat niet zoveel online van ze :) )

Het tweede weekend ben ik naar Perpignan en Narbonne gegaan. (Airbus had in principe net zo goed gewoon mijn salaris bij de SNCF kunnen storten ;) ) Mooie treinrit ernaar toe, leuk om ook eens wat van het landschap te kunnen zien, en na 2 uur en een kwartier aangekomen op het station van Perpignan. Salvador Dali noemde het ooit "het centrum van de wereld". Nou ja, als je smeltende horloges in je hoofd ziet dan kan je die uitspraak misschien verklaren, maar mij was het enigszins een raadsel ;)

Een paar uurtjes rondgelopen door dit stadje, dat op zich best aardig is. Hoewel ik het natuurlijk gelezen had, verbaasde me de hoeveelheid Catalaans op straat toch wel behoorlijk. Ik heb toch redelijk wat winkels en dergelijke gezien waar toch echt alles in alleen het Catalaans werd aangeprezen. Oke, hier in Toulouse zijn alle straten in het Frans en het Occitaans aangegeven, maar ze spreken tenminste Frans. Niet meer in Perpignan, daar kun je best volstaan met "Placa de Catalunya". (Oke, je moet wel extreem "linguistically challenged" zijn om daar een andere betekenis in te zien maar toch.)

Rond het middaguur weer de trein gepakt, richting Narbonne ditmaal. Nog langs een meer vol flamingos gekomen - het was dat ik de week ervoor foto's op internet had gezien van flamingos langs de Franse zuidkust, maar anders had ik me toch wel héél erg hard afgevraagd of de SNCF niet per stom toeval een wormgat had gevonden naar Kenia of zo :) (Iets waardoor ze natuurlijk weer de hegemonie van de Franse techniek zouden kunnen claimen.)

Maar goed, eenmaal goed aangekomen, bleek Narbonne toch wel van een andere orde dan Perpignan:

Narbonne from the Donjon

Het hoogtepunt van Narbonne (letterlijk en figuurlijk) is het oude paleis van de aartsbisschop, dat samen met de kathedraal St-Just één geheel vormt. Het zit vól met leuke hoekjes, een samenraapsel van architectonische stijlen en er is zelfs een archeologisch museum met heel veel Romeinse zaken (frescos, mozaieken, beelden, etc). Narbonne was vroeger een Romeinse vestiging (Narbo Martius), en daarom hebben ze hier heel veel uit die tijd gevonden.

De kathedraal is ook best bijzonder, vooral door de proporties: hij is echt belachelijk hoog (het koor is 41 meter hoog, er zijn er maar 2 in Frankrijk die groter zijn, in Amiens en Beauvais). Handig, zo'n Guide Vert voor dat soort trivia :)

Na een paar uur slenteren vond ik het toch wel écht tijd worden voor een biertje, en die dus maar gepakt op een terrasje met uitzicht op de Pont des Marchands, een andere bezienswaardigheid van Narbonne.

Pont des Marchands

Deze pont zou het broertje kunnen zijn van de Ponte del Vecchio in Florence, met al die gebouwen erop. Sterker nog, als je over de straat over de brug loopt, zie je het water uberhaupt niet (en ik nog denken, waar is die brug nou?). Pas als je afslaat en langs de kade komt te lopen, zie je dat je allang het water ben overgestoken :)

Het is dus geen stilzitten hier, maar eerder volop genieten! Voor morgen staat Castres op het programma. Veel tijd voor blogs verwacht ik dus niet meer... maar dat moet dan maar goedgemaakt worden met hoogstpersoonlijk vertelde verhalen :)

Amitiés de Toulouse!

Adieu Toulouse!

Met nog ongeveer 15 minuten voor vertrek, het aller, allerlaatste berichtje uit Toulouse. Het was echt een toptijd, natuurlijk veel te snel voorbij gegaan, heel veel mooie nieuwe herinneringen erbij en er een redelijk setje nieuwe internationale vrienden aan overgehouden.

Bedankt voor alle berichten uit Nederland of andere landen.

In een poging om nog een laatste onuitwisbare indruk achter te laten, wist Toulouse gisteren met de volgende zonsondergang op de proppen te komen. Alsof het nog niet mooi genoeg was hier. Merci, Toulouse, et au revoir.

Mais attend... presque fini !?

Time flies when you're having fun, zeggen ze. En ze hebben gelijk - met bijna op de dag af een maand geleden de laatste update is er ongeveer 30% van mijn totale tijd in Frankrijk verstreken tussen 2 berichtjes...

Daar zijn natuurlijk verscheidene redenen voor. Ten eerste hield ik in Canada net iets meer tijd voor mezelf over naast het project - en kon ik op zich ook bij echt een moment van totale mentale uitputting (haha) ook nog gewoon mijn email checken, beetje internetten en af en toe eens een stuk blog schrijven.

Bij Airbus is dat niet het geval - internet is iets dat je in zeer gerantsoeneerde vormt kunt gebruiken, en er is ook echt genoeg te doen: aangezien mijn oorspronkelijke project een stuk sneller klaar bleek dan verwacht, heb ik allerlei andere klusjes gedaan met fijne Excel kunsten, op alle drie de assemblage lijnen hier in Toulouse. De A380 heb ik dus ook van heel dichtbij (= van binnen) mogen bekijken, en dat is natuurlijk geniaal.

Foto copyright Airliners.net

[[ Waarschuwing : één alinea vliegtuig-nerderij! ]] Ook geniaal is natuurlijk dat je hier de eerste A340-500 voor Kingfisher ziet opstijgen vanuit je kantoor, en 's avonds op Flight global het heuglijke nieuws nog eens mag bekijken. Ook vet : de A330 MRTT, de militaire tanker variant, die 5 starts and landingen maakt recht voor je neus, of de laatste A330 voor KLM. En niet te vergeten de A320 in formule 1 beschildering, en de nieuwste A380 voor Singapore die vandaag de eerste testvluchten maakte, en recht over ons gebouw kwam bulderen... ik kan nog wel even doorgaan maar het punt is wel duidelijk denk ik. [[ einde vliegtuig-nerderij ]]

Maar de 2e en veel belangrijkere reden waarom er niet zoveel op de blog is verschenen: de agenda was gewoon redelijk plein. Waarover hier dan natuurlijk wat informatie!

Om het maar in chronologische volgorde aan te pakken: eerst nog maar eens een fijn dagje skien begin februari, in Gavarnie ditmaal.


Om te zeggen dat het mooi was is het understatement van de eeuw... de sneeuw was vers, het gebied was klein maar fijn en weinig mensen - topcondities dus!!

Hier links met Philip op de foto, waarop we hard ons best doen om vooral niet te blij te lijken ;) En rechts en boven het uitzicht van de plek waar ik een hapje gegeten heb.

Niet dat dat bepaald een plek was met uitgebreide restauratie faciliteiten maar het had wel een exclusief uitzicht zoals blijkt. Het feit dat ik er helemaal alleen was had ook wel wat.

Het was namelijk bovenaan een zwarte piste, met een lift die verboden was voor snowboarders. Aangezien we met 2 beginnende skiers en een goede snowboarder waren, hield dat in dat ik de enige was die die lift opging... bijna letterlijk, want de uitgebreide waarschuwings bordjes maakten dat er echt vrijwel niemand opging. En zo eindig je dus boven op een bergtop met een fabelachtig uitzicht, waar je compleet alleen van kan genieten. (Overigens was het echt een prima piste, helemaal niet zo moeilijk.)

En dan het tweede weekend van februari: een uitstapje naar....

Madrid

Ja, het werd maar weer eens tijd voor een uitstapje zogezegd, en Easyjet kon me daarbij faciliteren, met behulp van - hoe kan het ook anders - een Airbus A319.

Ook hier was ik echter niet alleen: mijn reismakker van de vele tripjes in Canada, Maciej, leek het ook wel wat en dus hebben we vrijdagavond t/m maandagavond Madrid onveilig gemaakt.

Ons hostel (wat in feite gewoon een stel onlangs verbouwde appartementen bleek te zijn, met een kamer voor ons tweeen met een enorme badkamer) lag echt op 100 meter van twee van de bekendste pleinen van Madrid: plaza Mayor end Plaza del Sol. Uitermate prima dus.

Madrid is echt een prima te belopen stad - of in ieder geval het centrum dan. Het is allemaal erg scenic en de sfeer is er prima. Het weer ook, zoals natuurlijk wel blijkt uit de foto's : drie dagen geen wolk gezien.






Natuurlijk vrij veel tapas gegeten (dankjewel Wouter voor de tip van het Muséo del Jamon, toptent!), ook redelijk wat bier gedronken, maar vooral veel, héél veel gelopen en stadsgezichten opgenomen.



En tenslotte het derde weekend van februari: nog een uitstapje. En dit keer naar....

Parijs

In een fijn geval van strakke planning gebeurde het dus dat ik op maandagavond terugvloog vanuit Madrid, en dezelfde week op vrijdagochtend in het vliegtuig naar Parijs. (Dit keer met Air France, maar wederom met een Airbus A320 vanaf diens ultieme home base.)

Dit keer was ik was eerder dan mijn reisgenoot in de stad van bestemming: Johan kwam vrijdagavond aan. Ook afgelopen weekend was het dus weer een geloop van, nou ja, de Eiffeltoren tot St. Sulpice en vice versa ;) Natuurlijk afgewisseld met bezoeken aan musea en kroegen (inclusief een Canadese), en af en toe moet er ook een hapje gegeten worden natuurlijk :)

Parijs lag er even mooi bij als ik me kon herinneren, en daar hielp het weer dan ook ontzettend goed bij: hoewel vrijdag grijs, was het van zaterdag tot en met maandag compleet wolkenloos. Wel koud, maar wat wil je dan ook - het is wel februari.

(Dat leek niet de letterlijk hordes Amerikaanse toeristen tegen te houden... mijn hemel, wat waren dat er veel!! Het is alsof ze met een invasie van Frankrijk bezig zijn zonder de wereld daarvan op de hoogte te brengen...)













Hoewel beide tripjes een stuk langer verslag waard zijn, moet dat er maar een andere keer van komen: de wekker gaat weer vroeg morgen en er moeten nog veel foto's uitgezocht worden (een combinatie die niet echt goed samengaat ;) )

... En dan breekt snel het einde van mijn tijd in Toulouse aan: volgende week zondag is het alweer tijd om terug te vliegen naar Nederland. Ik kan nu al zeggen dat het weer een hele ervaring was!

Groeten uit Toulouse!

Montauban, la montagne et la vie en général

18 dagen verder kan ik de tijd sinds het laatste berichtje als volgt samenvatten (en een foto zegt 1000 woorden!) :

Vista de Peyragudes / Montauban / Hanging out

Dit geeft een enigszins verschoven beeld qua hoeveelheid blauwe lucht maar feit is dat de afgelopen twee weekenden echt supermooi waren. Om maar met het eerste van de twee te beginnen:

Montauban

Het leek me wel weer eens aardig om wat in de omgeving van Toulouse te verkennen en na een kleine vingeroefening van een cirkel trekken om Toulouse in Google Maps naar dorpjes van enige betekenis kwam al snel de keuze op Montauban te liggen. 50 km ten noorden van hier is het 25 minuten met de trein - en jawel, met de TGV! Ja, die was net zo duur als de gewone trein dus doet u die maar.

Ik was niet alleen op dit tochtje: Kristina, een Duitse stagaire bij Airbus, leek het ook wel wat, dus met z'n tweeen op pad gegaan. (En we spreken Frans want dat moeten we tenminste allebei leren - en dat klinkt tenminste goed, ook al brouw je de meest afschuwelijke zinnen ;) ).

Dus, Montauban. Een klein stadje (dorp) aan de Tarn, met verbazingwekkend genoeg 51.855 inwoners (b'vo Wiki!). Ik had het veel kleiner geschat, maar dat komt natuurlijk omdat we alleen het centrum hebben bekeken. Dat is klein maar fijn, zogezegd. Om maar even de hoofdpunten af te gaan:

Brug - Over de Tarn spant zich de Pont Vieux uit, stammend van begin 14e eeuw. En hoewel hij dus 700 jaar oud is, voldoet ie nog prima en ziet hij er zelfs goed uit. Hij was bedoeld om zelfs de ergste vloed te weerstaan en dat is tot nu toe gelukt; ook twee monsterachtige overstromingen heeft deze brug weerstaan (die van 1441 en 1930).

Plein - Het place nationale is een aardig pleintje, waar duidelijk wordt, met mooie overdekte gangen eromheen (daar is vast een beter woord voor maar kom er even niet op.)

Museum - Eén van de twee prominente items in de skyline van Montauban (rechts) is het kasteel. Na met de bouw te zijn begonnen in de 13e eeuw was het achtereenvolgens een kasteel, een bisschoppelijk paleis, het gemeentehuis en een museum. Dat laatste is het nog steeds : het Musée Ingres.

Blijkbaar een bekende schilder, vond ik zijn schilderijen niet zo spannend, maar het gebouw was erg aardig en sommige andere werken ook. Het mooiste waren echter zonder twijfel de kelders, met de Salle du Prince Noir, waar allerlei objecten stonden, inclusief Romeinse mozaieken.

Salle du Prince Noir

Al met al dus een leuk klein dorpje om een paar uurtjes rond te wandelen.

___________________________________________________________

Intermezzo : Algemene observaties na 2 maanden in la douce France

Stiekem houden Duitsers ook van wijn (bij de lunch). ("Das hast du nicht gesehen, doch?" Zal ik onthouden voor de volgende keer dat ik moed in moet drinken voor de middag ;)

Dit hiernaast is niet het idee van een Franse lunch. Dit is alleen het idee van het dessert van een Franse lunch.

Franse lunches zijn wel redelijk geniaal trouwens. En nee, bij Airbus duren ze géén 2 uur maar 54 minuten.

Behalve bij speciale gelegenheden natuurlijk, want geen normaaldenkend (of gastro-intestinaal correct werkend) mens wil een glas champagne, een plak foie gras, een goed gedimensioneerde kreeftenpoot, een enorm (en lekker) stuk vlees met aardappels en een toetje met veel chocola erin verwerkt in 54 minuten verwerken.

Had ik al verteld dat de wijn in de prijs van 4 euro was inbegrepen?

Duitsers kunnen ook Frans praten.

Fransen willen geen Duits praten. Als de wereld dan toch tegen ze is en niet le français adopteert, gebruiken ze nog liever l'anglais.

Gerechten klinken natuurlijk ook beter in het Frans, die moet je gewoon helemaal niet vertalen ;). Zeg nou eerlijk: foie gras klinkt toch een stuk beter dan "vette lever" of, nog erger "Stopfleber". Maar ook iets als een pet de nonne (een soort kleine donut) klinkt toch smakelijker dan "nonnenscheet" (ja echt!).

_________________________________________________

Op naar het tweede weekend (19/20 januari):

La montagne

De voorspellingen waren goed, dus had ik vrijdag in de speciale aangelegde Airbus stagaiares ski-email-Verteiler (ugh, Outlook in het Duits...) een mailtje gestopt of er mensen nog van plan waren richting Pyreneen koers te zetten. Er waren wat plannen, dus e.e.a. opgezet en zaterdag in alle vroegte weer eens naar de Pyreneen gereden. Aldaar troffen we een redelijk adembenemend schouwspel aan:

In het dal hingen tot zover we konden zien wolken, wat alles wel een heel apart perspectief gaf. Niet vaak zoiets gezien; bergtoppen die al eilanden boven de wolken uitsteken. Geeft je wel een gevoel alsof je echt bij de top of the world bent.










Zondag (gisteren) nog wat rondgelopen, beetje in de zon gezeten, biertje gedronken op een terrasje. Niet slecht, een dag na het skien met bijna 20 graden in de zon kunnen zitten. En een beetje bijkomen voor de werkweek!

Tijdens de week gebeurt er ook nog wel een en ander (meestal naar de kroeg op maandagavond, want dan is er goedkoop bier ;) ), laatst naar een lezing, vrijdag uit eten met Debbie en vrienden. Al met al genoeg te doen hier in Toulouse dus - iets wat redelijk weerspiegeld wordt in de nogal lage update frequentie hier. Maar goed, lengte mag ook voor iets tellen :)

Groeten en à la prochaine!

Goodbye 2007, Bienvenue 2008

Na een lange pauze weer een update. Drie weken radiostilte betekent echter niet stilzitten - eerder het tegenovergestelde! Om het dan maar heel even over werk te hebben:

Werk
Het werken bij Airbus gaat wel prima. In een soort vergelijkbare manier als wat ik in Canada heb gedaan, zit ik de afgelopen weken ook hier een soort stukje gereedschap te klussen, maar dan nu zodat de stagaire na mijn fijn statistiekjes kan produceren over vliegtuigproductie.

Hoewel dat niet als het meest inspirerende klinkt, is het wél nuttig en omdat mijn baas me ook meeneemt naar veel meetings en videoconferenties zie je ook waarvoor die statistieken dienen. Dat maakt het interessant en simpelweg het feit hoe ingewikkeld alle systemen hier in elkaar zitten maakt zelfs een relatief simpele automatiserings- oefening tot een behoorlijke breinbrekende puzzel.

Het feit dat je dan natuurlijk de meest idiote dingen met Visual Basic wil doen maakt het dan helemaal een feest :)

Met dergelijke bezigheden kom je vrij snel je dagen door en dan komen we aan bij :

De feestdagen
Zoals de foto helemaal aan het begin bewijst is er zelfs in Toulouse een poging gedaan tot Kerstversiering. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de Kerstbeleving hier toch anders is dan in Nederland. Ten eerste heb ik vrijwel geen kerstliedjes gehoord (een niet geheel onwelkome ervaring, maar één of twee om in de stemming te komen is misschien wel aardig). Misschien heeft dat ermee te maken dat de buschauffeurs allemaal "Radio Nostalgie" draaien maar misschien ook niet.

Ten tweede is er bij mij thuis geen enkele poging tot kerstversieringen gedaan. (Dat betekent dus volgend jaar wél een kerstboom mam :) )

Aan de andere kant, er was wel een Kerstmarkt, vrij prominent op het Place du Capitole (zie foto). En de straatversieringen mochten er zeker zijn. Dat maakte het dan wel weer leuk.

Maar ik denk dat het probleem er ook een beetje aan lag dat het veel te mooi weer was. Zeg nou eerlijk : met dergelijke zonsondergangen bedenk je je toch niet dat het drie dagen later Kerst is?

Kort gezegd, ik had een sterk gevoel van: "It's Christmas?" - "Yes, didn't you get the memo?"

Het weekend voor Kerst kwamen mam en pap aan in Toulouse. We hebben een gezellige tijd samen gehad, en met zijn drieen de Kerstdagen in Frankrijk doorgebracht, wat toch wel heel fijn was en voor ons allemaal een ervaring.

De rode variant van de verlichting van de Pont Neuf

Niet in het minst omdat je toch wat wilt eten. Want hier is dus alles maar dan ook echt alles dicht op 25 december, inclusief alle restaurants. Nou goed, dan geen Kerstmaal in een restaurant. Maar we willen toch iets leuks eten rond Kerst dus dan op zoek naar iets voor op Kerstavond. Uiteindelijk op zondag (de 23e) de zoektocht gecombineerd met een intrigerende rit langs de verscheidene Airbus sites, recht de campagne in. Daar een leuk restaurant gevonden op een heuvel midden in een groot bos.

De volgende dag nog wat in Toulouse rondgekeken en erachter gekomen dat het musée des Augustins nog een interessante 2e verdieping heeft ook ;) Daar was ik met Aart nog niet achter gekomen - ondanks dat ze toch hun best hebben gedaan om er een imposant trappenhuis van te maken.

's Avonds dan weer richting het restaurant. Bleek het dus potdicht van de mist te zitten wat de rit enigszins avontuurlijk maakte (want ja probeer die afslag maar te vinden in het donker in een nog donkerder bos in dikke mist.) Maar goed, we hebben het gevonden, kwamen uiteindelijk precies op tijd aan en hebben een echt fijn kerstdiner gehad.

Verder hebben we nog een hele leuke rit gemaakt richting Pyreneen, een beetje cruisen over de Franse D-wegen, door kleine dorpjes en mooie landschappen - en een gigantische grot. Met mijn Michelin kaart geprobeerd de kleinste weggetjes te vinden - en dat is redelijk gelukt, op een gegeven moment hadden we toch echt weg gevonden waar net één auto op paste. En dat was toch echt een doorgaande route - totdat we natuurlijk een punt bereikten waar de weg afgesloten werd. Dus moest mijn volledig uitgedachte plan de campagne enigszins hierzien worden. In de herziene versie eindigden we in Foix, een aardig stadje, dat de eer heeft de kleinste departementale hoofdstad van Frankrijk te zijn (met 9.109 inwoners). Daar in een pub nog wat gedronken alvorens weer koers te zetten richting Toulouse. Hieronder nog wat impressies van deze mooie dag.

Uitzicht vanaf de Col des Marrous / Grot van Mas d'Azil / Downtown Foix

Na een week was het alweer tijd voor mam en pap te vertrekken. In de laatste dagen van 2007 nog wat rondgewandeld in Toulouse. Na een week lang iedere dag naar metrostation "Jolimont" te zijn gegaan (daar zaten pap en mam in hun hotel) wilde ik toch eens zien of er iets was te zien op die Mont. Er zijn namelijk nul uitkijktorens of iets dergelijks in Toulouse dus af en toe is het leuk om een ander uitkijkpunt te hebben.

Blijkt er bovenop die mont een observatorium te staan en ja, je hebt wel iets van uitzicht, maar dat wordt een beetje in de weg gezeten door een kerkhof en ik kon toch echt in de verte een hoop bergen zien. Dus ik de begraafplaats op, om te kijken of daar dan misschien een goed point de vue was. Ik zou tenslotte een foto maken van die bergen, ook al moest ik me een breuk lopen of verdwaald raken tussen de cryptes ;)

Want die begraafplaats is dus GROOT. Echt idioot gewoon. Maar op zich wel eens bijzonder om te zien. Hier dus niet zoals in Nederland een kleine steen maar meer het serieuzere crypte werk en alles erop en eraan. Maar goed: na enige tijd, victorie! - het bewijs dat je wel iets van de Pyreneen kunt zien vanuit Toulouse! (En die kleuren waren echt hoe het eruit zag.) Natuurlijk staan er wel twee suffen obelisken voor maar je kunt niet alles hebben ;)

En met een laatste wandeling aan het einde van middag, kon ik nog even 2007 overdenken. Het was me wel het jaar! Zo kwam er voor mij een einde aan 2007.

Of nou ja, bijna. Want 2008 werd wel ingeluid met een feestje! Het gaat er hier anders aan toe dan in Nederland (geen vuurwerk) maar goed, we waren met een hoop mensen uit een hoop landen en - hoe kan het ook anders - de enige andere Nederlander bleek natuurlijk een Delftenaar te zijn. Dus zo kan het opeens dat je op één avond Engels (toch wel de universele taal), Frans, Duits en Nederlands spreekt met mensen. Best mooi - en als dat de toon zet voor 2008 vind ik het prima! Al met al een topavond.

Iedereen het allerbeste voor 2008 - peace, prosperity, health and happiness to you all!